II SA/Op 72/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na działalność Gminy Kędzierzyn – Koźle w przedmiocie dzierżawy nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. W piśmie z dnia 19 stycznia 2006 r., nazwanym skargą na Gminę Kędzierzyn – Koźle, M. G. wniosła o rozpoznanie sporu związanego z ustaleniem prawidłowej numeracji dzierżawionej od 1985 r. działki, położonej w K. Zakwestionowała także działania organów gminy podjęte w tym zakresie. Pismem z dnia 8 lutego 2006 r. Sąd wezwał skarżącą, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, do usunięcia jej braków formalnych, poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności będącej przedmiotem skargi, ewentualnie przez nadesłanie odpisu. Ustosunkowując się do wezwania Sądu w zakreślonym terminie, skarżąca - przy piśmie z dnia 17 lutego 2006 r. - przesłała kserokopie następujących dokumentów: pismo Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miasta w Kędzierzynie – Koźlu z dnia 28 marca 2003 r. nr [...] o rozwiązaniu umowy dzierżawy; pismo skarżącej z dnia 31 marca 2003 r., będące odpowiedzią na wyżej przywołane pismo Urzędu Miasta; załącznik do uchwały Nr XXXVI/476/05 z dnia 25 sierpnia 2005 r., stanowiący uzasadnienie stanowiska Komisji Rewizyjnej Rady Miasta Kędzierzyn – Koźle do skargi wniesionej przez M. G. na działania Prezydenta Miasta związane z gospodarowaniem nieruchomością nr A; pismo Wojewody Opolskiego z dnia 25 października 2005 r. informujące o sposobie załatwienia skargi; pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 27 kwietnia 2005 r. oraz postanowienie tego organu z dnia 23 marca 2005 r., nr [...], o przekazaniu pisma skarżącej z dnia 24 stycznia 2005 r. Wojewodzie Opolskiemu, celem załatwienia w ramach posiadanych kompetencji; pismo Przewodniczącego Rady Miasta Kędzierzyna – Koźla z dnia 12 września 2005 r. informujące o trybie rozpoznania skargi; pismo Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miasta w Kędzierzynie – Koźlu z dnia 13 grudnia 2004 r. informujące o niemożności uwłaszczenia działki nr A na rzecz E. G. w trybie komunalizacji oraz z dnia 15 lipca 2005 r. informujące o negatywnym rozpoznaniu wniosku skarżącej dotyczącego przekazania w użytkowanie wieczyste w/w działki; umowy dzierżawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach. W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 p.p.s.a., oraz inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy, jak wymienione w art. 4, spory o właściwość lub kompetencję, a także przekazane z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach. W szczególności nie jest władny do rozpoznawania skarg w potocznym znaczeniu tego słowa na sposób funkcjonowania organów administracji publicznej. Skargi te rozpoznawane są na podstawie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego i w stosunku do nich przepisy p.p.s.a. nie mają zastosowania (zob. np. wyrok NSA z dnia 1 grudnia 1998 r., nr III SA 1636/97 – LEX nr 37138). Ta ostatnia uwaga dotyczy tej części skargi, w której skarżąca wyraziła dezaprobatę dla sposobu działania organów Gminy Kędzierzyn – Koźle w kwestii gospodarowania nieruchomościami. Przesyłając natomiast, na wezwanie Sądu o uzupełnienie braków formalnych skargi, kserokopie wielu dokumentów, skarżąca nie wskazała jednak decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności, które organy administracji publicznej wydały lub dokonały, a które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogłyby być przedmiotem skargi przed sądem administracyjnym. Przedstawiony w sprawie spór ma charakter cywilnoprawny, albowiem dotyczy roszczeń wynikłych z umowy dzierżawy terenu położonego w K., zawartej pomiędzy skarżącą M. G. a reprezentantami Gminy. Świadczą o tym kserokopie dokumentów dołączone przez skarżącą do pisma z dnia 17 lutego 2006 r., w tym kserokopie umów dzierżawy z dnia 1 października 2001 r. i 2 listopada 2004 r., a także żądania samej skargi. Uwzględniając powyższe stwierdzić zatem należy, że niniejsza sprawa, jako sprawa z zakresu prawa cywilnego, jest normowana przez przepisy kodeksu postępowania cywilnego (art. 1 kpc). Zgodnie zaś z art. 2 kpc, do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych, oraz Sąd Najwyższy. Skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.