II SA/Op 666/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: 1. odrzucić skargę 2. nakazać zwrot L. F. kwoty 500 (pięćset) złotych z tytułu uiszczonego wpisu od skargi. L. F., działająca w imieniu E. S., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...], Nr [...], uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kluczborku z dnia [...], Nr [...] i orzekającą o nakazie rozbiórki części budynku gospodarczego w L., ul.[...] (na działce [...]), wybudowanej bez pozwolenia na budowę a potwierdzonej, w protokole oględzin z dnia 21 września 2004 r., tj. ściany zewnętrzne budynku gospodarczego o wymiarach około: 3,10 x 6,00 m i drewnianej konstrukcji dachu z pokryciem blachą. Pismami z dnia 20 listopada 2006 r., Sąd wezwał L. F. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł oraz do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego E. S. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – ze wskazaniem, z jakiego tytułu wynika uprawnienie do działania w charakterze pełnomocnika skarżącego (pokrewieństwo, współuczestnictwo, uprawnienia adwokackie, radcowskie, itp.). Dla dokonania powyższych czynności zakreślony został termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone adresatce w dniu 22 listopada 2006 r., która odebrała je osobiście, o czym świadczy adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłek. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, w dniu 27 listopada 2006 r., uiszczono wpis od skargi w żądanej kwocie oraz złożono pełnomocnictwo z dnia 25 kwietnia 2006 r. Z treści tego pełnomocnictwa, sporządzonego przed Notariuszem A. S. z Kancelarii Notarialnej w K., wynika, że E. J. S. ustanawia swoim pełnomocnikiem L. T. F. i upoważnił ją "do występowania w jego imieniu przed wszelkimi organami administracji rządowej i samorządowej, Zakładem Ubezpieczeń Społecznych, Urzędem Pocztowym, Urzędem Skarbowym, a nadto przed wszelkimi osobami prawnymi i fizycznymi, składania wszelkich oświadczeń woli oraz odbioru pism i korespondencji" do niego kierowanej. Oświadczył ponadto, że "jest właścicielem nieruchomości położonej w L. wraz z zabudowaniami" i upoważnił pełnomocnika do "sprawowania zarządu nad przedmiotową nieruchomością. W ramach tego zarządu może w szczególności reprezentować" E. S. w Wydziale Budownictwa i załatwiać tam wszelkie niezbędne czynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Kto może być pełnomocnikiem stanowi art. 35 P.p.s.a. Zgodnie z § 1 tego artykułu, może nim być: adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Według art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Niedopełnienie tego obowiązku przez pełnomocnika wnoszącego skargę stanowi podstawę do wezwania pełnomocnika, do uzupełnienia braku formalnego skargi przez dołączenie pełnomocnictwa, pod rygorem odrzucenia skargi (por. J. Gudowski [w:] T. Ereciński, J. Gudowski, M. Jędrzejewska: Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego. Część pierwsza. Postępowanie rozpoznawcze, t. I, Wyd. Prawnicze, Warszawa 1997, s. 171;). Powyższe oznacza, że pełnomocnictwo udzielone przez stronę osobie mieszczącej się w kręgu osób ujętych w przywołanym art. 35 P.p.s.a. nadaje jej moc działania w imieniu i z wiążącym skutkiem dla mocodawcy. Osoba, która takim pełnomocnictwem nie dysponuje i nie przedłożyła go na wezwanie Sądu, żadnej czynności w imieniu strony podjąć nie jest władna. Nie może być zatem traktowane jako pochodzące od strony pismo, wniesione przez osobę i przez nią podpisane, o ile osoba ta działa bez właściwego umocowania. Sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie. Wnosząca skargę w imieniu E. S., L. F. nie przedłożyła pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego. Na wezwanie Sądu, przedłożyła wprawdzie pełnomocnictwo z dnia 25 kwietnia 2006 r., jednakże z jego treści nie można wywieźć umocowania do reprezentowania E. S. przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Nie można także wywieźć, aby L. F. spełniała wymogi z art. 35 P.p.s.a. stawiane osobom mogącym być pełnomocnikami w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W sprawie nie doszło zatem do usunięcia braków formalnych skargi, o co wyraźnie wezwał Sąd L. F. pismem z dnia 20 listopada 2006 r. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skoro skutecznie wezwana pismem z dnia 20 listopada 2006 r., L. F. nie usunęła braków formalnych skargi, skargę na zasadzie przywołanego art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. należało odrzucić, co Sąd orzekł w sentencji postanowienia. Orzeczenie w przedmiocie kosztów uzasadnia przepis art. 232 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a.