II SA/Op 66/15

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 3 grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego na skutek wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy postanawia: ustanowić R. S. radcę prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, postanowieniem z dnia 30 marca 2015 r. odrzucił skargę R. S., wniesioną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 3 grudnia 2014 r., nr [...], w sprawie zasiłku celowego. W dniu 6 maja 2015 r. skarżący złożył wniosek o ustanowienie radcy prawnego. Z protokołu sporządzenia ww. wniosku, dokonanego przez pracownika Wydziału Informacji Sądowej tut. Sądu wynika, że celem dla którego skarżący zwrócił się o ustanowienie fachowego pełnomocnika, jest wniesienie o przywrócenie terminu do rozpatrzenia sprawy oraz prowadzenie sprawy i odczytywanie korespondencji. Uzasadniając żądanie wnioskodawca podał, że jest osobą niewidomą z pierwszą grupą inwalidzką, nie posiada możliwości samodzielnego odczytywania korespondencji, a jedyną drogą odbioru informacji jest słuch. Oświadczył, że uzyskuje dochód z tytułu zasiłków w łącznej kwocie 642 zł miesięcznie, a także posiada mieszkanie o powierzchni 23 m². Wnioskodawca nie wykazał żadnych innych źródeł dochodu i składników majątkowych. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje: Skarżący zwrócił się o ustanowienie adwokata z urzędu, a zatem zgodnie z art. 245 § 3 P.p.s.a. zażądał przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., określającego przesłanki warunkujące udzielenie prawa pomocy w tym zakresie, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, który to pogląd referendarz podziela, iż przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w przywołanym przepisie, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (por. postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2005 r., sygn. akt FZ 424/04, niepublikowane). W ocenie referendarza, w przypadku skarżącego powyższa przesłanka zachodzi, a pogląd taki przyjąć można zarówno na podstawie samego wniosku o przyznanie prawa pomocy, jak również z zaskarżonej decyzji, bez wzywania o dodatkową dokumentację źródłową. Wiedza rozpoznającego niniejszy wniosek, na temat sytuacji materialnej skarżącego wynika ponadto z akt innych spraw, toczących się przed tut. Sądem, a mianowicie o sygn. akt II SA/Op 165/13, II SA/Op 216/13, czy II SA/Op 388/13 i II SA/Op 372/13, SA/Op 462/14, II SA/Op 10/15. Rozpoznający wniosek uznał zatem, że wykazana sytuacja bytowa skarżącego, charakteryzująca się niskim dochodem, złym stanem zdrowia i brakiem zgromadzonego majątku, nie daje podstaw do wygospodarowania przez skarżącego środków na opłacenie profesjonalnego pełnomocnika. Stąd referendarz sądowy, działając na zasadzie art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.