II SA/Op 657/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. i A. Z. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia robót budowlanych postanawia odrzucić skargę. Skarżący A. i A. Z. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia [...], Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty Nyskiego z dnia [...] Nr [...], o wniesieniu sprzeciw do zgłoszenia zamiaru przystąpienia do zabudowy wiaty z przeznaczeniem na stajnię o wymiarach 6,50 x 4,70 m, na nieruchomości położonej w J., przy ul. [...], na działce oznaczonej w operacie ewidencji gruntów budynków nr A. Złożona skarga nie została opłacona i stąd też zarządzeniem z dnia 8 listopada 2010 r., Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wezwał solidarnie skarżących do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł. Jednocześnie skarżący pouczeni zostali, że wpis sądowy od skargi winien być uiszczony w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, a niedokonanie tej czynności w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwania przesłane zostały na adres wskazany w skardze i pod tym adresem, doręczone w dniu 15 listopada 2010 r., za pisemnym pokwitowaniem – W. G. – wnukowi skarżących, o czym świadczy stosowna adnotacja i podpis na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru obu przesyłek. Termin do uiszczenia wpisu upływał w dniu 22 listopada 2010 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie uiścił wymaganego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, do warunków wymaganych przez przepisy P.p.s.a. do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego, zalicza się także stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi. Dokonując oceny niniejszej skargi pod wyżej wskazanym kątem należało stwierdzić, że skarga ta podlegała odrzuceniu z powodu niewykonania w terminie zarządzenia Sądu, a to nieuiszczenia, w terminie 7 dni od daty odbioru wezwania, wpisu od skargi. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 od skargi pobiera się wpis, który w niniejszej sprawie, według przepisu § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), jest wpisem stałym i wynosi 500 złotych. Brak wpisu od skargi, skutkował wezwaniem skarżących przez Sąd do uiszczenia wymaganego wpisu w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi, w przypadku niezachowania terminu. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. stanowi bowiem, że Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Pismo Sądu zobowiązujące do uiszczenia wpisu od skargi, zostało doręczone skarżącym do rąk ich wnuka – W. G. w dniu 15 listopada 2010 r., o czym świadczy stosowna adnotacja i podpis na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru obu przesyłek. Doręczenia powyższego dokonano, zatem skutecznie, w trybie zastępczym wynikającym z art. 72 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Skoro doręczenie było skuteczne, siedmiodniowy termin do uiszczenia żądanego wpisu upłynął, zatem z dniem 22 listopada 2010 r., w poniedziałek, który to dzień był dniem roboczym. Pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie zastosowali się do wezwania Sądu i nie uiścił należnej opłaty. Wobec powyższego, na podstawie art. 220 § 3 ustawy P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.