II SA/Op 617/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na czynność Starosty Nyskiego z dnia 22 września 2011 r., nr [...] w części obejmującej samochód [...] o nr rej. [...] w przedmiocie opłaty za kartę pojazdu postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 12 września 2011 r. A. K. reprezentowany przez pełnomocnika – M. B., wystąpił do Starosty Nyskiego z żądaniem zwrotu opłaty pobranej za wydanie karty pojazdu dla 111 samochodów sprowadzonych z zagranicy, wymienionych w załączniku do pisma. W piśmie tym wskazał, że łączna kwota do zwrotu z tytułu pobrania zawyżonej opłaty za wydanie kart pojazdu, wynosi 47175 zł. Uzasadniając swoje żądanie powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r., sygn. akt U 6/04 podnosząc, że zgodnie z tym wyrokiem opłata z tytułu wydania karty pojazdu przekraczająca kwotę 75 zł jest nienależna, jako sprzeczna z Prawem o ruchu drogowym i Konstytucją. Starosta Nyski pismem z dnia 22 września 2011 r., nr [...], ustosunkowując się do żądania A. K., wskazał na niezgodność wniosku ze stanem faktycznym co do jednego z pojazdów i odmówił zwrotu opłat za wydanie kart pojazdu dla 59 samochodów, które uiszczone zostały przed dniem 1 maja 2004 r. Wyjaśnił, że zwrot części opłaty może dotyczyć jedynie tych opłat, które uiszczone zostały po dniu 1 maja 2004 r. tj. po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej. Ponadto, przy opłatach uiszczanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami samochodowymi przyjmuje się, że roszczenia podlegają 3 – letniemu przedawnieniu, którego bieg rozpoczyna się w chwili spełnienia świadczenia., w tym również dla samochodu marki [...] o nr rej. [...], organ nie wypowiedział się co do żądania zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu. Pismem z dnia 14 października 2011 r. A. K. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez zwrot nienależnie pobranej opłaty za kartę pojazdu dla 110 samochodów, wymienionych szczegółowo w załączonym do pisma zestawieniu, w łącznej kwocie 46750 zł. Następnie, A. K., reprezentowany przez adwokata T. P., pismem z dnia 20 października 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na czynność Starosty Nyskiego z dnia 22 września 2011 r., nr [...], w zakresie odmowy zwrotu kwoty 46750 zł z tytułu pobrania zawyżonej opłaty za wydanie kart pojazdu dla 110 samochodów wymienionych w załączniku do skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania w części skargi obejmującej odmowę zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu dla 51 samochodów, i o oddalenie skargi co do pozostałych 59 pojazdów wymienionych w załączniku nr 1 do wniosku. Samochód marki [...] o nr rej. [...] nie został ujęty w spisie pojazdów znajdującym się przy odpowiedzi na skargę, jako ten co do którego zwrócono kwotę części opłaty. Wydaje się, że nie ujęcie pojazdu o takim numerze rejestracyjnym w wyżej wskazanym spisie było wynikiem pomyłki. W spisie tym znajduje się bowiem samochód marki [...] o nr rej. [...] (poz. 15), który nie występuje w żadnym innym spisie pojazdów sporządzonym w sprawie, to jest ani w załączonym do wniosku z dnia 12 września 2011 r., ani w załączonym do wezwania z dnia 14 października 2011 r. Sprawa ze skargi A. K. na odmowę zwrotu opłaty za kartę pojazdu, wydaną dla samochodu marki [...] o nr rej. [...] została zarejestrowana w repertorium sądowym pod sygn. akt II SA/Op 617/11 i stanowi przedmiot niniejszego postępowania. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 5 grudnia 2011 r., pełnomocnik skarżącego – adwokat T. P. – został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone na adres pełnomocnika skarżącego w dniu 13 grudnia 2011 r., co potwierdza zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki. W zakreślonym tygodniowym terminie wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy, w myśl art. 231 P.p.s.a, pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W niniejszej sprawie skarżący domaga się zwrotu części opłaty za kartę pojazdu w kwocie 425 zł, a zatem do określenia wysokości wpisu zastosowanie znajdują przepisy dotyczące wpisu stosunkowego. Według § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stosunkowy oblicza się według procentowego wskaźnika, który dla należności pieniężnej w kwocie do 10 000 zł, wynosi 4 % wartości tej kwoty, nie mniej jednak niż 100 zł. Skoro, w niniejszej sprawie skarżący domaga się zwrotu części opłaty za kartę pojazdu w kwocie 425 zł, obowiązany był do uiszczenia wpisu stosunkowego w wysokości 100 zł. Wezwanie do uiszczenia wpisu w takiej wysokości doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącego w dniu 13 grudnia 2011 r. Wpis, stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a, winien zostać uiszczony w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Termin do dokonania żądanej czynności rozpoczął zatem bieg w dniu 14 grudnia 2011 r. i upłynął z dniem 20 grudnia 2011 r. Pomimo upływu wskazanego terminu, żądany wpis od skargi nie został uiszczony. Uznać tym samym należało, że w sprawie zaistniała przesłanka do odrzucenia skargi, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Wskazany przepis stanowi bowiem, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Co do wniosku o umorzenie postępowania to trzeba zważyć, że wszczęcie postępowania następuje dopiero w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami formalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu i opłaconej wpisem. Skutkiem nieuiszczenia od skargi wymaganego wpisu na wezwanie Sądu jest zatem to, że nie doszło do wszczęcia postępowania. Tym samym nie można go umorzyć. W tym stanie rzeczy, na podstawie cyt. wyżej art. 220 § 3 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.