II SA/Op 99/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym Przewodniczący: asesor sądowy Grażyna Jeżewska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. B. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 2 grudnia 2003 r., sygn. akt II SA/Wr 2385/2000, oddalającym skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...], nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatantach postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny – Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu w dniu 2 grudnia 2003 r., po rozpatrzeniu skargi W. B. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], nr [...] w przedmiocie pozbawienia skarżącego uprawnień kombatanckich, oddalił skargę. W dniu 7 lutego 2004 r. W. B. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek "o ponowne rozpatrzenie sprawy" "i wznowienie postępowania apelacyjnego w przedmiotowej sprawie". W uzasadnieniu wskazując, iż po zasięgnięciu opinii radcy prawnego ZboWiD-u oraz adwokatury otrzymał informację, że "prośba o kasację wyroku - pochłonęła by niewspółmierne wydatki – niezależne od ostatecznej decyzji Wysokiego Sądu". Obecna emerytura wnioskodawcy wynosi 1358 zł., a długotrwałe choroby pochłaniają średnio na lekarstwa 300 zł. miesięcznie, gdyż jest inwalidą II kategorii. Zobowiązał się do dostarczenia do Sądu wymaganych dokumentów lub oświadczeń, jeżeli dotychczasowe nie uzasadniają jego żądania, kwestionując niepełne wyjaśnienia Centralnego Archiwum Wojskowego w R., że walczył także z bandami UPA (Bitków) na wschodzie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 271 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270- zwaną dalej ustawą) "Można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe." Można także żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie ( art. 272 § 1). Wniosek o wznowienie postępowania można również oprzeć na podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1), oraz w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (§ 2), jak też w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (§ 3). Jednak z powodu przestępstwa można żądać wznowienia jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów (art. 274ustawy). Są to wszystkie przesłanki do wznowienia postępowania, enumeratywnie wymienione w ustawie. Odnosząc powyższe rozważania prawne do stanu faktycznego sprawy, stwierdzić należy, że wnioskodawca nie wskazał na żadną z wyżej wymienionych podstaw wznowienia postępowania. W. B., wnioskując o wznowienie postępowania powołuje się na brak środków finansowych oraz kwestionuje dowody na podstawie których zapadł niekorzystny dla niego wyrok. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny po myśli art. 280 § 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.