II SA/Op 61/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 1 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu bonifikaty od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. E. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 1 grudnia 2014 r., nr [...], uchylającą w części decyzję Starosty Krapkowickiego z dnia 18 czerwca 2014 r., nr [...], w zakresie określenia wysokości kwoty określonej do zapłaty tytułem zwrotu zwaloryzowanej kwoty bonifikaty i jednocześnie zobowiązującą do zapłaty kwoty 93.725,28 zł tytułem zwrotu równowartości bonifikaty po waloryzacji, udzielonej od opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości i utrzymującą w mocy w pozostałej części decyzję organu pierwszej instancji. Równocześnie skarżąca zawarła we wniesionej skardze wniosek o natychmiastowe wstrzymanie wykonalności skarżonego aktu. Uzasadniając ww. wniosek podkreśliła, że nie otrzymuje takich zarobków, ani nie posiada mienia, które pozwoliłoby jej zapłacić kwotę 93.725,28 zł bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny. Wyjaśniła, że zaplata wskazanej przez organ kwoty byłaby możliwa jedynie w wyniku sprzedaży lokalu mieszkalnego, co odbyłoby się z kolei z rażącą szkodą dla samej skarżącej i jej rodziny. Lokal ten stanowi bowiem ich miejsce zamieszkania. .Wobec powyższego uznała, że sprzedaż mieszkania oznaczałaby zaistnienie trudnych do odwrócenia skutków, zaś powrót do poprzedniego stanu mógłby nastąpić tylko po dłuższym czasie i przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Natomiast w dniu 5 marca 2015 r. skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy, precyzując swoje żądanie w formularzu wniosku PPF, złożonym 5 maja 2015 r., żądając częściowego zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Zarządzeniem referendarza sądowego WSA w Opolu z dnia 8 maja 2015 r. wezwano skarżącą do złożenia wyjaśnień i dokumentów, uzasadniających wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W piśmie procesowym z dnia 8 maja 2015 r. skarżąca ponowiła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że brak rozpoznania tego wniosku spowodował wszczęcie postępowania egzekucyjnego oraz naliczanie odsetek od kwoty głównej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wtrzymanie ich wykonania (§ 3). Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ustawy Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Próbę zdefiniowania przesłanki wyrządzenia znacznej szkody podjął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. GZ 138/04 (niepublikowane) stwierdzając, że chodzi o taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Nadto jak wynika z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005 s. 166 -168). W niniejszej sprawie strona skarżąca uzasadniając złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazała, że jej wykonanie naraziłoby stronę na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, bowiem spowodowałoby utratę lokalu mieszkalnego, jedynego istotnego i wartościowego składnika jej mienia. W ocenie Sądu, przedstawiona przez stronę skarżącą argumentacja jest wystarczająca do uznania, iż w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Biorąc pod uwagę to, że strona nie posiada innych składników majątkowych prócz mieszkania, co uprawdopodabnia złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy, a określona w zaskarżonej decyzji kwota zobowiązania do zapłaty – 93.725,28 zł jest znaczna, wykonanie zaskarżonej decyzji, przed rozpoznaniem skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, może wyrządzić stronie skarżącej szkodę. Zatem, spełniona została ustawowa przesłanka do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.