II SA/Op 99/11

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu Anna Misiak po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi D. P. na zarządzenie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia [...], [...] w przedmiocie postępowania karnego wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy postanawia: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu. D. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Opolu, na zarządzenie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia [...], sygn. akt [...] w przedmiocie postępowania karnego. Postanowieniem z dnia 14 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę D. P., jako nie należącą do właściwości sądu administracyjnego, doręczono je skarżącemu w dniu 21 marca 2011r. Skarżący złożył do tut. Sądu pismo z dnia 24 marca 2011 r., zawierające wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W związku z tym referendarz sądowy przesłał mu formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy do wypełnienia i odesłania w terminie 7 dni. Wezwanie to odebrał skarżący w dniu 12 kwietnia 2011 r. i odesłał wypełniony formularz w dniu 14 kwietnia 2011 r. (data nadania w placówce pocztowej). W formularzu tym wskazał, że wnosi o zwolnienie go z kosztów sądowych w całości i ustanowienie adwokata z urzędu. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jedynym źródłem jego utrzymania jest renta inwalidzka w kwocie 1300 zł, obciążona świadczeniem alimentacyjnym na rzecz jego córki w kwocie 1500 zł miesięcznie, zasądzonym wyrokiem z dnia [...]. Ponadto ciąży na nim obowiązek uiszczania opłat za jego mieszkanie w kwocie około 600 zł miesięcznie, do swojego użytku nie posiada żadnych środków finansowych, w zakładzie karnym nie pracuje zarobkowo. Posiada majątek w postaci mieszkania o powierzchni 54 m2 . W dniu 9 maja 2011 r. skarżącemu doręczono wezwanie referendarza sądowego z dnia 4 maja 2011 r., działającego w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wzywające go w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania do złożenia wyjaśnień i dokumentów, tj. - dokumentu potwierdzającego wysokość otrzymywanej przez niego renty, - dokumentu potwierdzającego wysokość alimentów wpłacanych na rzecz córki, - dokumentu potwierdzającego wysokość czynszu płaconego za mieszkanie. Wezwanie to zawierało pouczenie, że niezastosowanie się do niego w zakreślonym terminie, może być uznane za niewskazanie spełniania przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy i skutkować jej odmową. W dniu 17 maja 2011 r. (data nadania w placówce pocztowej), skarżący przesłał kopię: wyroku alimentacyjnego z dnia [...], opłat za 3 miesiące za czynsz energię elektryczną. Opłata z tytułu czynszu wynosi 450 zł miesięcznie, a alimenty 1500 zł miesięcznie, koszt energii średnio 50 zł miesięcznie. W dniu 25 maja 2011 r. skarżący został wezwany przez referendarza ponownie na podstawie art. 255 P.p.s.a. do złożenia w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania wyjaśnień i dokumentów, tj. - dokumentu potwierdzającego wysokość otrzymywanej przez niego renty, bowiem pomimo wezwania referendarza sądowego z dnia 4 maja 2011 r., nie przesłał takiego dokumentu w postaci np. aktualnego odcinka renty, aktualnej decyzji rentowej lub zaświadczenia z ZUS, - dokumentu potwierdzającego wysokość alimentów wpłacanych na rzecz córki, to jest dokumentu potwierdzającego jakie kwoty faktycznie przekazuje z tytułu alimentów na rzecz córki, gdyż pomimo wezwania referendarza sądowego z dnia 4 maja 2011 r., nie przesłał takiego dokumentu w postaci np. aktualnego dowodu wpłaty. Wezwanie to również zawierało pouczenie, że niezastosowanie się do wezwania w zakreślonym terminie, może być uznane za niewskazanie spełniania przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy i skutkować jej odmową. W dniu 27 maja 2011 r. (data nadania w placówce pocztowej), skarżący przesłał pismo, którym wyjaśnił, że alimenty córce są płacone przez Wojskowe Biuro Emerytalne w kwocie 779,63 zł, z renty inwalidzkiej do jego dyspozycji pozostaje kwota 315,81 zł, przekazują ją całą na opłaty za mieszkanie swojej matce, regulującej jego zobowiązania czynszowe i dokładającej na ten cel ze środków własnych 150 zł miesięcznie. Do pisma dołączył kopię decyzji rentowej z dnia [...], oraz ponownie kopie wyroku z [...] i rachunków z tytułu opłat związanych z mieszkaniem. Wobec tego skarżący został wezwany do złożenia kolejnych wyjaśnień na tej samej zasadzie, co w poprzednim wezwaniu opartym na art. 255 P.p.s.a., a mianowicie do wskazania czy mieszkanie za które opłaca czynsz jest zamieszkiwane przez inne osoby np. jego matkę, jeśli tak to o podanie i udokumentowanie dochodu tych osób, jeśli natomiast nie jest obecnie zamieszkiwane, to o wyjaśnienie czy jest przedmiotem wynajmu i czy przynosi skarżącemu dochód i w jakiej wysokości. Skarżący odpowiedział na wezwanie pismem z dnia 16 czerwca 2011 r. (data nadania w placówce pocztowej). Wyjaśnił, że jego mieszkanie nie jest zamieszkiwane przez inne osoby, ani też wynajmowane, nie stanowi źródła dochodów. Nadmienił też, że WSA w Warszawie oraz Sąd Okręgowy w Słupsku sprawdzały jego sytuację materialną i zwolniły go od kosztów sądowych, także przyznano mu adwokata z urzędu. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, uznał, że oświadczenia i dowody przesłane przez skarżącego są wystarczające dla oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. Wniosek skarżącego obejmuje swym zakresem żądanie przyznania prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, do których zaliczają się opłaty sądowe i zwrot wydatków, co określa art. 211 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. i ustanowienie adwokata. Przyznanie prawa pomocy we wskazanym zakresie następuje, gdy osoba ubiegająca się o pomoc wykaże, że nie jest w stanie jakichkolwiek kosztów postępowania, jak stanowi art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Skarżący oświadczył, że jego dochód miesięczny to kwota 1300 zł z tytułu renty, co potwierdza nadesłana decyzja rentowa. Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, jak bowiem wynika z akt obecnie przebywa w zakładzie karnym, gdzie nie pracuje, a z otrzymywanej renty przekazuje pieniądze na alimenty dla córki, resztę natomiast na czynsz za mieszkanie. Referendarz sądowy uznał, zatem, iż sytuacja materialna skarżącego uprawnia go do przyznania mu prawa pomocy w zakresie przez niego żądanym i postanowił zwolnić go od kosztów sądowych w całości oraz ustanowić dla niego adwokata z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w całości obejmuje, zgodnie z art. 245 § 2 P.p.s.a., zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przesłanka przyznania prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym jest podana w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., stanowiącym, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest wstanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny. Wprawdzie skarżący osiąga co miesięczny dochód, jednakże 779,63 zł z niego przekazywane jest jego córce z tytułu alimentów, a pozostałe 315,81 zł na czynsz za mieszkanie, są to zatem wydatki niezbędne dla skarżącego. Nie może on bowiem z oczywistych względów społecznych zrezygnować z płacenia alimentów dla córki, a także z opłacania mieszkania. Mając zatem na uwadze wykazany przez skarżącego stan materialny referendarz sądowy uznał, że spełnia on przesłanki przyznania prawa pomocy w całości. Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 1, pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.