II SA/Op 97/14

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu Anna Misiak po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym z wniosku skarżącej M. Ć. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. Ć. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 25 października 2013 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: ustanowić dla skarżącej M. Ć. adwokata z urzędu. M. Ć. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 25 października 2013 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2014 r., Sąd oddalił te skargę. Skarżąca złożyła w dniu 10 kwietnia 2014 r. na urzędowym formularzu, wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek wskazała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem oraz piątką dzieci, dzieci uczą się i są na ich utrzymaniu, a córka D. jest niepełnosprawna. Posiada majątek w postaci domu o powierzchni 150 m2, grunty rolne o powierzchni 4,16 ha. Osoby pozostające z nią w gospodarstwie domowym, nie posiadają żadnego majątku. Skarżąca określiła swój dochód z gospodarstwa rolnego na kwotę 1080 zł miesięcznie. Wskazała, że uzyskuje też dochód z tytułu świadczenia rodzinnego w kwocie 640 zł, a córka D. z tytułu renty socjalnej w kwocie 619 zł miesięcznie. W aktach sprawy znajduje się także orzeczenie z 2010 r. o znacznym stopniu niepełnosprawności córki D., wynika z niego, że wymaga ona stałej opieki drugiej osoby oraz nakaz płatniczy za rok 2011 z tytułu podatku od nieruchomości, na łączna kwotę 465 zł rocznie. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., należało rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżąca spełnia przesłanki do przyznania jej prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu, czyli w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i swojej rodziny. Dochód miesięczny rodziny skarżącej wynosi łącznie, według danych przedstawionych przez nią w rubryce nr 10 formularza PPF - 2339 zł miesięcznie. Dochód zatem na jednego członka 7 osobowej rodziny skarżącej wynosi 334,14 zł. Zakładając nawet, że skarżąca, poza deklarowanym dochodem, korzysta z dopłat unijnych do gospodarstwa rolnego (te według wiedzy referendarza nie powinny zresztą, w razie ich otrzymywania, przekroczyć 3000 zł rocznie), posiłkuje się też z niego płodami zwierzęcymi, czy roślinnymi, a nawet, że uczące się dzieci mogą korzystać z jakiś form pomocy finansowej, czy rzeczowej w szkole, to w ocenie referendarza sądowego, biorąc pod uwagę całkowitą niepełnosprawność jednej córki, nawet dwukrotne zwiększenie dochodu na jedną osobę w rodzinie, nie zezwalałoby jej na poniesienie kosztów pełnomocnika z wyboru, bez uszczerbku utrzymania koniecznego jej i jej rodziny. Z tych względów referendarz sądowy uznał, że uprawdopodobniona sytuacja materialna rodziny skarżącej, przemawia za przyznaniem jej prawa pomocy w zakresie przez nią wnioskowanym. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 P.p.s.a., referendarz postanowił przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu, orzekając jak w sentencji.