II SA/Op 68/15

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 31 października 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego na skutek wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy postanawia: ustanowić skarżącej adwokata. Wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Op 68/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, oddalił skargę E. S. wniesioną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 31 października 2014 r., nr [...]. W dniu 14 kwietnia 2015 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, w którym zwróciła się o ustanowienie adwokata z urzędu. Uzasadniając żądanie wskazała na złą sytuację materialną, spowodowaną niepełnosprawnością rodziców i brakiem dochodów. Oświadczyła, że tworzy samodzielne gospodarstwo domowe i nie posiada żadnych źródeł dochodu. Stwierdziła, że obecnie jest po kolejnej operacji, a jedyną formą pomocy jaką otrzymuje jest wsparcie ze strony rodziców, nad którymi sprawuje opiekę. Skarżąca nie wykazała także żadnych składników majątkowych, będących w jej posiadaniu. Pismem z dnia 15 kwietnia 2015 r. referendarz sądowy wezwał skarżącą do uzupełnienia złożonego wniosku przed doręczenie dodatkowych wyjaśnień. Wezwano skarżącą do wskazania źródeł jej utrzymania; wskazania czy w utrzymaniu wnioskodawczyni partycypują osoby trzecie, jeżeli tak – to zobowiązano do określenia rodzaju świadczonej pomocy oraz jej wysokości (w przypadku pomocy finansowej). Jeżeli wnioskodawczyni pozostaje na utrzymaniu osób trzecich, zobowiązano także do przedłożenia dokumentów potwierdzających uzyskiwany przez ww. osoby dochód miesięczny. Referendarz zażądał także złożenia oświadczenia czy wnioskodawczyni uzyskuje świadczenia z pomocy społecznej; przedłożenia aktualnego zaświadczenia z urzędu pracy o posiadaniu statutu osoby bezrobotnej oraz do przedłożenia specyfikacji kosztów utrzymania wnioskodawczyni, a także udokumentowania ponoszonych kosztów mieszkaniowych. Zobowiązano również do przedłożenia wyciągów z posiadanych przez wnioskodawczynię rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych z okresu ostatnich 2 miesięcy. W odpowiedzi na wezwanie referendarza, udzielonej w piśmie z dnia 29 kwietnia 2015 r., skarżąca podała, że nie posiada na utrzymaniu żadnych osób; nie posiada rachunków i kont bankowych; nie posiada własności ruchomych, ani nieruchomości; wniosek o przyznanie pomocy złożyła do ośrodka pomocy społecznej w dniu 24 kwietnia 2014 r.; ostatnią pomoc z tego ośrodka otrzymała w październiku 2014 r.; obecnie jedyną pomocą jaka otrzymuje jest żywność, środki czystości od rodziców oraz odzież od znajomych. Wskazała, że szczegółowy opis i wyliczenie dochodów rodziców znajduje się w aktach administracyjnych sprawy. Do akt sądowych z kolei skarżąca dołączyła zaświadczenie z urzędu pracy z dnia 27 kwietnia 2015 r. o posiadaniu statusu osoby bezrobotnej od dnia 25 listopada 2014 r. do nadal, bez prawa do zasiłku; kserokopię decyzji z dnia 6 października 2014 r. o przyznaniu skarżącej dodatku mieszkaniowego w kwocie 181,31 zł miesięcznie na okres od dnia 1 października 2014 r. do dnia 31 marca 2015 r.; kserokopię decyzji z dnia 31 marca 2015 r. o przyznaniu skarżącej dodatku mieszkaniowego w kwocie 175,73 zł miesięcznie na okres od dnia 1 kwietnia 2015 r. do dnia 30 września 2015 r.; kserokopie decyzji o przyznaniu dodatku energetycznego od dnia 1 kwietnia 2015 r. do dnia 30 września 2015 r. w wysokości 11,36 zł miesięcznie; rachunki i faktury z tytułu opłat miesięcznych za czynsz (w kwocie 178,16 zł), za gaz – 40,23 zł, za energię – ok. 88 zł. Działając na zasadzie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej: "P.p.s.a.", zważono co następuje: Skarżąca zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Ocenić zatem należało, czy spełnia przesłanki warunkujące udzielenie prawa pomocy w zakresie częściowym, które to przesłanki zostały określone w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Zgodnie z nimi, prawo pomocy w tym zakresie może zostać przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zdaniem referendarza sądowego, sytuacja materialna skarżącej wykazana we wniosku o przyznanie prawa pomocy, załączonych odpisów decyzji i rachunków, a także wynikająca z załączonych do akt administracyjnych dokumentów, uprawnia do przyznania adwokata z urzędu. Skarżąca nie jest w stanie opłacić swojego reprezentanta z wyboru, bez spowodowania uszczerbku w koniecznym utrzymaniu. Skarżąca jako osoba bezrobotna, nie otrzymuje bowiem świadczeń z tytułu zatrudnienia, ani z tytułu zasiłku dla bezrobotnych. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że rodzice skarżącej, którzy ją wspierają, uzyskują łączny dochód w wysokości 2.277,09 zł oraz są osobami w podeszłym wieku (85 i 93 lata), schorowanymi i niepełnosprawnymi. Pogląd o trudnej sytuacji materialnej skarżącej potęguje brak majątku mogącego stanowić źródło pokrycia kosztów pełnomocnika, w tym oświadczenie o braku zgromadzonych oszczędności. W tych okolicznościach sprawy orzekający uznał, że pomoc w postaci ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z urzędu, jest niezbędna. Mając powyższe na uwadze, referendarz sądowy na podstawie art. 258 § 1 pkt 7 P.p.s.a. orzekł o ustanowieniu skarżącej adwokata z urzędu, co orzekł jak w sentencji.