II SA/Op 722/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. H. na uchwałę Rady Gminy Cisek z dnia 25 kwietnia 2005 r., Nr XXIX/143/2005 w przedmiocie uchwały podjętej w postępowaniu ze skargi na organ administracyjny postanawia: odrzucić skargę. K. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na uchwałę Rady Gminy Cisek z dnia 25 kwietnia 2005 r., Nr XXIX/143/2005 w sprawie stanowiska Rady Gminy Cisek wobec skarg K. H. z dnia 4 marca 2005 r. Przedmiotowa uchwała została podjęta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 239 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, w związku z ze skargami K. H. zawartymi w piśmie z dnia 4 marca 2005 r., a dotyczącymi: - kwestionowania przez skarżącego prawdziwości wystawionego przez Urząd Gminy w Cisku, po powodzi w lipcu 2007 r. zaświadczenia potwierdzającego fakt zalania przez powódź 70 ha gruntów należących do Gospodarstwa Rolnego w B., - kwestionowania zasadności udzielenia przez Gminę Cisek pomocy A. P. w związku ze szkodami poniesionymi przez nią w związku z powodzią w lipcu 1997 r., - zarzutu wobec Wójta Gminy Cisek na brak reakcji na wniosek skarżącego, zawarty w piśmie z dnia 29 grudnia 2000 r. o umorzenie należności za dostawę wody i przekazane w tym piśmie informacje o kradzieży wody z hydrantów, - domagania się odszkodowania za straty spowodowane na gruntach skarżącego w wyniku przeprowadzenia przez nie na zlecenie Gminy Cisek wodociągu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach. Ponadto, stosownie do treści art. 4 powołanej ustawy sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach. W szczególności nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych, objętych przepisami działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej K.p.a. Zasada ta znajduje zastosowanie również w rozpoznawanej sprawie. Jak wynika z treści skargi i akt sprawy, Rada Gminy Cisek uchwałą Nr XXIX/143/2005 z dnia 25 kwietnia 2005 r. podtrzymała swoje poprzednie stanowisko w sprawach wskazanych na wstępie, z wniosków skarżącego, powołując się na art. 239 K.p.a., zgodnie z którym w przypadku gdy skarga, w wyniku jej rozpatrzenia, uznana została za bezzasadną i jej bezzasadność wykazano w odpowiedzi na skargę, a skarżący ponowił skargę bez wskazania nowych okoliczności - organ właściwy do jej rozpatrzenia może, w odpowiedzi na tę skargę, podtrzymać swoje poprzednie stanowisko. Rada Gminy rozstrzygnęła zatem sprawę na podstawie przepisów działu VIII Kpa. Skarżący nie wskazał natomiast decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności, które organ ten powinien był wydać, a które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogłyby być przedmiotem skargi przed sądem administracyjnym. Należy ponadto zauważyć, iż postępowanie skargowe w rozumieniu przepisów K.p.a jest jednoinstancyjne i nie ma w nim miejsca na środki zaskarżenia. Jeśli jednak obywatel jest niezadowolony ze sposobu załatwienia sprawy przez organ, do którego skargę skierował, może złożyć kolejną, nową skargę na działalność tego właśnie organu. W myśl art. 229 pkt 1 K.p.a. jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, w sprawie, której przedmiotem skargi są zadania i działalność Rady Gminy, organem właściwym do rozpatrzenia takiej skargi będzie - wojewoda, a w zakresie spraw finansowych - regionalna izba obrachunkowa. Skoro zatem na działalność Rady Gminy Cisek w przedmiocie załatwienia skargi powszechnej nie służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, to zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., skarga złożona w takich okolicznościach podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna.