II SA/Op 88/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: zawiesić postępowanie. I. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 listopada 2013 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Paczkowa z dnia 29 lipca 2013 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 16a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. nr 139, poz. 992 z późn. zm.), którą odmówiono przyznania skarżącej specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z koniecznością opieki nad mężem – J. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z ustaleń Sądu wynika, że postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Po 1026/13, sprostowanym postanowieniem z dnia 13 stycznia 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne: czy art. 16a ww. ustawy o świadczeniach rodzinnych, w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego zasiłku opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie wystąpiła przesłanka uzasadniająca zawieszenie postępowania sądowego, gdyż powyższe pytanie prawne dotyczy przepisu art. 16a ustawy o świadczeniach rodzinnych, o który oparte zostały rozstrzygnięcia organów obu instancji. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że odmowa przyznania skarżącemu świadczenia w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego nastąpiła z powodu niespełnienia warunku określonego w tym przepisie, tj. rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad mężem, który legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. W tych okolicznościach należało uznać, że odpowiedź Trybunału Konstytucyjnego na pytanie prawne, zadane w sprawie o sygn. akt II SA/Po 1026/13, będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, wobec czego zasadne jest zawieszenie postępowania z urzędu do czasu rozpoznania sprawy przez Trybunał Konstytucyjny. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.