II SA/Op 655/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Bogusz – spr. Sędzia WSA Grażyna Jeżewska Protokolant Referent – stażysta Mariola Górska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2007 r. sprawy ze skargi B. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości oddala skargę. Przedmiotem skargi B. O. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z [...] utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Strzelec Opolskich z [...] w sprawie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją tegoż organu z 16 sierpnia 2002 r. ustalającą przebieg granic nieruchomości. Wydanie zaskarżonych aktów administracyjnych poprzedziło postępowanie o następującym przebiegu. Decyzją z 16 sierpnia 2002 r. Burmistrz Strzelec Opolskich, działając na podstawie art. 30 ust. 2 i art. 33 ustawy z dnia 17 maja 1989 Prawo geodezyjne i kartograficzne, ustalił przebieg granic nieruchomości dla nieruchomości oznaczonej Nr działki A, z karty mapy [...] obręb [...], stanowiącej własność P. G., w sposób opisany w protokóle granicznym oraz przedstawiony na szkicu polowym, sporządzonym przez uprawnionego geodetę i oznaczony w dokumentacji rozgraniczeniowej numerami punktów 11,12,14,15,16,17,18,34,35,55,56,60,63,67a, 72,76,77,78,83,84,86 z sąsiednimi działkami: - Nr B, z karty mapy [...] obręb [...], dla której w Sądzie Rejonowym w Strzelcach Opolskich prowadzona jest księga wieczysta Nr 12578, stanowiące własność G. Z., granica oznaczona punktami 78, 72, - Nr C z karty mapy [...] obręb [...], dla której w Sądzie Rejonowym w Strzelcach Opolskich prowadzona jest księga wieczysta Nr 12922, stanowiąca własność R. S., granica oznaczona punktami 84,86,16,15,14,11 - Nr D z mapy [...] obręb [...], dla której w Sądzie Rejonowym w Strzelcach Opolskich prowadzona jest księga wieczysta Nr 9924, stanowiąca własność A. i B. O. granica oznaczona punktami: 34,63,60,67a, 83,18 Nr E, z karty mapy [...] obręb [...], dla której brak jest księgi wieczystej, stanowiąca własność Gminy we władaniu Zarządu Dróg Powiatowych w Strzelcach Opolskich granica oznaczona punktami 11-12. Stronami tamtego postępowania byli P. G., Gmina Strzelce Opolskie, G. Z., R.S., A. O., B. O. i Zarząd Dróg Powiatowych w Strzelcach Opolskich. B. O. zainicjowała postępowanie sądowe o rozgraniczenie wnioskiem o przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu. W toku tego postępowania pełnomocnik B. O. pierwotnie zakwestionował przebieg granicy pomiędzy działką należącą do wnioskodawczyni a posesją będącą własnością P. G. Sąd przeprowadził dowód z oględzin spornej granicy i z opinii biegłego geodety. Na posiedzeniu w dniu 8 lipca 2004 r. pełnomocnik wnioskodawczyni oświadczył, iż nie kwestionuje ustalonej granicy pomiędzy działką strony a działką P. G. Nie zgadza się jedynie z przebiegiem granicy pomiędzy działką nr F, stanowiącą własność Gminy, a działką nr A, należącą do uczestniczki postępowania P. G. Podał, iż winna ona przebiegać od punktu 76 bezpośrednio do punktu 83. Sąd Rejonowy po przeprowadzeniu postępowania postanowieniem z [...] odrzucił wniosek. W uzasadnieniu wskazano, że stosownie do art. 33 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wójt (burmistrz, prezydent miasta) wydaje decyzję o rozgraniczeniu nieruchomości, jeżeli zainteresowani właściciele nieruchomości nie zawarli ugody, a ustalenie przebiegu granicy nastąpiło na podstawie zebranych dowodów lub zgodnego oświadczenia stron. Wydanie decyzji poprzedza: 1) dokonanie przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) oceny prawidłowości wykonania czynności ustalenia przebiegu granic nieruchomości przez upoważnionego geodetę oraz zgodności sporządzonych dokumentów z przepisami; w wypadku stwierdzenia