II SA/Op 613/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie strzeleckim w przedmiocie wezwania do uiszczenia opłaty skarbowej od odwołania w sprawie legalności budowy urządzenia reklamowego postanawia: odrzucić skargę. J. C. na rozprawie w dniu 6 listopada 2008 r. w postępowaniu o sygn. akt II SA/Op 289/08, toczącym się z jego skargi, złożonej w dniu 5 sierpnia 2008 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie sposobu użytkowania urządzenia reklamowego i utrzymania obiektu reklamowego, oświadczył, że jego skarga dotyczy nie tylko tej decyzji, ale wszystkich poprzednich wydanych w sprawie decyzji i wskazał ich numery i daty wydania. J. C. wskazał też, że skarży pismo z dnia [...], nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie strzeleckim w przedmiocie wezwania do uiszczenia opłaty skarbowej od odwołania w sprawie legalności budowy urządzenia reklamowego. W powyższym piśmie skarżący został wezwany na podstawie art. 261 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071), zwany dalej K.p.a., do wniesienia opłaty skarbowej w kwocie 5 zł od odwołania złożonego od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie strzeleckim. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zakres działania sądów administracyjnych wyznacza pojęcie sprawy sądowoadministracyjnej i został on określony w art. 3 i art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej P.p.s.a.; Art. 3. § 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. § 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Art. 4. Sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Zaskarżone pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie strzeleckim, stanowiące wezwanie do uiszczenia opłaty skarbowej od odwołania od decyzji, nie mieści się w żadnej z wyżej wymienionych kategorii spraw należących do właściwości sądów administracyjnych. Pismo to nie jest decyzją administracyjną w znaczeniu procesowym określonym w art. 104 § 2 K.p.a., nie rozstrzyga ono bowiem sprawy co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób nie kończy sprawy w danej instancji, jak tego wymaga do uznania sprawy za załatwioną w drodze decyzji administracyjnej. Pismo to nie jest także decyzją administracyjną w znaczeniu materialnym. Zgodnie również z ukształtowanym w doktrynie i orzecznictwie sądowym poglądem decyzja administracyjna jest przejawem woli organ administracyjnego, co oznacza, iż organ ten rozstrzygając sprawę narzuca władczo swoje stanowisko, a ponadto musi ona wyraźnie wskazywać podstawę prawną w powszechnie obowiązujących przepisach prawa administracyjnego lub finansowego, rozstrzyga ona konkretną sprawę konkretnej osoby fizycznej lub prawnej w postępowaniu unormowanym przez przepisy proceduralne (patrz: Kodeks postępowania administracyjnego – Komentarz, Wydanie 6, Barbara Adamiak, Janusz Borkowski, Wydawnictwo C.H. Beck , Warszawa 2004r., str. 464-465.). Pismo stanowiące przedmiot skargi nie jest także postanowieniem, w rozumieniu art. 123 K.p.a., bowiem zgodnie z § 2 tego przepisu postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygają o istocie spraw, chyba, że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Pismo to natomiast nie rozstrzygało żadnej kwestii proceduralnej, a było jedynie wezwaniem do uiszczenia opłaty skarbowej od odwołania. W związku z powyższym tut. Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jako nie należącą do właściwości sądu administracyjnego.