II SA/Op 649/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. M. na uchwałę Rady Miejskiej w Nysie z dnia 31 sierpnia 2016 r., Nr [...] w przedmiocie rozpoznania wezwania do usunięcia naruszenia prawa skargi kasacyjnej J. M. z dnia 20 czerwca 2017 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Op 649/16 postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 20 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę J. M. na uchwałę Rady Miejskiej w Nysie z dnia 31 sierpnia 2016 r., Nr [...] w przedmiocie rozpoznania wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 27 marca 2017 r., co wynika, że zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki znajdującego się w aktach sprawy (k. 50 akt sąd.). Do Sądu w dniu 5 kwietnia 2017 r. wpłynęło pismo z dnia 3 kwietnia 2017 r., sporządzone osobiście przez skarżącą i T. R., zatytułowane jako "Skarga kasacyjna od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Op 649/16", w którym wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości lub ewentualnie o jego unieważnienie. Jednocześnie skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. Pismo skarżącej z dnia 3 kwietnia 2017 r. ze względu na jego treść, w której kwestionowała zasadność postanowienia z dnia 20 marca 2017 r., uznano za skargę kasacyjną na to postanowienie. Na skutek rozpoznania wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy, postanowieniem referendarza sądowego z dnia 10 kwietnia 2017 r. ustanowiono skarżącej radcę prawnego z urzędu i zwolniono od kosztów sądowych. Pismem z dnia 26 kwietnia 2017 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Opolu poinformowała, że pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej wyznaczono radcę prawnego M. W. Postanowieniem z dnia 15 maja 2017 r. Sąd odrzucił skargę J. M. wniesioną osobiście na postanowienie z dnia 20 marca 2017 r. Pełnomocnik z urzędu w piśmie z dnia 12 maja 2017 r. przedstawił tut. Sadowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 20 marca 2017 r. Sąd nie stwierdził, aby powyższa opinia naruszała zasady należytej staranności w myśl art. 177 § 4 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), dalej jako P.p.s.a. Wobec tego opinia ta została doręczona skarżącej, według jej oświadczenia, w dniu 14 czerwca 2017 r. Po doręczeniu skarżącej powyższej opinii, w piśmie datowanym na dzień 19 czerwca 2017 r., które wpłynęło do Sądu w dniu 20 czerwca 2017 r. zatytułowanym "Sprzeciw od opinii z dnia 12 maja 2016 r. (data doręczenia 14 czerwca 2017 rok) o odmowie wniesienia środka odwoławczego do drugiej instancji w przedmiocie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu ws. sygn. akt II SA/Op 649/16", skarżąca wskazała, że "podtrzymuje swoje odwołanie do drugiej instancji opisane zgodnie z pouczeniem" i wniosła o przekazanie środka odwoławczego do drugiej instancji, a także o przywrócenie terminu, jeśli doszło do jego uchybienia. Pismo skarżącej z dnia 20 czerwca 2017 r. z uwagi na jego treść, zostało uznane skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez J. M. od postanowienia tut. Sądu z dnia 20 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez J. M. podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", od postanowienia wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę tę może wnieść zarówno strona, jak i prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 173 § 2 P.p.s.a.). Możliwość osobistego wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę postępowania została jednak ograniczona brzmieniem art. 175 § 1 P.p.s.a. Przepis ten wprowadza tzw. przymus adwokacko-radcowski, co oznacza, że podmiotami uprawnionymi do sporządzania skargi kasacyjnej są adwokat i radca prawny, a także - po myśli § 2 art. 175 P.p.s.a. - inne wskazane ustawą osoby, czyli sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Omawianego przymusu adwokacko-radcowskiego nie stosuje się także gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z kolei, z mocy § 3 art. 175 P.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, jak również przez rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. W skardze kasacyjnej z dnia 20 czerwca 2017 r., J. M., nie wskazała, aby należała do określonego w przytoczonym powyżej przepisie kręgu podmiotów. Nie wynika to również z akt administracyjnych i sądowych sprawy. W tym miejscu odnotować należy trafne stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, wedle którego skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z powodu wniesienia jej z naruszeniem art. 175 P.p.s.a., bez wzywania do usunięcia braków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, dostępne: System Informacji Prawnej LEX nr 83280). W świetle powyższego stwierdzić przyjdzie, że w rozpoznawanej sprawie sporządzenie skargi kasacyjnej osobiście przez skarżącą skutkować musi uznaniem jej za niedopuszczalną, a w konsekwencji podlegającą odrzuceniu. Jednocześnie podkreślić należy, że Sąd doręczając skarżącej przy piśmie z dnia 7 czerwca 2017 r. opinię pełnomocnika o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej pouczył skarżącą, że skarga kasacyjna - pod rygorem odrzucenia - powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Powyższy, wynikający z przepisów P.p.s.a. sposób postępowania Sądu, znajduje potwierdzenie w piśmiennictwie, według którego "Opinię wniesioną w terminie sąd doręcza stronie. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę biegnie od dnia doręczenia odpisu opinii, o czym sąd poucza stronę, dokonując doręczenia. Zdanie trzecie § 4 art. 177 P.p.s.a. nie oznacza, że strona może samodzielnie wnieść skargę kasacyjną. Nadal bowiem obowiązują rygory przewidziane w art. 175 P.p.s.a., wskazane więc by było, aby sąd pouczył stronę o przymusie adwokackim. W terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, strona, która chce z tego środka zaskarżenia skorzystać, musi ustanowić pełnomocnika z wyboru, ponieważ ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie jest już możliwe (zob. art. 247 P.p.s.a.)." (patrz B. Dauter [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2016, s. 791). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 P.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, orzeczono jak w sentencji postanowienia.