II SA/Op 619/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Ewa Janowska – spr. po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 25 lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji do kierowania pojazdami postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu M. B. kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem wpisu uiszczonego od skargi. Pismem z dnia 25 lutego 2014 r., nr [...], wydanym na zasadzie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r., poz. 1137) w związku z art. 49 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. Nr 30, poz. 151, ze zm.), Komendant Wojewódzki Policji w Opolu zwrócił się do Starosty Kluczborskiego o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień w stosunku do M. B., z uwagi na to, że ww. w okresie od dnia 19 czerwca 2012 r. do dnia 7 maja 2013 r., wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, przez co otrzymał 25 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. M. B. pismem z dnia 19 września 2016 r., wezwał Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu do usunięcia naruszenia prawa przez uchylenie wniosku o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji z uwagi na okoliczność, że w dniu sporządzenia kwestionowanego wniosku M. B. posiadał 19 punktów karnych. W odpowiedzi na wezwanie, Komendant Wojewódzki Policji w Opolu pismem z dnia 26 września 2016 r. odmówił uwzględnienia żądania M. B. M. B. wniósł skargę na wniosek o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, zarzucając mu naruszenie przepisów prawa materialnego, w szczególności: - art. 114 ust. 1 lit. b w związku z art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.) przez jego niewłaściwe zastosowanie, przejawiające się w skierowaniu do Starosty Kluczborskiego wniosku o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanego uprawnienia kategorii B w związku z przekroczeniem 24 punktów, przypisanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego, podczas gdy na dzień skierowania tego wniosku liczba posiadanych przez skarżącego punktów nie przewyższała 19 punktów, co nie pozwalało na zastosowanie tego przepisu; - § 130 ust. 3 przywołanej ustawy, przez niewłaściwe zastosowanie, w sytuacji gdy w dniu 10 marca 2013 r. skarżący odbył szkolenie, o którym mowa w tym przepisie, które to szkolenie spowodowało zmniejszenie posiadanych przez skarżącego punktów karnych poniżej granicznej sumy 24. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia skargi do sądu, bądź jej oddalenie w całości. Z akt sprawy wynika, że skarżący w dniu 31 października 2016 r. uiścił wpis od skargi w wysokości 200 zł, co potwierdza wydruk bankowy (por.: k-11 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a." Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Jak wynika z akt sprawy, złożona przez M. B. skarga dotyczy wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 25 lutego 2014 r., nr [...], adresowanego do Starosty Kluczborskiego o skierowanie skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Został wydany na podstawie 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r., poz. 1137) w związku z art. 49 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. Nr 30, poz. 151, ze zm.) Z przepisów tych wynika, że w sytuacji, gdy kierowca przekroczył liczbę 24 punktów karnych, właściwy Wojewódzki Komendant Policji zobligowany jest do wystąpienia do właściwego starosty z wnioskiem o sprawdzenie kwalifikacji kierowcy naruszającego zasady ruchu drogowego. W rezultacie otrzymania takiego wniosku właściwy starosta jest zobowiązany do skierowania kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy naruszającego zasady ruchu drogowego. Należy stwierdzić, że wniosek stanowiący przedmiot niniejszej skargi nie stanowi decyzji administracyjnej ani postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 P.p.s.a., ani żadnych z aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 5-7 p.p.s.a. Nie jest także innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącymi uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa z zakresu administracji publicznej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Z aktem lub czynnością w rozumieniu tego przepisu mamy do czynienia, gdy odnosi się on do zewnętrznych, konkretnie imiennie oznaczonych podmiotów, co do których organ administracji działa w sposób władczy przez stwierdzenie, ustalenie lub potwierdzenie uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa administracyjnego. W niniejszym przypadku zaskarżony wniosek nie został skierowany do podmiotów znajdujących poza strukturami władzy państwowej czyli "na zewnątrz", w stosunku do organów administracji publicznej, lecz ich adresatem jest organ administracji publicznej (Starosta Kluczborski). Ponadto nie wywołują one skutku w postaci potwierdzenia uprawnień lub nałożenia obowiązków na stronę. Zgodnie bowiem z treścią art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r., poz. 1137, ze zm.), kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty, na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 tej ustawy. Z tego przepisu wynika zatem, że wniosek komendanta wojewódzkiego Policji inicjuje postępowanie w przedmiocie sprawdzenia kwalifikacji, jednak samo skierowanie następuje dopiero po wydaniu przez właściwego starostę decyzji w tym przedmiocie. Wniosek komendanta wojewódzkiego Policji nie jest zatem decyzją, o której mowa w art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym. Nie ma ono bowiem charakteru władczego i nie rozstrzyga o prawach i obowiązkach jednostki, a w konsekwencji nie może być zaskarżone do sądu administracyjnego (por. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 3 lutego 2016 r., sygn. akt III SA/Po 1124/15; postanowienie WSA w Krakowie z dnia 13 sierpnia 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 806/15 – obydwa dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższym Sąd stwierdził, że wskazany wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu nie może być przedmiotem skutecznej skargi do sądu administracyjnego. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę postanowieniem, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy, skargę należało odrzucić, co Sąd orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jak w punkcie drugim sentencji.