II SA/Op 67/12
PostanowienieWSA w Opolu2012-04-23
Skład orzekający: Sędzia NSA Jerzy Krupiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego powinna zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w postaci braku wymaganej liczby odpisów skargi, pomimo złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy?Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., jeśli skarżący nie uzupełni braków formalnych w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie skarżąca nie nadesłała wymaganej liczby odpisów skargi, co stanowiło brak formalny, mimo że została zwolniona od kosztów sądowych i ustanowiono jej adwokata z urzędu. Doręczenie wezwania do uzupełnienia braków było skuteczne, a skarżąca nie zastosowała się do niego w całości.Stan faktyczny
Skarżąca E. S. wniosła skargę na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą doprowadzenie do stanu poprzedniego samowolnie przebudowanej części klatki schodowej. Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu oraz do doręczenia dziewięciu odpisów skargi. Skarżąca odebrała wezwanie, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został uwzględniony w zakresie zwolnienia od kosztów i ustanowienia adwokata. Mimo to, skarżąca nie nadesłała wymaganej liczby odpisów skargi, co skutkowało odrzuceniem skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Krupiński po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 8 grudnia 2011r., nr [...] w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu pierwotnego postanawia: odrzucić skargę.
E. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 8 grudnia 2011r., nr [...] utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji o nakazaniu skarżącej doprowadzenie do stanu poprzedniego, samowolnie przebudowanej części klatki schodowej na III piętrze budynku mieszkalnego wielorodzinnego, przez rozbiórkę ścianek działowych za pomocą których z wspólnej części komunikacyjnej obiektu, wydzielone zostało dodatkowe pomieszczenie.
W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z dnia 14 lutego 2012r., wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł oraz usunięcia braku formalnego skargi, przez doręczenie dziewięciu odpisów egzemplarza skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem. Wezwania zawierały pouczenia, że niezastosowanie się do ich treści w terminie 7 dni, spowoduje odrzucenie skargi. Wezwania skierowane do skarżącej, zostały odebrane w dniu 20 lutego 2012r. przez jej ojca – R. B., co wynika z daty prezentaty oraz adnotacji zamieszczonych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki pocztowej.
W terminie do dokonania żądanych czynności, skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, na skutek którego postanowieniem z dnia 16 marca 2012r. zwolniono E. S. od kosztów sądowych oraz ustanowiono jej adwokata z urzędu. Przywołane postanowienie posiada cechy prawomocności, wobec nie złożenia przez skarżącą sprzeciwu.
Przesyłką pocztową nadaną w dniu 24 lutego 2012r. (data stempla) dołączono do akt dziewięć odpisów zaskarżonej decyzji.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia, skarżąca nie zastosowała się natomiast do wezwania w części dotyczącej nadesłania dziewięciu odpisów skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia.
Niezachowanie wymogów formalnych skargi, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nieuzupełniono w terminie.
W niniejszej sprawie Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, ustalonego zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) oraz do uzupełnienia braku formalnego wniesionej skargi, polegającego na dołączeniu dziewięciu egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem. Pisma Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostały przesłane na adres podany w skardze i pod tym adresem doręczone, w dniu 20 lutego 2012r. Doręczenia wezwań dokonano do rąk dorosłego domownika – ojca skarżącej R. B., co odpowiada wymogom art. 72 P.p.s.a., zgodnie z którym w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Skoro doręczenie było skuteczne, to termin do dokonania żądanych czynności przez skarżącą, liczony kalendarzowo upływał w dniu 27 lutego 2012r. (poniedziałek).
W terminie do dokonania żądanych czynności skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, który swym zakresem uwzględniał także zwolnienie od kosztów sądowych. Stąd żądanie uiszczenia wpisu stało się bezprzedmiotowe.
Pomimo upływu terminu wskazanego w wezwaniu do usunięcia braku formalnego skargi, skarżąca nie nadesłała dziewięciu odpisów skargi, lecz załączyła do akt sprawy dziewięć odpisów zaskarżonej decyzji. Czynności tej nie można jednak uznać za wywiązanie się z obowiązku nałożonego przez Sąd.
Wobec powyższego, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło