II SA/Op 755/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Janowska – spr. Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Bogusz Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Protokolant : st. sekretarz sądowy Grażyna Stykała po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w [...] na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 28 września 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia zawiesić postępowanie. A Spółka z o.o. w [...] wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 28 września 2011 r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie tegoż organu z dnia 14 czerwca 2011 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Podstawę prawną kwestionowanych aktów stanowił art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.). Skarżąca wskazała, że w sprawie istnieją wątpliwości co do zgodności przepisów ustawy o grach hazardowych z prawem europejskim, bowiem tylko pod warunkiem zgodności w/w przepisów możliwe jest zastosowanie art. 138 ust. 1 przedmiotowej ustawy. Skarżąca Spółka zwróciła uwagę, że podobne wątpliwości miał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, rozpatrując skargi spółek niskohazardowych w sprawach o sygn. akt: III SA/Gd 261/10, III SA/Gd 262/10, III SA/Gd 352/10, co spowodowało wystąpienie przez ten Sąd ze stosownymi zapytaniami prejudycjalnymi do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w Luksemburgu. Zdaniem Spółki, odpowiedź ETS będzie miała istotne znaczenie dla niniejszej sprawy. Ustalenie bowiem przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości w Luksemburgu istnienia obowiązku notyfikacji przepisów ustawy o grach hazardowych, a więc i niezgodności przepisów tej ustawy z proceduralnym prawem europejskim, spowoduje niemożność stosowania przepisów ustawy o grach hazardowych przez organy władzy państwowej. W ocenie Spółki, stanowisko ETS w powyższych kwestiach ma charakter prejudycjalnego zagadnienia wstępnego, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne z punktu widzenia niniejszego postępowania w sprawie przedłużenia zezwolenia, tym bardziej, że zagadnienie dotyczące rozstrzygnięcia obowiązku kwestii notyfikacji przepisów o grach hazardowych wychodzi poza zakres kompetencji organów podatkowych. Mając powyższe na uwadze, powołując się na przepis art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu administracyjnym skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego. W piśmie procesowym z dnia 31 stycznia 2012 r. skarżącą ponowiła wniosek zawieszenie postępowania sądowego. Na rozprawie przed Sądem w dniu 14 lutego 2012 r. pełnomocnik organu nie sprzeciwił się wnioskowi o zawieszenie niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego. Niezależnie od wywodów skargi, urzędowo sądowi jest wiadome, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w dniu 16 listopada 2010 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 352/10 zwrócił się z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej o treści: Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje przedłużania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Ponadto odnotować można, że w zakresie konieczności notyfikacji przez Komisję w trybie przepisu art. 8 ust. 1 dyrektywy nr 98/34/WE przepisów ustawy o grach hazardowych, WSA w Gdańsku wystąpił z pytaniami prejudycjalnymi jeszcze w dwóch sprawach o sygn. akt: III SA/Gd 262/10 i III SA/Gd 261/10, aczkolwiek o odmiennych niż w niniejszej sprawie stanach faktycznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W świetle powyższej regulacji prawnej należy uznać, że wystąpienie przez WSA w Gdańsku z przytoczonym wyżej pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej również daje podstawę do zawieszenia postępowania, bowiem treść tego pytania związana jest z przedmiotem sporu w niniejszej sprawie, a zatem jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowego. Wprawdzie w cytowanym art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jednakże - zdaniem Sądu - nie przesądza to o braku podstawy zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, gdyż Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (A. Wróbel [w:] Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154). Postępowanie prowadzone przed nim jest zatem postępowaniem sądowym, które w ocenie Sądu mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", użytym w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Powtórzyć więc jeszcze raz przyjdzie, że problem prawny występujący w przedstawionym pytaniu prejudycjalnym jest tożsamy z problemem prawnym występującym w sprawie stanowiącej przedmiot niniejszego postępowania, dlatego jej zakończenie będzie zależeć od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Sprawiedliwości. Dlatego też zdaniem Sądu, ponowne przedstawienie Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej tego samego pytania prejudycjalnego pozbawione byłoby jakichkolwiek racjonalnych podstaw. W tych okolicznościach uznać należy, że rozstrzygnięcie, jakie zapadnie w sprawie III SA/Gd 352/10, z istoty rzeczy uwzględniające orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Uni Europejskiej będzie miało wpływ na wynik postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy, postanowiono jak w sentencji.