II SA/Op 76/15

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 20 listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie usług opiekuńczych postanawia przyznać radcy prawnemu A. W. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej T. R., obejmujące wynagrodzenie w kwocie 442,80 zł (słownie: czterysta czterdzieści dwa i osiemdziesiąt groszy), zawierającej podatek od towarów i usług, w kwocie 82,80 zł (słownie: osiemdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy). Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2014 r., sygn. akt II SO/Op 89/14, referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, ustanowił T. R. radcę prawnego z urzędu, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 20 listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie prawa pomocy w sprawie usług opiekuńczych. Na podstawie wydanego przez referendarza sądowego orzeczenia, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...], na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony radca prawny A. W. Pismem procesowym z dnia 15 stycznia 2015 r. pełnomocnik skarżącego złożył skargę oraz wniósł o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Złożył także wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Skarga powyższa została odnotowana w Repertorium sądowym pod sygn. akt II SA/Op 76/15. Postanowieniem z dnia 16 marca 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu przywrócił termin do wniesienia skargi, a na rozprawie w dniu 14 maja 2015 r., w której udział brał także pełnomocnik skarżącego, oddalił wniesioną w sprawie skargę. Kolejną czynnością procesową pełnomocnika było sporządzenie i nadesłanie do tut. Sądu opinii z dnia 10 czerwca 2015 r. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik w piśmie z dnia 19 czerwca 2015 r. ponowił ponadto wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, oświadczając, że nie zostały one opłacone ani w części, ani w całości. Przy piśmie procesowym z dnia 2 lipca 2015 r. pełnomocnik oświadczył także, że odpis opinii doręczył na adres skarżącego, na potwierdzenie czego przedłożył kserokopię dowodu nadania przesyłki pocztowej i pisma skierowanego do skarżącego. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z poźn. zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje: Stosownie do art. 250 P.p.s.a., wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia reguluje natomiast rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Według § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia, w innej sprawie niż wymienione w pkt 1 lit. a i b, stawka minimalna w postępowaniu administracyjnym wynosi 240 zł. Jednocześnie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia stanowi, że stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji – za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Ponadto, na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowa opłata podlega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Zdaniem referendarza sądowego, wyrazem udzielenia pomocy prawnej w sprawie przez wyznaczonego pełnomocnika z urzędu, jest sporządzenie skargi do sądu oraz sporządzenie wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia, a także odnotowany w protokole udział pełnomocnika w rozprawie przed Sądem I instancji. Ponadto, jak wynika z akt sprawy, niezależnie od stawiennictwa na rozprawie, pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Odnosząc się do kwestii sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyjaśnić należy, że pełnomocnik sporządził taką opinię bez pisemnego uzasadnienia zapadłego wyroku, bowiem nie złożył wymaganego w tym zakresie wniosku. Jednakże, orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela pogląd wyrażony przez referendarza sądowego w postanowieniach z dnia 15 września 2008 r., że okoliczność nie wystąpienia przez pełnomocnika z urzędu o sporządzenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, nie stanowi przeszkody uniemożliwiającej sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, a zarazem nie wpływa negatywnie na ocenę zasadności wniosku o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii prawnej (por. szerzej: sygn. akt II SAB/Lu 68/07 i sygn. akt II SAB/Lu 57/06 – umieszczone na stronach internetowych Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych – www.nsa.gov.pl). Skoro pełnomocnik był obecny na rozprawie, na której zapadł wyrok oddalający skargę, to zapoznał się z ustnymi motywami rozstrzygnięcia zaprezentowanego przez Sąd, a te z kolei powinny być co do zasady, zgodne z późniejszymi motywami pisemnymi. Sporządzenie zatem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, na podstawie ustnych wywodów Sądu, nie jest okolicznością dyskredytującą przyznanie wynagrodzenia za tę czynność. Wobec tego, na podstawie art. 250 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c, pkt 2 lit. b i § 2 ust. 3 rozporządzenia, należało przyznać radcy prawnemu wynagrodzenie za reprezentację skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu (240 zł) oraz w postępowaniu przed Sądem II instancji (120 zł). Należną kwotę 360 zł należało podnieść o kwotę podatku VAT (23%), czyli o 82,80 zł. W związku z powyższym, wobec poprawnego wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, zawierającego oświadczenie pełnomocnika, że koszty te nie zostały pokryte ani w całości, ani w części, referendarz sądowy działając na zasadzie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzekł o przyznaniu wynagrodzenia w wysokości, podanej jak w sentencji.