II SA/Op 89/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjny w Opolu Anna Misiak-Janik po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym z wniosku adwokata R. L. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 29 grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji odmawiającej potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej postanawia: przyznać adwokatowi R. L. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w kwocie 442,80 zł (słownie: czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy) zawierającej podatek od towarów i usług, w kwocie 82,80 zł (słownie: osiemdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy). Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 7 marca 2017 r., przyznano stronie adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w Opolu wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu – adwokata R. L. Pełnomocnik w dniu 5 maja 2017 r. brał udział w rozprawie, na której zapadł wyrok oddalający skargę. Pełnomocnik złożył wówczas wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej i oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. Pełnomocnik złożył wniosek o doręczenie mu wyroku na piśmie wraz z uzasadnieniem, ten doręczono mu w dniu 13 czerwca 2017 r., a w dniu 29 czerwca 2017 r. złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniosek o zasądzenie kosztów adwokackich według norm przepisanych, wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały przez skarżącego opłacone w całości ani w części. W dniu 1 sierpnia 2017 r. skarżącemu doręczono, na podstawie art. 177 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyznaczony z urzędu adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz do zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 P.p.s.a. Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 2 pkt 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714) – zwanego dalej "rozporządzeniem", opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne udokumentowane wydatki adwokata. Według do § 4 ust. 1 rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie natomiast do ust. 2 tego przepisu, ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150 % opłat określonych w rozdziałach 2-4, następuje z uwzględnieniem: 1) nakładu pracy adwokata, w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu; 2) wartości przedmiotu sprawy; 3) wkładu adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie; 4) stopnia zawiłości sprawy, w szczególności trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. Mając na uwadze treść przywołanych wyżej unormowań, referendarz sądowy ocenił działanie pełnomocnika strony z uwzględnieniem kryteriów wskazanych w cytowanym § 4 ust. 2 rozporządzenia i przyznał mu zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w kwocie 442,80 zł, na którą składa się: - opłata 240 zł za prowadzenie sprawy w I instancji w postępowaniu przed sądem administracyjnym, przyznana na podstawie § 4 ust. 1 w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia, - opłata 120 zł za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, przyznana na podstawie § 4 ust. 1 w związku z § 21 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia, jako 50 % opłaty określonej w pkt 1 (§ 21 ust. 1 pkt 1 lit c) - podatek od towarów i usług wynoszący 82,80 zł, doliczony na podstawie § 4 ust. 3 rozporządzenia według aktualnej stawki 23 %. Referendarz sądowy przyznając pełnomocnikowi, koszty udzielonej przez niego pomocy prawnej z urzędu, uznał, że należy je przyznać w wysokości stawek podstawowych. W związku z powyższym na postawie art. 258 § 1 i 2 pkt 8 P.p.s.a., referendarz sądowy orzekł, jak w sentencji.