II SAB/Op 12/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Krupiński Sędzia WSA Krzysztof Bogusz Sędziowie { Sędzia WSA Grażyna Jeżewska - spr. Protokolant : st. sekretarz sądowy Grażyna Stykała po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. L. i L. L. na bezczynność Burmistrza Prudnika w przedmiocie warunków zabudowy terenu postanawia 1) umorzyć postępowanie, 2) zasądzić od Burmistrza Prudnika solidarnie na rzecz skarżących A. L. i L. L. kwotę 100 (sto ) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A. i L. L. wnieśli skargę do tut. Sądu na bezczynność Burmistrza Prudnika. W skardze podniesiono, że w dniu 16 stycznia 2009 r. złożyli wniosek do Burmistrza Prudnika o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania ternu w m. [...] ul. [...]. Poza tym wskazali, że w dniu 26 marca 2009 r. złożyli zażalenie na bezczynność organu I instancji, na podstawie art. 37 § 1 K.p.a., w którym zarzucili przewlekłość postępowania administracyjnego i niedotrzymanie terminów rozpatrzenia sprawy. Odnotowali, że w odpowiedzi na zażalenie w dniu 25 marca 2009 r. oraz 24 marca 2009 r. otrzymali od organu I instancji jedynie informację, że ich wniosek został przekazany do realizacji do Biura Urbanistycznego w dniu 19 marca 20009 r., stąd ich skarga na bezczynność organu. Odpowiadając na skargę organ podniósł, że wniosek skarżących o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania ternu został przyjęty do realizacji i przekazany do zaopiniowania przez uprawnionego urbanistę, który uprzednio został wybrany w procedurze zgodnie z obowiązującymi przepisami. Organ poinformował również, że skarżący złożyli zażalenie na bezczynność Burmistrza Prudnika do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu. Wykonując zarządzenie Sądu Burmistrz Prudnika poinformował, że w dniu 19 sierpnia 2009 r. została wydana decyzja o nr [...] na rzecz A. L. ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla wnioskowanego terenu, jednocześnie dołączył kserokopię przedmiotowej decyzji wraz z potwierdzeniem jej odbioru przez strony. Na rozprawie w dniu 10 listopada 2009 r. skarżący podtrzymali skargę akcentując, że stan bezczynności istniał zarówno w chwili składania skargi jak i w toku postępowania przed Sądem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej zwaną P.p.s.a. - sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej przez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów. W orzecznictwie podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 K.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usuniecie przeszkody w wydaniu decyzji. Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Przepis art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. Warto w tym miejscu dostrzec, że do wszczęcia postępowania na skutek wniesienia skargi dochodzi z dniem doręczenia skargi organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy (art. 54 § 1 P.p.s.a.). Z tą chwilą organ administracyjny staje się stroną tego postępowania i ma obowiązek udzielenia odpowiedzi na skargę oraz przesłania do sądu skargi i akt sprawy. Ponadto z dniem doręczenia skargi organ ma uprawnienie do dokonania autokontroli zaskarżonego działania lub bezczynności. Instytucja ta stanowi jedyną na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego dopuszczoną przez prawo możliwość podjęcia przez organ władczego rozstrzygnięcia w sprawie, gdy wniesiono skargę do sądu. Samoistną podstawę prawną do przeprowadzenia autokontroli przez organ administracji jest art. 54 § 3 P.p.s.a. Jedyny warunek, jaki musi być spełniony, to uwzględnienie skargi w całości. Uwzględnienie skargi, na podstawie art. 54 § 3, odnosi się do skargi na akty lub czynności, ale także do skargi na bezczynność organów w przypadkach, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a, ponieważ przepis ten wyraźnie stanowi, że organ, którego bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę. Skoro uwzględnienie przez organ skargi na bezczynność może nastąpić tylko w trybie autokontroli, to uwzględnienie skargi w całości oznacza wydanie żądanego przez stronę aktu lub dokonanie żądanej czynności. Organ administracji, wydając akt lub dokonując czynności z zakresu administracji publicznej po wniesieniu skargi do sądu przyznaje, że pozostawał w bezczynności. Natomiast postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna, co oznacza, że przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Sprawa sądowoadministracyjna przestaje istnieć na skutek uwzględnienia skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli. Stanowisko to nie budzi zastrzeżeń w odniesieniu do postępowań ze skargi na określone działanie (akt lub czynność) organu administracji, zatem może mieć zastosowanie również w postępowaniu zainicjowanym wniesieniem skargi na bezczynność. W tej sytuacji, zdaniem Sądu, wystarczającym powodem do umorzenia postępowanie sądowego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., jest wydanie przez organ żądanego aktu lub dokonanie wnioskowanej czynności (por. Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08, LEX nr 463687). Ponadto należy zaakcentować, że mimo tego, iż w niniejszej sprawie Burmistrz Prudnika pozostawał w bezczynności, postępowanie sądowe ulega umorzeniu jako bezprzedmiotowe z uwagi na brak możliwości zastosowania przez Sąd trybu przewidzianego w art. 149 P.p.s.a. bowiem Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność nie mógłby zobowiązać organu do wydania w określonym terminie aktu, który został wydany już po wniesieniu skargi, lecz przed jej rozpoznaniem przez Sąd. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż Burmistrz Prudnika w dniu 19 sierpnia 2009 r. wydał decyzję na rzecz A. L. ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla wnioskowanego terenu, zatem uczynił zadość żądaniom skarżących zawartym w skardze do Sądu. Podkreślić jeszcze raz trzeba, że mimo tego, iż w niniejszej sprawie Burmistrz pozostawał w bezczynności, postępowanie sądowe ulega umorzeniu jako bezprzedmiotowe. W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. należało orzec jak w punkcie 1sentencji orzeczenia. W przedmiocie kosztów orzeczono na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a., który przewiduje zwrot kosztów na rzecz skarżącego od organu w razie umorzenia postępowania, w sytuacji uwzględnienia przez organ skargi w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Skoro zaś w niniejszej sprawie Burmistrz Prudnika wydał żądany akt, co do którego pozostawał w bezczynności przed dniem, w którym Sąd rozpoznał skargę na jego bezczynność, należy to traktować jako równoznaczne z uwzględnieniem skargi. Dlatego też zasądzenie na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania w wysokości odpowiadającej uiszczonemu wpisowi było uzasadnione w świetle art. 201 § 1 P.p.s.a.