wadliwego wykonania czynności upoważnionemu geodecie zwraca się dokumentację do poprawy i uzupełnienia, 2) włączenie dokumentacji technicznej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy może żądać, w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej decyzji w tej sprawie, przekazania sprawy sądowi. Żądanie przekazania sprawy sądowi obejmuje kwestię rozgraniczenia nieruchomości, która była przedmiotem rozstrzygnięcia organu administracji publicznej w drodze decyzji administracyjnej, a treścią tego rozstrzygnięcia jest ustalenie przebiegu granic między nieruchomościami (wyrok NSA z 29 września 1999 r., II SA 1580/99, LEX nr 46210). B. O. na rozprawie w dniu 8 lipca 2004r. zmieniła swe pierwotne roszczenie i zakwestionowała granicę ustaloną między nieruchomością należącą do P. G. a nieruchomością będącą własnością Gminy Strzelce Opolskie. Nie żądała zmiany granicy swojej posesji. Sąd uznał, iż w tej sytuacji w ogóle nie została otwarta dla wnioskodawczyni droga sądowa. Po pierwsze decyzja Burmistrza z 16 sierpnia 2002 r. nie ustalała przebiegu granicy pomiędzy działkami A i F. Na tym odcinku wznowiono jedynie wcześniej osadzone znaki graniczne. Po wtóre zaś geodeta dokonujący czynności technicznych w ramach rozgraniczenia stwierdził ponad wszelką wątpliwość, iż "droga dojazdowa", tworząca zakole biegnące od drogi publicznej, należy do P. G. Ani Gmina Strzelce Opolskie, ani pozostali sąsiedzi nie wnosili pretensji do własności gruntu pod tą drogą. B. O. nie wskazała żadnych nieprawidłowości w ustaleniu linii ograniczającej jej własną posesję. W opinii Sądu nie jest ona stroną rozgraniczenia działek nie należących do niej. Podaniem z 2 lutego 2006 r., sprecyzowanym ostatecznie pismem z 17 lutego 2006r., B. O. wniosła o wznowienie z urzędu postępowania w sprawie ustalenia przebiegu granic nieruchomości położonej w R. a oznaczonej nr geodezyjnym A, z karty mapy [...]. Precyzując wniosek skarżąca podniosła, że "domaga się przywrócenia drogi dojazdowej do mojej posesji od strony ulicy [...] /dz. Nr D k.m.[...] obręb [...]/, ponieważ przeprowadzone postępowanie rozgraniczeniowe dla nieruchomości oznaczonej Nr dz. A z k.m.[...] obręb [...] przez geodetę uprawnionego przeprowadzone było wadliwie bez zachowania przepisu art. 31 ust.2 i 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, w szczególności pod nieobecność właściciela działki E Gminy Strzelce Opolskie". Strona podniosła także, iż "postępowanie rozgraniczeniowe odbyło się bez udziału jednej ze stron tj. Powiatu Strzeleckiego, którego uprawnienia wynikają z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną /Dz. U. Nr 133,poz.872 ze zm./, na mocy której, działka nr E stanowi drogę zaliczoną do kategorii dróg powiatowych w rozumieniu ustawy o drogach publicznych i z dniem 1 stycznia 1999 r. z mocy ustawy stała się własnością powiatu." Niezależnie od tego strona określiła dzień, w którym powstały okoliczności stanowiące podstawę do wznowienia postępowania wskazując na: a/ pismo Wojewody Opolskiego z dnia 20 grudnia 2005 r. z załącznikami, znak spr. [...] skierowane do Burmistrza Strzelec Opolskich, przekazane w odpisie do wiadomości strony. b/ pismo OWINGiK z dnia 26 października 2005r. znak spr. [...] skierowane do strony. Wymienione przez skarżącą pismo Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z 26 października 2005 r. wskazywało, że w jego ocenie dokumenty istniejące w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym były niewystarczające (brak danych liczbowych), ponadto geodeta nie wykorzystał wszystkich istniejących dokumentów, co mogło mieć wpływ na ustalenie granic. Poważne zastrzeżenie organu budził zapis w punkcie 11.4 protokółu granicznego z dnia 5 lipca 