II SA/Op 69/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 15 lutego 2005 r., sygn. akt II SA/Wr 1059/03, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia odrzucić skargę W. G. w dniu 31 stycznia 2007 r. (data nadania przesyłki placówce pocztowej) złożył skargę Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, w której wskazał, iż stanowi ona odwołanie od wyroku tego Sądu z dnia 15 lutego 2005 r., sygn. akt II SA/Wr 1059/03, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, z dnia [...], nr [...], w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Pismami z dnia 6 lutego 2007 r. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez: 1. nadesłanie dwóch egzemplarzy odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem, wskazując, iż odpisem pisma mogą być uwierzytelnione fotokopie lub uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej, pouczając jednocześnie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 cyt. ustawy, 2. określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego poprzez sprecyzowanie żądania, w szczególności potwierdzenie, że jest to skarga o wznowienie, podanie ustawowej podstawy wznowienia, pouczając przy tym, że niepodanie ustawowej podstawy wznowienia spowoduje odrzucenie skargi o wznowienie, także na podstawie art. 280 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a to w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, a ponadto do: 3. uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł (sto złotych), w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 1 i 3 cyt. ustawy. Wyżej wskazane wezwania W. G. odebrał w dniu 13 lutego 2007 r., termin zatem do dokonania żądanych czynności upłynął w dniu 20 lutego 2007 r. Pomimo upływu wskazanego terminu, skarżący nie dokonał w/w czynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, do warunków wymaganych przez przepisy P.p.s.a. do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego, zalicza się także stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi, a w przypadku skargi o wznowienie postępowania także powinna ona zawierać wskazanie podstawy prawnej wznowienia, stosownie do art. 280 § 1 P.p.s.a. Dokonując oceny niniejszej skargi pod wyżej wskazanym kątem należało stwierdzić, że skarga ta podlegała odrzuceniu z powodu niewykonania w terminie zarządzeń Sądu, a to nieuzupełnieniu braków formalnych skargi przez nadesłanie dwóch egzemplarzy odpisu skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego poprzez sprecyzowanie żądania, w szczególności potwierdzenie, że jest to skarga o wznowienie, podanie ustawowej podstawy wznowienia. W myśl art. 47 § 1 P.p.s.a. i związku z art. 57 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skarga, powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem należy do niej dołączyć jej odpisy dla doręczenia pozostałym stronom postępowania, a ponadto powinna zawierać określenia prawa naruszenia prawa lub interesu prawnego. Ponadto w przypadku skargi o wznowienie postępowania sądowego, powinna ona zawierać wskazanie podstawy prawnej wznowienia, stosownie do art. 280 § 1 P.p.s.a. Natomiast zgodnie z art. 230 § 1 i 2 od skargi pobiera się wpis, który w niniejszej sprawie, według przepisu § 2 ust. 3 pkt 5 w związku z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), jest wpisem stałym i wynosi 100 złotych. W myśl bowiem przywołanego § 2 ust. 3 pkt 5 w związku z rozporządzenia, wpis stały w sprawach skarg o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł, a wpis od skargi w przedmiocie nieruchomości wynosi 200 zł. Niezachowanie wymogów formalnych skargi oraz nieuiszczenie wpisu od skargi, skutkuje wezwaniem skarżącego przez Sąd w wyznaczonym terminie oraz w razie jego niezachowania – odrzuceniem skargi na podstawie odpowiednio art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 220 § 3 P.p.s.a, a w przypadku skargi o wznowienie postępowania także na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. Przepisy te stanowią bowiem, że Sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie usunięto w wyznaczonym terminie (art. 58 § 1 pkt 3) oraz od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis (art. 220 § 3), lub też nie wskazano ustawowej podstawy wznowienia postępowania (art. 280 § 1). Pisma Sądu o usunięcie braków formalnych skargi, a także uiszczenie wpisu od skargi, zostały doręczone w dniu 13 lutego 2007 r. Wskazany przez Sąd siedmiodniowy termin upłynął zatem w dniu 20 lutego 2007 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie zastosował się do wezwania Sądu i do chwili obecnej nie uiścił należnego wpisu, ani też nie uzupełnił braków złożonej skargi. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 280 § 1 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.