II SA/Op 632/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. T. na decyzję Rektora Uniwersytetu Opolskiego z dnia 31 października 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania zwiększenia stypendium doktoranckiego postanawia odrzucić skargę. P. T. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Rektora Uniwersytetu Opolskiego z dnia 31 października 2017 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania zwiększenia stypendium doktoranckiego. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II tut. Sądu z dnia 2 stycznia 2018 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało przesłane skarżącemu na adres podany w skardze i pod tym adresem doręczone w dniu 10 stycznia 2018 r. za pisemnym pokwitowaniem ojcu skarżącego – R. T., będącemu dorosłym domownikiem adresata, co wynika z adnotacji na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 40 akt sąd.). Wedle zapisku urzędowego z dnia 22 stycznia 2018 r. (k. 52 akt sąd.), do dnia wydania niniejszego postanowienia wpis od skargi nie został uiszczony. Pismem z dnia 15 stycznia 2018 r., nadanym w placówce pocztowej dniu 16 stycznia 2018 r. (przesłane także pocztą elektroniczną na adres tut. Sądu), skarżący wniósł o zawieszenie rozpatrywania sprawy do czasu rozstrzygnięcia sprawy przyjęcia na studia doktoranckie na kierunku matematyka, a ponadto domagał się "przesunięcia terminu na wpłacenie wpisu od skargi". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o jakich mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 P.p.s.a.). Stosownie do treści art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W tym wypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Do pism, o których mowa w powołanym przepisie należy również skarga. Natomiast na zasadzie art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5, a do tego rodzaju spraw należy skarga z uwagi na przedmiot zaskarżenia, wpis stały wynosi 200 zł. Do uiszczenia wpisu w tej właśnie wysokości wezwany został skarżący, wraz z pouczeniem o terminie wykonania wezwania oraz o rygorze jego niedochowania. Z dowodów znajdujących się w aktach wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało przesłane skarżącemu i odebrane w dniu 10 stycznia 2018 r. - pod wskazanym w skardze adresem - przez dorosłego domownika, tj. R. T. Doręczenie należało zatem uznać za skuteczne w świetle art. 72 § 1 P.p.s.a., według którego jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie mają oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma. W tych okolicznościach zakreślony w wezwaniu siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi rozpoczął bieg w dniu 11 stycznia 2018 r. i upłynął z dniem 17 stycznia 2018 r. W wyznaczonym terminie, a nawet do dnia wydania niniejszego postanowienia, skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi, w związku z czym skarga jako nieopłacona podlegała odrzuceniu. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że na treść wydanego w sprawie rozstrzygnięcia nie ma wpływu fakt złożenia przez skarżącego - w terminie do uiszczenia wpisu od skargi - na adres pocztowy i mailowy tut. Sądu pisma zawierającego wnioski procesowe. W odniesieniu do wniosku dotyczącego przedłużenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi wyjaśnić należy, że stosownie do art. 84 P.p.s.a., przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony. Przewidziana w powyższym przepisie prawna możliwość przedłużenia terminu odnosi się jednak wyłącznie do terminów sądowych, tj. wyznaczonych przez sąd lub przewodniczącego dla dokonania określonej czynności procesowej. Przedłużeniu nie podlegają natomiast terminy ustawowe, tj. wyraźnie wskazane w ustawie wyznaczającej ich początek oraz długość, a taki charakter ma właśnie termin do uiszczenia wpisu sądowego. Tym samym termin ten nie może być skracany ani przedłużany. Może być jedynie przywrócony na skutek pozytywnego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wniosek o przywrócenie terminu jest rozpoznawany przez sąd pierwszej instancji na zasadzie przepisów art. 86 P.p.s.a. i art. 87 P.p.s.a. w postępowaniu incydentalnym, wszczętym na skutek żądania strony postępowania. Składając wniosek o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności, strona powinna natomiast uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu. Tymczasem pismo skarżącego z dnia 16 stycznia 2018 r. nie zawiera wniosku o przywrócenie terminu i nie przywołano w nim okoliczności stanowiących podstawę do uwzględnienia tego rodzaju wniosku, na zasadzie art. 87 § 2 P.p.s.a. Z podanych wyżej powodów brak było więc podstaw do przedłużenia terminu do dokonania czynności uiszczenia wpisu od skargi w trybie art. 84 P.p.s.a., a także do przywrócenia tego terminu w trybie art. 86 P.p.s.a. Natomiast co do wniosku o zawieszenie postępowania sądowego wskazać należy, że w przepisach art. 123-125 P.p.s.a. ustawodawca określił fakultatywne i obligatoryjne przesłanki zawieszenia postępowania sądowego. Rozpoznanie wniosku w zakresie zawieszenia jest jednak możliwe dopiero w odniesieniu do postępowania będącego już w toku, czyli wszczętego, a to z kolei następuje po uzupełnieniu wszystkich braków formalnych skargi i po uiszczeniu wpisu od skargi. Innymi słowy, zawieszenie postępowania sądowego może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy nastąpiło wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego i gdy wystąpiły ustawowe przesłanki stanowiące podstawę do jego zawieszenia. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca. Skarga nie została bowiem opłacona w wyznaczonym terminie, stąd nie można mówić o skutecznym jej wniesieniu, które skutkowałoby wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie. Tym samym nie można procedować w kwestii zawieszenia postępowania. Z przedstawionych względów, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.