2002 r. odnośnie ustalenia granicy działki A z działką E. Z braku dowodów, przebieg granicy ustalono na podstawie oświadczenia P. G. Jest to jednak sprzeczne z zacytowanym przepisem art. 31 ust. 3 ustawy. Niezależnie od tego podniesiono, że przeprowadzone postępowanie rozgraniczeniowe odbyło się bez udziału jednej ze stron tj. Powiatu Strzeleckiego. Jego uprawnienia wynikają z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.), na mocy którego działka E stanowi drogę zaliczoną do kategorii dróg powiatowych w rozumieniu ustawy o drogach publicznych i z dniem 1 stycznia 1999 r. z mocy ustawy stała się własnością powiatu. Decyzją z [...] organ pierwszej instancji, działając na podstawie art. 149 § 3 K.p.a. odmówił B. O. wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją tegoż organu z 16 sierpnia 2002 r. W uzasadnieniu decyzji po przedstawieniu treści podania o wznowienie i podstaw tego wniosku wskazanych przez stronę organ podniósł, iż przesłanka na którą powołuje się strona jest okolicznością wymienioną w art. 145 § 1 K.p.a. Organ podkreślił, że sprawdzono, czy został zachowany termin, o którym mowa w art. 148 § 1 K.p.a., bowiem wznowienie postępowania z przyczyn podanych we wniosku możliwe było w ciągu jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia. W oparciu o powołane przez B. O. dokumenty ustalono, że dla wnioskodawcy uprawnienie do złożenia wniosku o wznowienie postępowania upłynęło w dniu 1 grudnia 2005r., czyli po upływie miesiąca od daty otrzymania przez nią pisma Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Nr [...] tj. 31 października 2005 r. W tej sytuacji organ stwierdził, że wniosek B. O. z dnia 2 lutego 2006 r. o wznowienie postępowania został złożony po upływie terminu określonego w art. 148 §1 K.p.a., co musiało skutkować wydaniem decyzji odmownej. Na skutek odwołania strony decyzja organu I instancji była przedmiotem oceny przez organ odwoławczy, który utrzymał ją w mocy. W decyzji z [...] opartej na przepisie art. 138 §1 pkt 1 K.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu przedstawiło przebieg postępowania zainicjowanego podaniem o wznowienie postępowania, po czym podniosło, że wznowienie postępowania jest środkiem nadzwyczajnym weryfikacji ostatecznych decyzji administracyjnych. Stosowanie tego środka obwarowane jest ściśle określonymi wymogami. Podstawowym warunkiem decydującym o możliwości wszczęcia postępowania jest przeprowadzenie postępowania wstępnego, które ma na celu ustalenie czy podmiot inicjujący wznowienie postępowania posiada przymiot strony w sprawie, czy strona wskazała ustawowe przesłanki wznowienia oraz ustalenie czy wniosek o wznowienie postępowania został zgłoszony w terminie ustawowym określonym w art. 148 § 1 K.p.a. Przepis ten stanowi, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. W niniejszej sprawie takie okoliczności zostały wskazane stronie, co sama przyznała, w piśmie Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 26 października 2005 r. doręczonym dnia 31 października 2005 r. co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru w aktach sprawy. Wobec tego miesięczny termin do wniesienia wniosku (podania) o wznowienie postępowania, przy uwzględnieniu treści art. 57 § 3 K.p.a., upłynął z dniem 30 listopada 2005 r. W konsekwencji – podniósł organ - podanie, które wpłynęło do organu I instancji dnia 2 lutego 2006 r. zostało złożone z uchybieniem terminu co uzasadniało odmowę wznowienia postępowania. Organ odwoławczy wskazał także na orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w wyroku z dnia 24 maja 2005 r. sygn. akt VII SA/Wa 1086/04/LEX nr 168036, który stwierdził, że uchybienie terminowi do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania