II SA/Op 92/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. J. na Dyrektora Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w O. w przedmiocie skargi powszechnej postanawia: odrzucić skargę. Przedmiotem skargi H. J. z dnia 3 stycznia 2006 r. jest pismo Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w O. z dnia [...], nr [...], informujące o sposobie załatwienia skargi H. J. z dnia 10 października 2005 r., dotyczącej niewłaściwej opieki medycznej w Zakładzie Karnym Nr [...] w S., a przekazanej tamt. Dyrektorowi przez Urząd Komitetu Integracji Europejskiej, celem załatwienia zgodnie z właściwością. Skarżący kwestionuje prawdziwość stwierdzeń zawartych w w/w piśmie, a zwłaszcza rzekomego niewyrażania przez niego zgody na poddanie się leczeniu; szczegółowo opisuje przebieg zdarzeń, do jakich – jego zdaniem – doszło w związku z omawianą kwestią. Do skargi H. J. załączył kopię pisma Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w O. z dnia [...], będącego przedmiotem skargi. W dniu 23 marca 2006 r. wpłynęły do tut. Sądu dwa pisma skarżącego z dnia 21 marca 2006 r., nazwane "skarga" oraz "uzupełnienie do skargi". W pismach tych H. J ponowił swoje zarzuty dotyczące nieprawidłowego działania służby więziennej, powodującego uniemożliwianie mu dostępu do świadczeń zdrowotnych. W odpowiedzi na skargę z dnia 10 kwietnia 2006 r. Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w O. wniósł o jej odrzucenie, a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku, o oddalenie skargi. Organ uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi podniósł, iż poruszana przez H. J. w skardze sprawa, nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Organ podał także, że obecny status H. J., który odbywa karę pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym Nr [...] w S., jest regulowany przepisami art. 67 – 206 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557 ze zm.), a prawa i obowiązki skarżącego, jako skazanego, określają przepisy oddziału 4 cyt. ustawy. Przywołane przepisy gwarantują skarżącemu, m. in. prawo do świadczeń zdrowotnych, leków i artykułów sanitarnych. Załatwianie skarg osób osadzonych w zakładach karnych regulują przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych Dz. U. Nr 151, poz. 1647). Organ stwierdził, że H. J. wielokrotnie skarżył się na brak właściwej opieki lekarskiej, a jego zarzuty były badane przez Naczelnego Lekarza Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w O. W wyniku ich rozpoznania stwierdzano, że osadzony ma zagwarantowana właściwą opiekę lekarską. W tych okolicznościach, zarzuty skargi H. J. są bezzasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwaną dalej ustawą, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach. W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 ustawy, a także inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy, jak wymienione w art. 4 spory o właściwość lub kompetencję, a także przekazane z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach. Zasada ta znajduje zastosowanie w rozpoznawanej sprawie. Skarżący nie wskazał bowiem decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności, które organy administracji publicznej wydały lub dokonały, a które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogłyby być przedmiotem skargi przed sądem administracyjnym. Podzielić należy pogląd Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w O., iż przedstawione w skardze zarzuty dotyczące realizacji prawa skazanego H. J. do świadczeń medycznych, a w szczególności sposobu rozpatrzenia tej sprawy przez Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w O., wyrażonego w piśmie z dnia 2 grudnia 2005 r., nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego, która nie obejmuje rozstrzygania spraw z zakresu praw i obowiązków osadzonego. Postępowanie w tych sprawach unormowane jest bowiem przez przepisy kodeksu karnego wykonawczego, a konkretnie przez przepisy oddziału 4 pn. "Prawa i obowiązki skazanego", zawarte w rozdziale X tego kodeksu, zatytułowanym: "Kara pozbawienia wolności" i nie mogą być przedmiotem rozstrzygnięcia sądu administracyjnego. W świetle art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Skoro zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, skargę tę należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie przywołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.