II SA/Op 70/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka-Sinicka po rozpoznaniu w dniu 16 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat A. M. R. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi T. R. i J. M. na uchwałę Rady Miejskiej w Nysie z dnia 1 lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność burmistrza postanawia przyznać adwokat A. M. R. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej J. M., obejmujące wynagrodzenie w kwocie 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy), zawierającej podatek od towarów i usług, w kwocie 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy). Postanowieniem z dnia 27 marca 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę T. R. i J. M. w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność burmistrza. Następnie, na skutek wniosku skarżącej J. M. o przyznanie prawa pomocy, ustanowiono jej adwokata z urzędu i zwolniono od kosztów sądowych. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w Opolu, na pełnomocnika z urzędu skarżącej J. M. została wyznaczona adwokat A. M. R., wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej w [...], przy ul. [...]. Pismami procesowymi z dnia 18 maja 2017 r., pełnomocnik przedstawiła skargę kasacyjną na zapadłe w sprawie orzeczenie o odrzuceniu skargi oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Wniosła ponadto o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że nie zostały one opłacone zarówno w całości, jak i w części. Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 19 października 2017 r., sygn. akt I OSK 1638/17 oddalił skargę kasacyjną, wniesioną w sprawie. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm.). Stosownie natomiast do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - opłata wynosi 240 zł. Stosownie zaś do treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej opłata wynosi 50 % wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 75 % tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W przedmiotowej sprawie, pełnomocnikowi należało przyznać wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną skarżącej J. M. w postępowaniu przed Sądem II instancji. Pełnomocnik sporządziła bowiem i wniosła w imieniu J. M. skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 27 marca 2017 r. Tym samym wykonała czynności, o których mowa w powołanym § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzeniu, a ponieważ adwokat A. M. R. została wyznaczona po wydaniu orzeczenia przez Sąd I instancji, opłata wynosi 75 % stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, tj. 180 zł. Dodatkowo, w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, tj. o kwotę 41,40 zł. Wobec powyższego, referendarz działając na zasadzie 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.