stanowi podstawę do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania. Skargę na tą decyzję wniosła do sądu administracyjnego B. B., domagając się jej uchylenia. Zarzuciła "błędne ustalenia faktyczne i prawne rażąco naruszające prawo" Podkreśliła, że nie uchybiła terminowi z art. 149 § 1 K.p.a. do złożenia podania o wznowienie postępowania. Zarzuciła, że stanowisko organu odwoławczego jest błędne i jest wynikiem nieuwzględnienia całości materiału sprawy i wybiórczego potraktowania dowodów. Ponownie wskazała na pominięcie swojego wystąpienie do Burmistrza Strzelec Opolskich z 17 października 2005 r. i odpowiedź udzieloną przez ten organ pismem z 15 listopada 2005r. Strona skarżąca wniosła także o zwrot kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu wniosło o oddalenie skargi, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej w skrócie P.p.s.a. Uczestniczka postępowania P. G. pismem procesowym z dnia 9 lutego 2007 r. wniosła o oddalenie skargi, odwołując się do wcześniejszych ustaleń biegłego geodety w toku postępowania sądowego o rozgraniczenie, sygn. akt [...] Sądu Rejonowego w Strzelcach Opolskich oraz oddalenia wniosku o stwierdzenie zasiedzenia służebności drogi sygn. akt [...] Sądu Rejonowego w Strzelcach Opolskich. W toku rozprawy Sąd przeprowadził dowód z wymienionych akt spraw cywilnych. W toku postępowania sądowo administracyjnego w miejsce uczestnika A. O. wstąpiła jego następczyni prawna T. S. a w miejsce uczestniczki P. G., jej następca prawny M. G. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje: Skarga B. O. podlegała oddaleniu. W pierwszym rzędzie trzeba wskazać na przepis art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.), w myśl którego sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kognicji sądu administracyjnego dotyczy także przepis art. 134 § 1 P.p.s.a., w myśl którego Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że może brać pod uwagę wszelkie stwierdzone naruszenia prawa, także te nie kwestionowane przez stronę skarżącą. Na wstępie należy nawiązać do przedmiotu postępowania administracyjnego. Dotyczył on podania o wznowienie postępowania zakończonego decyzję ostateczną w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. Co do zasady przypomnienia wymaga także, że ustawa z 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r., Nr.100 poz. 1086 ze zm.) wyczerpująco określa sposoby zakończenia postępowania o rozgraniczenie nieruchomości. Należy do nich w myśl art. 33 i 34 ustawy: a) ugoda zawarta przed geodetą posiadająca moc ugody sądowej b) decyzja wójta (burmistrza, prezydenta miasta) o rozgraniczeniu nieruchomości, która w razie jej niekwestionowania przez strony określa granice nieruchomości, albo na żądanie strony jest przekazywana z aktami sprawy sądowi powszechnemu do dalszego prowadzenia, c) decyzja o umorzeniu postępowania administracyjnego, jeżeli nie doszło do zawarcia ugody ani wydania decyzji o rozgraniczeniu nieruchomości, a sprawa podlega przekazaniu sądowi powszechnemu. Dalej trzeba zwrócić uwagę na zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W art. 78 Konstytucji określono, że każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydawanych w pierwszej instancji. Wyjątki od tej zasady oraz tryb zaskarżenia określa ustawa. Tej regulacji odpowiada przepis art. 15 K.p.a. wyrażający zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Odstąpienie od niej może nastąpić tylko w drodze ustawy. Wyłączenie odwołania od decyzji w administracyjnym toku instancji jest powiązane zazwyczaj z przejściem sprawy z drogi postępowania administracyjnego do rozpoznania przez sąd powszechny. Takie postanowienie wyraźnie zawiera także cytowana wyżej ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne. W szczególności w zakresie spraw o rozgraniczenie nieruchomości. Sprawy te są rozpatrywane najpierw w postępowaniu administracyjnym. Jeżeli zainteresowani właściciele nieruchomości nie zawarli ugody, a przebieg granicy został ustalony na podstawie zebranych dowodów (art. 31 ust. 2 ustawy) lub zgodnego oświadczenia stron (art. 31 ust. 3 ustawy), to wójt na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy wydaje decyzję o rozgraniczeniu nieruchomości. Wówczas stosownie do normy art. 33 ust. 3 ustawy, strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy może żądać w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej decyzji przekazania sprawy sądowi. Zatem w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości odwołanie zostało zastąpione żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego. Tylko decyzja wydana na postanowienie art. 33 ust. 1 jest decyzją o rozgraniczeniu nieruchomości, czyli decyzją administracyjną o ustaleniu przebiegu granicy. Tylko w stosunku do takiej decyzji zostało wyłączone odwołanie administracyjne przez zastąpienie go prawem strony do żądania przekazania sprawy do sądu powszechnego. Przechodząc do oceny skargi trzeba rozpocząć od stwierdzenia, że w realiach sprawy decyzja o rozgraniczeniu z 16 sierpnia 2002 r. stała się ostateczną. W postępowaniu tym B. O. brała udział jako strona. Żądanie skierowania sprawy na drogę sądową w trybie cytowanego art. 33 ust.3 ustawy zakończyło się wydaniem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Strzelcach Opolskich z [...] odrzucającego wniosek. W sprawie administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną możliwe jest wznowienie postępowania. Instytucję tą regulują przepisy Rozdziału 12, Dział II "Postępowanie" Kodeksu postępowania administracyjnego. Właśnie wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z 16 sierpnia 2002 r. stało się przedmiotem obecnie rozpoznawanej sprawy. Trzeba w związku z tym przywołać kilka uwag odnoszących się do zasad rządzących tym nadzwyczajnym trybem. Pierwsza faza postępowania o wznowienie polega na zbadaniu, czy wniosek o wznowienie postępowania opiera się na podstawach wymienionych w art. 145 § 1 K.p.a. i czy został zachowany termin do złożenia wniosku przewidziany w art. 148 K.p.a. W tej fazie postępowania organ administracji bada również, czy nie występują negatywne przesłanki przedmiotowe, a dla wznowienia postępowania, np. czy wniosek jest złożony w postępowaniu, które nie zostało zakończone ostateczną decyzją. Na tym etapie organ administracji bada również, czy wniosek pochodzi od strony postępowania. Jeśli jednak wniosek o wznowienie postępowania jest oparty o przesłankę przewidzianą w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. i zawiera stwierdzenie wywodzące, że składający to podanie podmiot uważa, iż przysługiwał mu przymiot strony w postępowaniu, a został w tym postępowaniu pominięty, to weryfikacja twierdzeń wnoszącego podanie następuje w następnej fazie postępowania prowadzonej po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania. Na tym etapie postępowania organ administracji może dopiero przeprowadzić merytoryczną ocenę materiału sprawy i dokonać weryfikacji twierdzeń wnoszącego podanie, iż przysługiwał mu przymiot strony w postępowaniu. Taka ocena winna nastąpić na etapie następnym po wznowieniu postępowania i wówczas, gdyby organ administracji doszedł do przekonania, iż nie występują przesłanki do wznowienia postępowania przewidziane w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., tj., że podmiot zgłaszający wniosek o wznowienie postępowania nie ma przymiotu strony - to winien zgodnie z art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a. odmówić