II SA/Op 692/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółka z o.o. w W. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wskutek wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej postanawia: odmówić przywrócenia terminu. WSA/post. 1 – sentencja postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2007 r., sygn. akt II SA/Op 692/06, sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w W. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...], nr [...], w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, skargę oddalił. Wyrok doręczony został pełnomocnikowi skarżącej radcy prawnemu M. M. w dniu 24 maja 2007 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). Postanowieniem z dnia 10 września 2007 r., sygn. akt II SA/Op 692/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę kasacyjną A Sp. z o.o. w W., jako wniesioną z uchybieniem ustawowego terminu. Termin do jej złożenia upływał 23 czerwca 2007 r. Skarga kasacyjna wniesiona została 21 czerwca 2007 r., jednakże do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Za dzień wniesienia skargi kasacyjnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przyjąć należało dzień przekazania skargi do tego Sądu przez Naczelny Sąd Administracyjny. Przekazanie skargi kasacyjnej nastąpiło w dniu 28 czerwca 2007 r., a zatem po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej radcy prawnemu M. M. w dniu 20 września 2007 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sprawy). W dniu 25 września 2007 r. (data nadania w placówce pocztowej) pełnomocnik skarżącej r. pr. M. M. (pełnomocnictwo z dnia 3 sierpnia 2006 r.) wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wymienionego wyżej wyroku. Wraz z wnioskiem złożona została skarga kasacyjna. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podał, iż wprawdzie omyłkowo nadał skargę na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, to jednak jako adresata wskazał na kopercie właściwy Wojewódzki Sąd Administracyjny. Poczta Polska S.A. powinna skierować do nadawcy zapytanie co do niejasności dotyczących oznaczenia adresu, ponieważ gdyby z uwagi na niejasności adresu przesyłka nie została odebrana przez pracowników Naczelnego Sądu Administracyjnego, to z pewnością dotarłaby ona do adresata. Pełnomocnik podniósł również, iż nie miał wpływu na nadanie przesyłki przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 28 czerwca 2007 r., co uzasadnia wniosek, iż uprawdopodobnił on okoliczności usprawiedliwiające przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu łącznie z dokonaniem czynności, której strona nie dokonała w terminie, wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Nie jest bowiem dopuszczalne przywrócenie terminu, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Uchybienie terminu może być przykładowo poczytane jako zawinione przez nią, jeśli strona nie chciała dopełnić czynności w terminie albo chciała czynności dopełnić, lecz nie dopełniła z powodu jakiejś przeszkody, którą mogła przezwyciężyć (v. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz wyd. 7, Wydawnictwo C.H. Beck. W-wa 2005, str. 334). Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (v. wyrok NSA z 13 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1656/97). Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (v. postanowienie WSA w Warszawie z 26 lipca 2007 r., sygn. akt V SA/Wa 480/07). Na wstępie wskazać należy, iż choć pełnomocnik A Sp. z o.o. w W., nie podał, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, zdaniem Sądu uznać należy, że najpóźniej nastąpiło to w dniu 20 września 2007 r., t.j. w dniu, w którym pełnomocnikowi doręczono postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Z tego względu uznać należało, że wniosek jest dopuszczalny, wniesiony został bowiem w dniu 25 września 2007 r. Jednocześnie jednak stwierdzić należy, że w sprawie nie zostały uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Pełnomocnik skarżącej nie wykazał bowiem, aby na przeszkodzie złożeniu w terminie skargi kasacyjnej stanęły niespodziewanie i niemożliwe do przewidzenia przeszkody, których pomimo starań nie udało się usunąć. Z wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej w sposób niebudzący wątpliwości wynika, iż uchybienie terminu było następstwem niedołożenia przez pełnomocnika należytej staranności w prowadzeniu sprawy, ponieważ wbrew treści art. 177 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym skargę wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, skargę tę przesłał na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zamiast Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Wprawdzie wskazał na kopercie jako adresata Wojewódzki Sąd Administracyjny, jednak nie określił jego siedziby i wpisał adres Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jego argumenty odnośnie powinności Poczty Polskiej S.A. skierowania do nadawcy zapytania, co do niejasności dotyczących oznaczenia adresu, nie zasługują na uwzględnienie, albowiem jak wynika z treści art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (t.j. Dz.U.03.130.1188 ze zm.), przesyłkę doręcza się adresatowi pod adresem wskazanym na przesyłce. Pracownik Poczty Polskiej S.A. dokonał więc prawidłowego doręczenia skargi na wskazany na kopercie adres. Warto tu zaznaczyć, iż z przepisów w/w ustawy nie wynika obowiązek poczty do ustalenia właściwego adresu, tym bardziej, że pełnomocnik skarżącej nie sprecyzował siedziby Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a rzeczą powszechnie wiadomą jest, że w Warszawie siedzibę ma także Naczelny Sąd Administracyjny. Ponieważ błędnie skierowana do NSA skarga kasacyjna wywołuje skutki prawne tylko wtedy, gdy Sąd ten przekaże ją właściwemu wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu przed upływem 30-dniowego terminu, przewidzianego dla tej czynności w art. 177 § 1 P.p.s.a., a skarga kasacyjna w przedmiotowej sprawie została przekazana do tut. Sądu po upływie przepisanego terminu, tj. w dniu 28 czerwca 2007 r., słusznie została ona odrzucona. Reasumując, uznać należy, iż fakt uchybienia terminowi ustawowemu, jaki jest wymagany do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku jest niewątpliwy. Skarżący dla dopełnienia czynności procesowej, jaką było złożenie skargi kasacyjnej w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem, nie wykazał się należytą starannością ani zapobiegliwością. Podana przyczyna świadczy, iż pełnomocnik skarżącego niedostatecznie zadbał, pomimo możliwości, o sprawę reprezentowanej przez niego Spółki. Przy zachowaniu minimum staranności mógł zaadresować kopertę na adres właściwego sądu i tym samym zachować ustawowy termin do wniesienia skargi. Podzielając wyrażony w orzecznictwie pogląd, iż nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu (post. NSA z 8 maja 2004 r., FZ 93/04, niepubl.) w powyższym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.