II SA/Op 604/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na niewykonanie wyroku przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej postanawia: odrzucić skargę. J. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W., któremu zarzucił niewykonanie wyroku z dnia 28 marca 2003 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego we Wrocławiu ( sygn. akt II SA/Wr 1202/2000 ), w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z uwagi na okoliczność, że w dniu 23 czerwca 2003 r., decyzją Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W., orzekł o przyznaniu skarżącemu uprawnienia do świadczenia pieniężnego przewidzianego w ustawie o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Radziecki ( Dz. U. z 1996 r. Nr 87, poz. 395 ze zm. ), z tytułu pobytu na deportacji w maksymalnym wymiarze przewidzianym w art. 3 ust. 1 ustawy. Powyższą decyzję skarżący odebrał osobiście w dniu 2 lipca 2003 r., co wynika z pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki, zawartej w aktach administracyjnych sprawy. Pismem z dnia 20 marca 2008 r. Sąd wezwał skarżącego w terminie siedmiu dni do wykazania, że przed złożeniem wniosku do sądu administracyjnego o ukaranie organu grzywną za niewykonanie wyroku w sprawie II SA/Wr 1202/2000, skarżący wezwał Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W., do wykonania w/w wyroku, w trybie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. ). Wezwanie zawierało pouczenie, iż niezastosowanie się do jego treści w zakreślonym przez Sąd terminie, spowoduje odrzucenie skargi. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżący przy piśmie z dnia 1 kwietnia 2008 r. przedłożył dwa wezwania z dnia: 6 maja 2003 r. i 5 kwietnia 2005 r., skierowane do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W., zawierające żądanie wykonania wyroku z dnia 28 marca 2003 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z przepisem art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Jedynym warunkiem dopuszczalności wniesienia takiej skargi jest uprzednie wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Oznacza to, że skarga podlega odrzuceniu, jeżeli strona nie wezwie organu do wykonania orzeczenia sądu lub załatwienia sprawy. Ustawa natomiast nie określa żadnego terminu do wniesienia skargi w tym przedmiocie (por. szerzej postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2006 r., sygn. akt II OSK 52/06, opubl. ONSAiWSA z 2006 nr 4, poz. 100). Skoro przepisy P.p.s.a. nie ograniczają wniesienia skargi żadnym terminem (np. trzydziesto- lub sześćdziesięciodniowym) należy w związku z tym przyjąć, że wniesienie skargi może nastąpić w każdym czasie. Niemniej jednak wniesienie skargi uznać należy za niedopuszczalne po wykonaniu wyroku lub wydaniu aktu lub podjęcia czynności przez organ. Za taką interpretacją przemawia a contrario treść art. 154 § 3 P.p.s.a., stosownie do którego - wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Uwzględniając powyższe rozważania, zważyć należy, iż w niniejszej sprawie, po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego we Wrocławiu z dnia 28 marca 2003 r., Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. wydał w dniu 23 czerwca 2003 r. decyzję Nr [...], która została poprzedzona wezwaniem skarżącego z dnia 6 maja 2003 r., do wykonania wyroku Sądu. Organ wykonał zatem wyrok Sądu. Stąd należało stwierdzić, że skarga została wniesiona przez J. P. po wydaniu decyzji, a zatem z uchybieniem maksymalnego terminu, dopuszczającego możliwość skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z tych też względów Sąd uznał skargę J. P. za niedopuszczalną i na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.