uchylenia decyzji dotychczasowej. Decyzja taka winna zapaść po przeprowadzeniu postępowania stosownie do treści art. 149 § 2 K.p.a. (por. orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 października 1998 sygn. akt IV SA 116/98 opubl. LEX 43747, i z 30 września 1999 r. sygn. akt IV SA2564/98, opubl. LEX 47 856). W rozstrzyganej sprawie organ I instancji, po wezwaniu skarżącej do sprecyzowania podania, tak w zakresie podstaw żądania wznowienia, jak i dnia w którym dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, zawiadomił stronę o wznowieniu postępowania, a następnie przyjmując, że B. O. uchybiła terminowi z art. 148 § 1 K.p.a., odmówił wznowienia decyzją opartą o przepis art. 149 § 3 K.p.a. Organ odwoławczy rozstrzygnięcie to utrzymał w mocy. Oceniając legalność tak wydanych aktów trzeba stwierdzić, że odpowiadają one prawu, chociaż koniecznym jest uzupełnienie zawartej w nich argumentacji. Przy tym zaznaczyć wypada, że pominięcie tych motywów przez organy nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. Skarżąca była stroną sprawy o rozgraniczenie w administracyjnym toku instancji. Podanie o wznowienie oparła na podstawie faktycznej dotyczącej innego podmiotu, który jej zdaniem miał przymiot strony w rozumieniu art. 28 K.p.a., a nie był uczestnikiem rozgraniczenia. W szczególności wskazała na podmiotowe prawo Powiatu Strzeleckiego. Takie stanowisko oznaczało wskazanie podstawy wznowienia z art. 145 § 1 pkt. 4 K.p.a. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w tym przepisie następuje tylko na wniosek strony. (por. art. 147 zdanie 2 K.p.a. z konsekwencją z art. 148 § 2 K.p.a.). Przy tym nie na wniosek każdej strony, ale tylko strony, która nie brała udziału w postępowaniu. Skarżąca była uczestnikiem postępowania zakończonego decyzją o rozgraniczeniu. Z tej już przyczyny odmowa wznowienia postępowania była uzasadniona. Jednakże wobec okoliczności podniesionej w piśmie skarżącej z 17 lutego 2006 r. co do naruszenia art. 31 ust.3 Prawa geodezyjnego i kartograficznego i przyjęcia, że geodeta wadliwie odczytał dokumenty a przebieg granic ustalił bez oświadczenia i pod nieobecność Gminy Strzelce Opolskie jako strony postępowania, trzeba wskazać, że organy właściwie oceniły uchybienie terminu z art. 148 § 1 K.p.a. O tej okoliczności skarżąca dowiedziała się 31 października 2005 r. i przyznała to wprost wskazując na pismo Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Opolu z 26 października 2005 r. Wniesienie podania o wznowienie postępowania oparte na tej okoliczności w dniu 2 lutego 2006 r. słusznie oceniono jako spóźnione. Przy tym strona nie wnosiła o przywrócenie uchybionego terminu w trybie art. 58 § 1 K.p.a. Ponadto należy wskazać na przepis art. 233 K.p.a. Zgodnie z nim "skarga w sprawie indywidualnej, która nie była i nie jest przedmiotem postępowania administracyjnego, powoduje wszczęcie postępowania, jeżeli została złożona przez stronę. Jeżeli skarga taka pochodzi od innej osoby, może spowodować wszczęcie postępowania administracyjnego z urzędu, chyba, że przepisy wymagają do wszczęcia postępowania żądania strony". Zatem podanie strony o wznowienie postępowania zawierające w swej treści skargę w rozumieniu art. 227 K.p.a. może być rozpatrywane także w aspekcie podstaw do działania organu z urzędu (por. też art. 61 § 2 K.p.a.). Odnotowując te ostatnie uwagi zgłoszone ubocznie, trzeba ponownie podkreślić, że oceniając legalność zaskarżonych aktów w granicach sprawy wszczętej podaniem o wznowienie postępowania, sąd nie stwierdził uchybień nakazujących uchylenie zaskarżonych decyzji. W konsekwencji z mocy art. 151 P.p.s.a. skarga, z braku uzasadniających podstaw, podlegała oddaleniu.