II SA/Op 82/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska (sprawozdawca) Protokolant: - Po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2005r. na posiedzeniu niejawnym przy udziale --- sprawy ze skargi G. P. na postępowanie Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie przyznania lokalu mieszkalnego o d r z u c i ć s k a r g ę Skarżący G. P. wniósł w dniu 24 stycznia 2005r. r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo, zawierające prośbę o pomoc w uzyskaniu lokalu socjalnego w K. W piśmie tym uzasadnił swoje żądanie trudną sytuacją osobistą, złym stanem zdrowia oraz brakiem własnego mieszkania, do jakiego mógłby powrócić po wyjściu z zakładu karnego, w którym z dniem 11marca 2005r., zakończy odbywanie kary pozbawienia wolności. W piśmie tym wyraził swoje niezadowolenie z działalności administracji publicznej – Prezydenta Miasta [...] odmawiającego mu udzielenie pomocy w uzyskaniu lokalu socjalnego i wyrażającego niezrozumienie jego trudnej sytuacji życiowej i mieszkaniowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga winna ulec odrzuceniu. Z przepisu art. 1 par. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269) oraz art. 3 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270) wynika konieczność zbadania dopuszczalności skargi w świetle przepisów obowiązujących w dacie jej wniesienia, czyli pod kątem przepisów powołanych ustaw. Zgodnie powołanym przepisem art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 , podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach (art. 16 ust.2 powołanej ustawy). Oznacza to, że Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cyt. przepisie. W szczególności nie jest on władny do rozpoznawania skarg w potocznym znaczeniu tego słowa na sposób funkcjonowania organów administracji publicznej. Skargi te rozpoznawane są na podstawie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego i w stosunku do nich przepisy ustawy z dnia 25 lipca 2002r Prawo o ustroju Sądów administracyjnych i ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie mają zastosowania (zob. np. wyrok NSA z dn. 1 grudnia 1998 r., nr III SA 1636/97 – zb. orzeczeń LEX nr 37138). Zasada ta znajduje zastosowanie także w rozpoznawanej sprawie. Skarżący w istocie wyraził dezaprobatę dla sposobu działania właściwych służb Gminy [...], ale nie wskazał decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności, które organ ten wydał, a które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogłyby być przedmiotem skargi przed sądem administracyjnym. Niezależnie do zastrzeżeń dotyczących działania administracji publicznej skarżący wyraźnie zawarł w swoim piśmie z 20 stycznia 2005r. nazwanym "wniosek" żądanie uzyskania lokalu mieszkalnego, co oznacza, iż pismo to należało uznać za zmierzające do wszczęcia kolejnej sprawy administracyjnej, w tym przypadku przed sądem, która ma zmierzać do podjęcia konkretnej czynności bądź wydania nowego aktu. Natomiast sąd administracyjny wyposażony jest w uprawnienia o charakterze kasacyjnym, orzeka o pozbawieniu mocy obowiązującej zaskarżonego aktu lub czynności (stwierdzeniu nieważności lub uchyleniu), w ten sposób sąd kontrolujący administracje publiczną nie zostaje włączony w proces administrowania, nie staje się organem administracyjnym wyższej instancji. Postępowanie sądowo-administracyjne może się toczyć dopiero po zakończeniu orzekania o czyichś prawach lub obowiązkach przez organ administracji publicznej w postępowaniu administracyjnym. Skoro zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.