II SA/Op 99/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na zarządzenia Sądu Okręgowego w Opolu z dnia [...], sygn. akt [...] w przedmiocie postępowania karnego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 16 stycznia 2011 r., D. P. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Karnego Sądu Okręgowego w Opolu, z dnia [...], wydane w sprawie o sygn. akt [...], na mocy których odmówiono przyjęcia, jako niedopuszczalnych z mocy prawa wniosków skarżącego o: "stwierdzenie w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego nieważności decyzji w formie adnotacji o prawomocności i wykonalności wyroku Sądu Okręgowego w Opolu z dnia [...], sygn. akt [...]", "stwierdzenie w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego nieważności decyzji w formie klauzuli wykonalności naniesionej na wyroku Sądu Okręgowego w Opolu z dnia [...], sygn. akt [...] oraz wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia [...], sygn. akt [...]", "stwierdzenie w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego nieważności decyzji w formie dokumentacji wykonawczej tj. zarządzenia wykonania wyroku, nakazu przyjęcia do odbycia kary - z wyroku Sądu Okręgowego w Opolu z dnia [...] sygn. akt [...]". Określając kwestionowane orzeczenia jako "decyzje", a także powołując się na przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego i podnosząc, że wydane zostały z rażącym naruszeniem prawa, skarżący wniósł o wszczęcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia ich nieważności. Z uwagi na wniesienie skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu, z dnia 25 stycznia 2011 r., skarga przesłana została do Sądu Okręgowego w Opolu, celem nadania jej biegu na podstawie art. 54 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W dniu 28 lutego 2011 r. skarga wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wraz z odpowiedzią na skargę, w której wniesiono o odrzucenie skargi . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) – zwanej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach. Ponadto, stosownie do treści art. 4 powołanej ustawy sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Tak określona właściwość rzeczowa sądów administracyjnych oznacza, iż w braku w tym zakresie szczególnych uregulowań ustawowych, sądy administracyjne nie są uprawnione do orzekania w sprawach wynikających z innych niż administracyjny stosunków prawnych. W szczególności zaś, sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach. W myśl art. 1 P.p.s.a. postępowanie sądowe w sprawach z zakresu dokonywanej przez sądy administracyjnej kontroli działalności administracji publicznej normowane jest przepisami wskazanej ustawy - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, której przepisy maja zastosowanie w innych sprawach jedynie wtedy, gdy wynika to z ustaw szczególnych. Oznacza to, że sądy administracyjne nie prowadzą postępowania administracyjnego w trybie ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodek postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), której przepisy nie znajdują zastosowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Stosownie do zgłoszonego w skardze żądania strony dostrzec trzeba, iż D. P. wnosił o wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności zaskarżonych orzeczeń. Prowadzenie postępowania administracyjnego w oparciu o przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie mieści się jednak w zakresie właściwości sądu administracyjnego. Ponadto, mając na uwadze zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych stwierdzić należy, iż obejmuje ona jedynie kontrolę legalności w sprawach z zakresu stosunków administracyjnoprawnych chyba, że ustawa szczególna przewiduje kontrolę sądów administracyjnych także w innych sprawach. Oznacza to, iż w braku w tym zakresie szczególnych uregulowań ustawowych, sądy administracyjne nie są uprawnione do orzekania w sprawach wynikających z innych niż administracyjnch stosunków prawnych. Istota stosunku administracyjnoprawnego polega natomiast na tym, iż jedną z jego stron zawsze jest organ administracji publicznej, czy też inny podmiot powołany do realizacji zadań administracji publicznej, który z mocy przepisów prawa jest zobowiązany i uprawniony do władczego rozstrzygania o prawach i obowiązkach drugiej strony, regulowanych przez przepisy prawa administracyjnego. W niniejszej sprawie, nie można uznać, że kwestionowane przez skarżącego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Karnego Sądu Okręgowego w Opolu podjęte zostały na skutek działania z zakresu administracji publicznej. Wydane wszak zostały w ramach postępowania karnego, które normowane jest przez przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555 ze zm.). Ich kontrola nie mieści się zatem w kognicji sądów administracyjnych. Stosownie do regulacji Działu II, rozdziału 1 Kodeksu postępowania karnego, normującego między innymi właściwość sądu, do orzekania w postępowaniu karnym właściwe są sądy powszechne. Jednocześnie też, w myśl przepisów art. 1 – 4 P.p.s.a., kontrola legalności orzeczeń wydawanych w trybie przewidzianym przez przepisy Kodeksu postępowania karnego, nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Taka właściwość sądów administracyjnych nie została również unormowana w Kodeksie postępowania karnego, czy tez innych ustawach. Uwzględniając powyższe, wobec tego, że skarga wniesiona przez D. P. nie mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a należało ją odrzucić. Przepis art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a stanowi bowiem o odrzuceniu skargi, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z przedstawionych powyżej względów orzeczono jak w sentencji.