II SA/Op 726/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na pismo Wójta Gminy [...] z dnia [...], nr [...] postanawia: odrzucić skargę W piśmie z dnia 10 listopada 2006 r., wniesionym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, S. K. wskazał, iż wnosi skargę na Urząd Gminy w Ł., który pismem z dnia [...] odmówił rozwiązania wspólnie ze skarżącym bezpieczeństwa w osiedlu planowanym w sąsiedztwie gospodarstwa rolno-pszczelarskiego skarżącego. Odmówił także wskazania skarżącemu przyczyny przekroczenia ustawowego terminu na wniesienie odpowiedzi koniecznej do załatwienia poprzednio wniesionej przez skarżącego skargi, co doprowadziło do jej odrzucenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu. Ponadto skarżący wskazał, że wnosi skargę na odmowę zwrotu kosztów poniesionych w związku z odrzuconą skargą, do czego przyczyniła się gmina przekraczając ustawowy termin na odpowiedź konieczną do rozpoczęcia rozprawy. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Ł. wniósł o jej oddalenie, wskazując na niezasadność żądań skarżącego i przedstawiając opis korespondencji, jaka w okresie od 14 kwietnia 2006 r. do 12 października 2006 r. miała miejsce pomiędzy skarżącym a Wójtem Gminy Ł. na tle problemów powstałych w związku ze sprzedażą przez Gminę działek budowlanych powstałych po byłym boisku piłkarskim w J., sąsiadujących z gospodarstwem skarżącego obejmującym pasiekę stwarzającą potencjalne zagrożenie, a także dotyczącą możliwości przekształcenia działek należących do skarżącego na działki budowlane i włączenia ich do planowanego osiedla po likwidacji 24 chlewików należących do wspólnoty mieszkaniowej. Poza tym wskazał, że w dniu 17 października 2006 r. S. K. wniósł do Rady Gminy skargę na Wójta Gminy oraz do Wojewody [...] na Radę Gminy. Pismem z dnia 18 grudnia 2006 r. tut. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy, wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności oraz określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, S. K. w piśmie z dnia 26 grudnia 2006 r. oświadczył, iż przedmiotem skargi jest bezczynność i odmowa Wójta Gminy wynikająca z pisma z dnia [...], nr [...], w zakresie: rozwiązania problemu bezpieczeństwa w osiedlu, złego rozwiązania dróg osiedlowych, ograniczenia możliwości gospodarowania w jego gospodarstwie rolnym znajdującym się w środku planowego osiedla, obniżenie wartości ziemi przy likwidacji gospodarstwa rolnego, odmowy wyjaśnienia dlaczego przekroczono ustawowy termin na odpowiedź w Gminie, odmowy zapłacenia kosztów sądowych związanych ze skargą odrzuconą przez Sąd, do czego przyczyniła się Gmina. W zakresie samej czynności przekroczenia ustawowego terminu na odpowiedź skarga złożona jest na Radę Gminy, która tego przekroczenia dokonała, a dokumentami potwierdzającymi to przekroczenie są pisma z dnia 15 czerwca 2005r., nr [...] i pismo z dnia 19 września 2005r., nr [...]. W dniu 12 lutego 2007 r. Wójt Gminy Ł. przekazał do tut. Sądu pismo skarżącego z dnia 1 lutego 2007 r., kierowane do rady Gminy w Ł., w którym skarżący stwierdza, iż cofa skargę na poprzedniego Wójta Gminy, złożoną w dniu 17 października 2006 r. na bezczynność i zaniedbanie - szczególnie w zakresie bezpieczeństwa na osiedlu i zakłócania stosunków międzyludzkich między gospodarstwem skarżącego a mieszkańcami osiedla, gdyż problem ten został rozwiązany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach. W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 P.p.s.a., oraz inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy, jak wymienione w art. 4 P.p.s.a., spory o właściwość lub kompetencję, a także z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach. W szczególności nie jest władny do rozpoznawania nie jest on władny do