II SA/Op 740/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia: umorzyć postępowanie. W dniu 22 listopada 2006 r. W. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., skargę na decyzję tego organu z dnia [...], Nr [...], uchylającą rozstrzygnięcie Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w N. i umarzającą postępowanie pierwszej instancji, dotyczące odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej w N. Powyższa skarga wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi sprawy wpłynęła do Sądu w dniu 27 grudnia 2006 r. Z przedłożonych Sądowi akt sprawy wynika, że w dniu 12 grudnia 2006 r. została zawarta ugoda pomiędzy W. G. a Ośrodkiem Pomocy Społecznej w N., w wyniku której strony ustaliły sposób rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. W dniu 10 stycznia 2007 r. wpłynęło pismo procesowe skarżącej datowane na dzień 3 stycznia 2007 r., w którym W. G. wycofuje wniesioną skargę, uzasadniając to "uregulowaniem przez Ośrodek Pomocy Społecznej w N. zobowiązania wobec Domu Pomocy Społecznej z tytułu dopłaty do pełnego kosztu utrzymania". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpoznawanej sprawie czynność procesowa skarżącej nie zmierza do obejścia prawa. Na obecnym etapie postępowania nie można również przyjmować, iż zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą nieważności. Tym samym nie występują w sprawie przesłanki nakazujące uznanie tej czynności za prawnie bezskuteczną. W świetle powyższego, zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., stanowiącym, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżąca skutecznie cofnęła skargę, należało postanowić jak w sentencji.