II SA/Op 69/08

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu Anna Misiak po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi L. W. na postanowienie Wojewody Opolskiego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie wznowienia postępowania o wymeldowanie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy postanawia: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu. L. W. wniósł skargę na postanowienie Wojewody Opolskiego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie wznowienia postępowania o wymeldowanie. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego stałego od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych) w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie, jak wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru, doręczono L. W. do rąk własnych, w dniu 3 marca 2008 r., a w dniu 10 marca 2008 r., złożył on pismo zawierające wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, do którego załączył wniosek na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy. W formularzu tym wskazał, że wnosi o zwolnienie go z kosztów sądowych w całości i ustanowienie adwokata z urzędu. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jedynym źródłem jego utrzymania jest renta w kwocie 289,73 zł Skarżący podał, że ma majątek w postaci współwłasności domu o powierzchni 150 m2 i mieszkania w postaci pokoju o powierzchni 20 m2 . Jednocześnie wskazał w uzasadnieniu wniosku, że na chwilę obecną jest osobą bezdomną, dołączył też kopię zaświadczenia lekarskiego z dnia 14 sierpnia 2007 r., że w okresie od 2 lipca 2007 r. do 2 listopada 2007 r., leczył się w poradni ortopedycznej z powodu złamania nogi i po leczeniu operacyjnym. Skarżący wskazał, że ma problemy zdrowotne, jest osobą niepełnosprawną, przedłożył na dowód kopię orzeczenia z dnia 3 listopada 2004 r. ustalającego u niego lekki stopień niepełnosprawności, na okres do 3 listopada 2008 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, uznał, że oświadczenia i dowody przesłane we wniosku L. W. o przyznanie prawa pomocy są wystarczające dla oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. Wniosek L. W. obejmuje swym zakresem żądanie przyznania prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, do których zaliczają się opłaty sądowe i zwrot wydatków, co określa art. 211 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. i ustanowienie adwokata. Przyznanie prawa pomocy we wskazanym zakresie następuje, gdy osoba ubiegająca się o pomoc wykaże, że nie jest w stanie jakichkolwiek kosztów postępowania, jak stanowi art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Skarżący oświadczył, że jego dochód miesięczny to kwota 289,73 zł z tytułu renty. Referendarz sądowy uznał, zatem, iż sytuacja materialna skarżącego uprawnia go do przyznania mu prawa pomocy w zakresie przez niego żądanym i postanowił zwolnić go od kosztów sądowych w całości oraz ustanowić dla niego adwokata z urzędu. Za taką oceną sytuacji materialnej skarżącego przemawia aktualne orzecznictwo sądowe, jak postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2002r., sygn. akt OZ 862/04, niepublikowane że przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym powinno mieć charakter wyjątkowy i być stosowane do osób charakteryzujących się ubóstwem, przykładowo do takich osób można zaliczyć bezrobotnych bez prawa do zasiłku lub osoby ze względu na okoliczności życiowe pozbawione całkowicie środków do życia. Strona będąca osobą fizyczną powinna partycypować w kosztach postępowania, jeżeli ma jakiekolwiek środki majątkowe, w szczególności posiada stały miesięczny dochód przewyższający ustalone minimalne wynagrodzenie za pracę." Minimalne wynagrodzenie za pracę, na rok 2008 r. ustalono w kwocie brutto 1126 zł (patrz: rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 września 2007 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2008 r. (Dz. U. nr 171, poz. 1209), jest ono zatem wyższe niż dochód skarżącego. Przyznanie prawa pomocy w całości obejmuje, zgodnie z art. 245 § 2 P.p.s.a., zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przesłanka przyznania prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym jest podana w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., stanowiącym, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest wstanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny. Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, jak bowiem wynika z akt obecnie został wymeldowany z domu, nie ma gdzie mieszkać, a nadto jest osobą niepełnosprawną i chorą. Mając zatem na uwadze wykazany przez skarżącego stan materialny referendarz sądowy uznał, że spełnia on przesłanki przyznania prawa pomocy w całości. Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 1, pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.