II SAB/Op 1/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor sądowy Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. R. na bezczynność Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w N. w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę. T. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na bezczynność Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w N., działającego z upoważnienia Burmistrza [...], w przedmiocie zasiłku celowego, wskazując w niej, że nieuzasadniona opieszałość Ośrodka Pomocy Społecznej w N. spowodowała i powoduje opóźnienie w sprawie wypłaceniu mu zasiłku celowego i specjalnego zasiłku celowego. Skarżący podniósł, że w dniu 6 grudnia 2005 r. za pośrednictwem Urzędu Miejskiego w N. złożył do Ośrodka Pomocy Społecznej N. podanie wraz załącznikami, o przyznanie mu w grudniu 2005 r. wyżej wskazanych zasiłków. Podanie było właściwie napisane, ale do dnia 9 stycznia 2006 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) – w którym skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę – nie zostało ono rozpoznane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, Wydział II, działając na podstawie art. 54 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przesłał skargę T. R. Dyrektorowi Ośrodka Pomocy Społecznej w N., zobowiązując go do udzielenia odpowiedz na nią w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania. W przewidzianym przepisami terminie Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w N., odpowiedział na skargę T. R., wnosząc o jej oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę wskazał, że podanie T. R. wpłynęło do Ośrodka Pomocy Społecznej w N. w dniu 12 grudnia 2006 r., przekazane przez Burmistrza [...]. Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej wydał w dniu [...] decyzję nr [...], przyznającą skarżącemu zasiłek celowy. Decyzję tę doręczono skarżącemu w dniu 10 stycznia 2006 r. za zwrotnym pocztowym potwierdzeniem odbioru, w związku z tym podanie T. R. zostało załatwione bez zbędnej zwłoki w terminie przewidzianym w art. 35 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Podanie to byłoby szybciej rozpatrzone, gdyby wpłynęło bezpośrednio do Ośrodka Pomocy Społecznej, a nie za pośrednictwem Burmistrza. Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w N. dodał także, że od wspomnianej decyzji T. R. złożył odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., co dowodzi także, że skarga na bezczynność organu jest niezasadna. Dyrektor OPS w N. podniósł także, że skarżący nie złożył zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, czyli w tym wypadku do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., do czego był zobowiązany na podstawie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, co powoduje, iż jego skarga jest przedwczesna i naruszająca zasadę dwuinstancyjności postępowania. Wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, Wydział II, wezwał skarżącego do wykazania, że przed wniesieniem skargi do tut. Sądu, złożył zażalenie na bezczynność Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w N. w przedmiocie wydania decyzji w sprawie zasiłku celowego, to jest udokumentowania faktu złożenia zażalenia na bezczynność – na podstawie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego – do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., jako organu wyższego stopnia. Sąd pouczył T. R., że powyższego należy dokonać w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało uznane za doręczone T. R. w dniu 30 maja 2006 r. i do dnia dzisiejszego nie złożył on na nie odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej Prawem o postępowaniu, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi Prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Paragraf drugi cytowanego artykułu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia nakazuje rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Obowiązek wyczerpania przed wniesieniem skargi do Sądu środków odwoławczych wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. W rozpatrywanej sprawie skarga dotyczy bezczynności Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w N. polegającej na nie wydaniu w terminie decyzji, co spowodowało opóźnienie, według T. R., w wypłaceniu mu zasiłku celowego. Na bezczynność tego organu służy – zgodnie z treścią art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego - zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. W związku z tym, że ani z akt sądowych, ani z akt administracyjnych nie wynikał fakt złożenia przez skarżącego zażalenia na bezczynność, koniecznym stało się wezwanie skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi w tym względzie. Mimo pouczenia w wezwaniu o skutkach nieuzupełnienia braków formalnych skargi – T. R. nie odpowiedział na uznane za doręczone mu w dniu 30 maja 2006 r. w trybie art. 73 w związku z art. 65 § 2 Prawa o postępowaniu w związku z § 9 ust. 1, 7 i 8 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. z dnia 23 lipca 1999 r., Nr 62, poz. 697 ze zm.), to jest w ostatnim dniu okresu na jaki pismo pozostawiono w placówce pocztowej – wezwanie Sądu i nie wyjaśnił, czy skorzystał z przysługującego mu środka odwoławczego oraz nie nadesłał kopii zażalenia na bezczynność. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu, Sąd odrzuci skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. Skoro skarżący jak wykazano wyżej, nie uzupełnił braków formalnych skargi, należało ją odrzucić, działając na podstawie wskazanego przepisu.