II SA/Op 79/11

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu Anna Misiak po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi P. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy postanawia: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącego radcę prawnego z urzędu. P. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. W związku z tym skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł. Wezwanie to P. Z. odebrał w dniu 14 lutego 2010 r. i w odpowiedzi na nie w dniu 16 lutego 2010 r., złożył wniosek na urzędowym formularzu o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości i ustanowienie radcy prawnego z urzędu Skarżący w urzędowym formularzu wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z rodzicami i jest na ich utrzymaniu, ojciec A. Z. jest rencistą I grupy, jego renta wynosi miesięcznie 923 zł brutto, a matka G. Z. jest emerytką, z tego tytułu ma dochód w kwocie 1062 zł brutto miesięcznie. Podał, że ma majątek w postaci mieszkania o powierzchni 47.10 m2 . Wskazał, że obecnie jest bezrobotny, bez dochodu, nie ma wystarczającej kwoty na pokrycie kosztów sądowych, ma bardzo dużo problemów finansowych, jak również spraw związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Ponadto w aktach administracyjnych sprawy znajduje się kopia zaświadczenia lekarskiego z Wojewódzkiego Specjalistycznego Zespołu Neuropsychiatrii w O. z dnia 5 sierpnia 2010 r. o rozpoznaniu choroby u skarżącego i jego hospitalizacji w listopadzie i grudniu 2009 r., kopię tego zaświadczenia załączył też skarżący do swojej skargi (k. 5 akt). Wniosek skarżącego obejmuje swym zakresem żądanie przyznania prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, do których zaliczają się opłaty sądowe i zwrot wydatków, co określa art. 211 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. i ustanowienie radcy prawnego. Przyznanie prawa pomocy we wskazanym zakresie następuje, gdy osoba ubiegająca się o pomoc wykaże, że nie jest w stanie jakichkolwiek kosztów postępowania, jak stanowi art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Skarżący oświadczył, że nie ma dochodu, dochód miesięczny jego rodziców, którzy obecnie go utrzymują wynosi łącznie brutto 1985 zł, na jedną osobę w rodzinie przypada zatem miesięcznie kwota dochodu brutto 661,60 zł. Referendarz sądowy uznał, zatem, iż sytuacja materialna skarżącego uprawnia go do przyznania mu prawa pomocy w zakresie przez niego żądanym. Za taką oceną sytuacji materialnej skarżącego przemawia aktualne orzecznictwo sądowe, jak postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2002r., sygn. akt OZ 862/04, niepublikowane że przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym powinno mieć charakter wyjątkowy i być stosowane do osób charakteryzujących się ubóstwem, przykładowo do takich osób można zaliczyć bezrobotnych bez prawa do zasiłku lub osoby ze względu na okoliczności życiowe pozbawione całkowicie środków do życia. Strona będąca osobą fizyczną powinna partycypować w kosztach postępowania, jeżeli ma jakiekolwiek środki majątkowe, w szczególności posiada stały miesięczny dochód przewyższający ustalone minimalne wynagrodzenie za pracę." Minimalne wynagrodzenie za pracę, na rok 2011 r. ustalono w kwocie brutto 1386 zł (patrz: rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 5 października 2010 r. w sprawie minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2011 r. (Dz. U. nr 194, poz. 1288), jest ono zatem wyższe niż dochód na osobę w rodzinie skarżącego. Przyznanie prawa pomocy w całości obejmuje, zgodnie z art. 245 § 2 P.p.s.a., zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przesłanka przyznania prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym jest podana w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., stanowiącym, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest wstanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny. Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, jak bowiem wynika z akt obecnie jest bezrobotny, na utrzymaniu rodziców, których dochody tez nie są wysokie, a nadto jest osobą chora, co może powodować dodatkowe wydatki. Mając zatem na uwadze wykazany przez skarżącego stan materialny referendarz sądowy uznał, że spełnia on przesłanki przyznania prawa pomocy w całości. Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 1, pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.