rozpoznawania skarg w potocznym znaczeniu tego słowa na sposób funkcjonowania organów administracji publicznej ani też spraw o charakterze cywilnym. Zasada ta znajduje zastosowanie także w rozpoznawanej sprawie. Skarżący w istocie wyraził dezaprobatę dla sposobu działania Burmistrza Gminy Ł., który – wbrew swym wcześniejszym obietnicom - nie zapewnił zgodnego z oczekiwaniami skarżącego załatwienia spraw związanych z planowaną budową osiedla mieszkaniowego w bezpośrednim sąsiedztwie gospodarstwa skarżącego, w którym skarżący prowadzi pasiekę zagrażającą bezpieczeństwu sąsiadów i nie udzielił zadowalającej odpowiedzi na kierowane do niego w tym kierunku wystąpienia. We wskazywanym piśmie z dnia [...] Wójt Gminy wskazał na obowiązek skarżącego, jako właściciela pasieki, polegający na usunięciu potencjalnego zagrożenia. Skarżący jednak nie wskazał decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności, które organ ten wydał lub zobowiązany był wydać, a które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogłyby być przedmiotem skargi przed sądem administracyjnym. Tego rodzaju zarzuty w doktrynie określa się mianem skargi powszechnej, do rozpoznania której właściwe są organy zwierzchnie, sprawujące nadzór pozajudykacyjny, w tym przypadku Rada Gminy Ł., do której – jak wynika z akt sprawy – skarżący skierował stosowną skargę, którą aktualnie cofnął. Kolejnymi sprawami, poruszanymi we wskazanym przez skarżącego piśmie Wójta Gminy Ł. z dnia [...], są: brak podstaw prawnych do zwrotu kosztów poniesionych przez skarżącego w związku z wniesieniem skargi na plan zagospodarowania przestrzennego sołectwa [...], która została następnie odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 28 marca 2006 r., sygn. akt II SA/Op 426/05, oraz ustalenie przyczyn przekroczenia przez Radę Gminy Ł. terminu do udzielenia odpowiedzi na wezwanie o usunięcie naruszenia prawa w tejże sprawie. W związku z tym należy wskazać, że o ile skarżący dopatruje się przyczyny odrzucenia skargi przez Sąd w bezczynności Rady Gminy Ł., polegającej na nieterminowym udzieleniu odpowiedzi przez ten organ, co pośrednio wynika z treści uzasadnienia skargi oraz pisma procesowego skarżącego, to nie jest to bezczynność, o której mowa w powołanym przepisie art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., jaka może zostać obecnie usunięta poprzez podjęcie przez Radę Gminy odpowiedniego aktu lub czynności. Sprawa ustalenia przyczyn bezczynności Rady Gminy w przeszłości, czego żąda skarżący, związana jest natomiast w istocie z żądanym przez skarżącego od Gminy odszkodowaniem za wydatki poniesione w związku z wniesieniem przez niego poprzedniej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie planu zagospodarowania przestrzennego, które - w ocenie skarżącego – poniesione zostały z winy Rady Gminy, która była bezczynna w tym sensie, że nie udzieliła odpowiedzi w zakreślonym terminie, co spowodowało odrzucenie przez ten Sąd wniesionej skargi. Takie spory powstałe na tle odszkodowawczym należą do materii prawa cywilnego i są sprawami cywilnymi w rozumieniu art. 1 Kodeksu postępowania cywilnego, a tryb dochodzenia odszkodowania związany jest z wniesieniem powództwa do sądu powszechnego (art. 2 § 1 K.p.c. w zw. z art. 417 K.c.). Z tego względu sprawy te nie mieszczą się w kategorii spraw z zakresu administracji publicznej rozpatrywanych przez sąd administracyjny. Skoro, jak wykazano wyżej, merytoryczne rozpoznanie skargi S. K. pozostaje poza kompetencją tut. Sądu, skargę tę należało uznać za niedopuszczalną. Zgodnie ze wskazanym art. 58 § 1 pkt 1 i 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy sprawa nie należy do jego kognicji, a także skargę niedopuszczalną. Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.