II SA/Op 626/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 13 października 2014 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: odrzucić skargę. M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 13 października 2014 r., nr [...], utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł. W wykonaniu zarządzenia z dnia 23 grudnia 2014 r. Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu, wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 400 zł. Wezwanie zawierało pouczenie, że żądanej w nim czynności należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Zostało ono doręczone do rąk małżonki skarżącego – R. M., w dniu 14 stycznia 2015 r., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki znajdującej się w aktach sądowych (por. k-21). Fakt doręczenia przesyłki pocztowej w tym dniu, potwierdza także wydruk z internetowej strony Poczty Polskiej pn. monitoring.poczta-polska.pl, na której odnaleźć można informacje o datach dokonanych czynności związanych z doręczanymi przez ww. firmę przesyłkami. Do dnia wydania niniejszego postanowienia, w sprawie nie uiszczono wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: W pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Obok wskazanych wyżej przesłanek dopuszczalności skargi, warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi, jako pisma procesowego, jest uiszczenie od niej wpisu, gdyż stosownie do treści art. 230 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl art. 231 P.p.s.a., wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Wartość przedmiotu zaskarżenia określona jest w art. 216 P.p.s.a. jako należność pieniężna stanowiąca przedmiot zaskarżenia. Na podstawie art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a., w związku z § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.), wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i w sprawach, w których wartość przedmiotu zaskarżenia kształtuje się na poziomie do 10.000 zł, wpis ten wynosi 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł. Zważywszy więc, że zaskarżoną decyzją nałożono karę pieniężną w wysokości 10.000 zł, wpis stosunkowy w sprawie ustalony został na kwotę 400 zł. Wezwanie do uiszczenia wpisu w takiej wysokości zostało skarżącemu doręczone w dniu 14 stycznia 2015 r., do rąk jego małżonki. Doręczenia dokonano zatem skutecznie w trybie zastępczym, wynikającym z art. 72 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Wymagany wpis, stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a powinien zostać uiszczony w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, a zatem termin do dokonania żądanej czynności upłynął w dniu 21 stycznia 2015 r. Pomimo upływu wskazanego terminu, skarżący nie uiścił żądanego wpisu od skargi. Uznać tym samym należało, że w sprawie zaistniała przesłanka do odrzucenia skargi, określona w art. 220 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wobec powyższego, Sąd orzekł jak w sentencji.