II SA/Op 84/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej w N. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie wykonania robót budowlanych innych niż budowa obiektu postanawia: odrzucić skargę. Skarżący – Wspólnota Mieszkaniowa w N. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu skargę, w petitum której wskazała, iż jej przedmiotem jest niewykonanie przez Starostę [...] postanowień zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 9 czerwca 2004 r., syg. akt II/SA/Wr 96/02. W uzasadnieniu skargi skarżący podał, iż po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 9 czerwca 2004 r. podejmował czynności związane ze sprawą projektu budowlanego przedłożonego przez Wspólnotę, a w szczególności sporną kwestią ocieplenia ściany szczytowej graniczącej z działką nr A, której właściciel H. N. nie wyraża zgody na jej zajęcie. W wyniku podjętych czynności min. dnia 29 grudnia 2004 r. Wspólnota wezwana została przez Starostę [...] do usunięcia braków w złożonym wniosku w zakresie zgody współwłaścicieli nieruchomości nr ewidencyjny gruntów B k.m. [...] na wykonanie prac w zakresie przedłożonym we wniosku oraz zgody współwłaściciela nieruchomości nr ewidencyjny gruntów A k.m. [...] na dysponowanie przez Wspólnotę powyższą nieruchomością na cele budowlane. Skarżący podniósł, iż nie dostarczył zgody właściciela nieruchomości A k.m. [...], bowiem takiej zgody Wspólnota nie jest w stanie przedłożyć, z powodu odmowy jej wydania przez właściciela tej nieruchomości. W związku z powyższym Starosta powołując się na art. 64 § 2 Kpa powiadomił Wspólnotę, że pozostawia wniosek bez rozpoznania. Uzasadniał także skarżący, iż postępowanie takie ocenia jako bezczynność władzy, ponieważ Starostwo winno dążyć do ustalenia faktycznych granic działek A i C, a tym samym sąd winien zająć stanowisko w sprawie postępowania Starosty [...] po wyroku WSA z dnia 9 czerwca 2004 r. oraz sposobu załatwienia wniosku dotyczącego termomodernizacji wszystkich ścian. Starosta Powiatowy w N. przesyłają skargę do sądu wskazał, iż wykonał szereg czynności, które wynikały z wskazań zawartych w wyroku sądu, które świadczą o tym, że skarga na nie wykonanie przez Starostę [...] postanowień zawartych w wyroku WSA w Opolu z dnia 9 czerwca 2004 r. jest bezzasadna. Wspólnota Mieszkaniowa w N. pismem z dnia 1 marca 2005 r. wezwana została do usunięcia braków formalnych złożonej skargi poprzez wskazanie czy jest to żądanie wymierzenia organowi grzywny, czy też skarga dotyczy bezczynności organu, oraz wykazanie, że skarżąca wezwała organ do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, w terminie 7-dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na to zobowiązanie skarżący w piśmie datowanym na dzień 10 marca 2005 r. oświadczył, iż skarga dotyczy bezczynności Starosty [...] po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2005 r., gdyż organ pierwszej instancji nie wykonał wyroku, w szczególności nie ustalił położenia działki nr A jej wymiaru, a także obrysu budynku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie wymagań formalnych skargi, w tym dopuszczalności jej wniesienia. Do warunków dopuszczalności skargi należy wyczerpanie środków zaskarżenia. Dotyczy to także skarg na bezczynność organów, które przewiduje art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Zgodnie bowiem z art. 52 w/w ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 1 – 2 art. 52). Jednocześnie § 3 tegoż artykułu stanowi, iż jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. § 4 tegoż artykułu zawiera zaś zapis, iż w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W świetle powyższego należy stwierdzić, iż przesłanką dopuszczalności postępowania sądowoadministracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (w odniesieniu do skarg na bezczynność polegającą na niewydaniu w terminie decyzji oraz postanowień, od których służy zażalenie) lub jeśli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na bezczynność organu można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Wskazać należy także, iż z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też podjęciem innego aktu, bądź czynności. Skarżący wezwany został do uzupełnienia braków formalnych złożonej skargi poprzez wskazanie czy w związku z wniesioną skargą na bezczynność organu – Starosty [...] wyczerpał tryb określony w/w przepisem. Skarżący nie wykonał zobowiązania w tym zakresie, a tym samym mając na uwadze art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – p.s.a. należało odrzucić skargę. Art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy stanowi, iż sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi. Nawet jeśli przyjąć (a to wobec niezbyt jednoznacznego i konkretnego określenia przedmiotu skargi, wynikającego z rozbieżności pomiędzy jej osnową, a treścią stwierdzeń zawartych w jej uzasadnienia), iż w istocie skarga dotyczyła żądania nałożenia na organ I instancji grzywny, wobec niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 9 czerwca 2004 r., syg. akt II SA/Wr 96/02, to w tym przedmiocie i tak należy stwierdzić, iż niewykonanie także i w tym zakresie zobowiązania sądu skutkować musi odrzuceniem skargi. Przesłanką bowiem dopuszczalności postępowania sądowoadministracyjnego także w tym przypadku jest uprzednie wezwanie na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Art. 154 § 1 ustawy stanowi bowiem, iż w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.