II SA/Op 630/16

PostanowienieWSA w Opolu2017-01-16

Skład orzekający: Daria Sachanbińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą jest dopuszczalne w sytuacji, gdy skarga nie spełnia wymogów formalnych określonych w ustawie o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, a sąd wezwał do ich uzupełnienia?
Ratio decidendi
Cofnięcie skargi jest czynnością dyspozycyjną strony, która może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi, mimo wezwania sądu, skarga podlega pozostawieniu bez rozpatrzenia na podstawie przepisów szczególnych ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, a nie umorzeniu postępowania na podstawie P.p.s.a. w związku z cofnięciem skargi.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na rozstrzygnięcie protestu dotyczące dofinansowania projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym do nadesłania odpisu skargi i oryginału wniosku z załącznikami. Pełnomocnik skarżącego cofnął skargę, nie uzupełniając jednak wskazanych braków. Sąd postanowił pozostawić skargę bez rozpatrzenia i zwrócić wpis sądowy.
Rozstrzygnięcie
Pozostawiono skargę bez rozpatrzenia i zwrócono stronie skarżącej kwotę 200 złotych tytułem wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. T. na rozstrzygnięcie protestu Stowarzyszenia A w [...] z dnia 18 listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu złożonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego na lata 2014-2020 postanawia 1) pozostawić skargę bez rozpatrzenia, 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Skarżący G. T., reprezentowany przez radcę prawnego J. J., wniósł skargę na rozstrzygnięcie protestu Stowarzyszenia Aglomeracji Opolskiej Związku Zintegrowanych Inwestycji Terytorialnych w Opolu z dnia 18 listopada 2016 r., nr [...], w przedmiocie dofinansowania projektu złożonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego na lata 2014-2020, wydane w trybie ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r. poz. 217, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 9 grudnia 2016 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia, przez nadesłanie jednego odpisu skargi wraz z załącznikami, a także do uzupełnienia dokumentacji, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia, przez nadesłanie oryginału wniosku (ewentualnie odpisu) wraz z załącznikami, jeśli były do wniosku dołączone. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 29 grudnia 2016 r. W dniu 11 stycznia 2017 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo procesowe z dnia 4 stycznia 2017 r. (data nadania przesyłki placówce pocztowej), w którym pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (cyt. wyżej) wprowadza specjalny tryb zaskarżenia do sądu administracyjnego wydanych na jej podstawie rozstrzygnięć. I tak, stosownie do przepisu art. 61 ust. 2 ustawy, skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zgodnie natomiast z art. 61 ust. 3 ustawy, kompletna dokumentacja obejmuje wniosek o dofinansowanie projektu, informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 46 ust. 3, wniesiony protest oraz informację, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1, wraz z ewentualnymi załącznikami. W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca nie złożyła oryginału wniosku lub jego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem, a także nie nadesłała załączników do wniosku, na które wskazano skardze. Ponadto skarga nie zawierała jej odpisu dla organu administracji. Przepis art. 61 ust. 6 ustawy stanowi, że wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w ust. 2, bez kompletnej dokumentacji lub bez uiszczenia wpisu stałego w terminie, o którym mowa w ust. 2, powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia, z zastrzeżeniem ust. 7. W przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji lub bez uiszczenia wpisu stałego sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentacji lub uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 61 ust. 7 ustawy). Strona skarżąca została wezwana przez Sąd do uzupełnienia braków skargi, jednak nie uzupełniła stwierdzonych braków. Natomiast nadesłała oświadczenie o cofnięciu skargi. W okolicznościach sprawy przyjąć należy, że cofnięcie skargi, jako czynność dyspozycyjna strony, może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Tym samym rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi i ewentualne umorzenie w związku z tym postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), dalej "P.p.s.a.", może nastąpić w razie, gdy nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi. Natomiast nieuzupełnienie braków skargi prowadzi do sytuacji wskazanej w art. 61 ust. 6 pkt 2 ustawy i wypełnienia przesłanek do pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Rozstrzygnięcie w punkcie 1 sentencji uzasadnia art. 61 ust. 7 ustawy, a w punkcie 2 sentencji - art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 64 ustawy. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło