II SAB/Op 13/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 27 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. S. na bezczynność Rektora [...] w przedmiocie informacji publicznej postanawia: 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić od Rektora [...] na rzecz skarżącej tytułem zwrotu kosztów postępowania kwotę 357 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) Skarżąca I. S., reprezentowana przez pełnomocnika adwokata M. G., wniosła skargę, zawartą w piśmie z dnia 22 lipca 2008 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na bezczynność Rektora [...] w przedmiocie udostępnienia dokumentów dotyczących rozstrzygnięcia konkursu na stanowisko profesora nadzwyczajnego w Instytucie [...] oraz protokołu posiedzenia Rady Wydziału [...] z dnia [...] wraz z pisemnymi opiniami o skarżącej, stanowiącymi załączniki do protokołu. Skarżąca zarzuciła też, że odmowa udzielenia informacji publicznej nie miała formy decyzji, wymaganej prawem na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W skardze I. S. wniosła o zobowiązanie Rektora [...] do udostępnienia wyżej opisanej dokumentacji związanej z konkursem, a w wypadku odmowy o udzielenie jej - w zgodnej z prawem formie - decyzji administracyjnej. Skarżąca wniosła też o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę z dnia 12 sierpnia 2008 r., Rektor [...], wskazał, że na podstawie art. 54 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., uwzględnił skargę w całości i udostępnił skarżącej żądaną przez nią dokumentację konkursu, to jest odpis protokołu z posiedzenia Rady Wydziału [...] z dnia [...] wraz z opiniami o skarżącej, jako o kandydatce na stanowisko profesora nadzwyczajnego. Rektor [...] wniósł też o oddalenie żądania o zasądzeniu kosztów postępowania procesowego i zastępstwa procesowego, nie uzasadniając tego wniosku. Odpis odpowiedzi na skargę został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 4 września 2008 r. Ustosunkowując się do odpowiedzi pełnomocnik skarżącej w piśmie procesowym z dnia 11 września 2008 r., wniósł o umorzenie postępowanie w sprawie przed WSA w Opolu, jako bezprzedmiotowego i o zasądzenie kosztów postępowania w kwocie 357 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych), na rzecz skarżącej. Pismo pełnomocnika skarżącej z dnia 11 września 2008 r., zostało doręczone Rektorowi [...], w dniu 26 września 2008 r. i pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rektor [...], w odpowiedzi na skargę wskazał, iż skorzystał z uprawnień, wynikających z art. 54 § 3 P.p.s.a., i uwzględnił skargę w całości, to jest udostępnił skarżącej żądaną przez nią dokumentację konkursu czyli odpis protokołu z posiedzenia Rady Wydziału [...] z dnia [...], wraz z opiniami o skarżącej, jako o kandydatce na stanowisko profesora nadzwyczajnego. Na zasadzie art. 54 § 3 P.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego ze skargi I. S., była bezczynność Rektora [...] w przedmiocie udostępnienia dokumentów dotyczących rozstrzygnięcia konkursu na stanowisko profesora nadzwyczajnego w Instytucie [...] oraz protokołu posiedzenia Rady Wydziału [...] z dnia [...] wraz z pisemnymi opiniami o skarżącej, stanowiącymi załączniki do protokołu. Dokumentacja ta została udostępniona skarżącej, a zatem organ zaprzestał swojej bezczynności. Przedmiotem skargi była bezczynność organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej we wskazanym w niej zakresie. Organ udzielił I. S. żądanych przez nią w skardze informacji, należało więc uznać, że skarga została uwzględniona w całości i nie został naruszony przepis art. 54 § 3 P.p.s.a. Analizując kwestię, czy skarga I. S. została uwzględniona w całości, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, wziął pod uwagę poglądy literatury wyrażone w tym przedmiocie, według nich uwzględnienie skargi na bezczynność organów administracji publicznej w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., dotyczących innych niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 P.p.s.a., aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, powinno oznaczać wydanie innego aktu administracyjnego lub dokonanie czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. (patrz: [w:] T. Woś. H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2005,s.255) W tej sytuacji postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi I. S. należało uznać za bezprzedmiotowe i jako takie umorzyć, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Jednocześnie art. 201 § 1 P.p.s.a., stanowi, że zwrot kosztów postępowania, przysługuje skarżącemu w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a., zgodnie natomiast z art. 205 P.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określonych w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe i koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Działając na podstawie powyższych przepisów orzeczono o zasądzeniu od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, zgodnie z jej wnioskiem, w kwocie 357 zł, na które składają się: kwota uiszczonego przez nią wpisu od skargi wynosząca 100 zł, wynagrodzenie adwokata w kwocie 240 zł i opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Zwrot kosztów zastępstwa procesowego od organu uzasadnia art. 201 i 205 P.p.s.a.. Kwotę wynagrodzenia adwokata zasądzono według norm przepisanych, w stawce minimalnej 240 zł, stosownie do § 18 ust.1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) W kwestii zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, to w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 12 marca 2003 r., III CZP 2/03 (OSNC 2003, nr 12, poz. 161 z aprobującą glosą A. Nowaka, Glosa 2004, nr 10, s. 38), na tle art. 98 § 2 i 3 k.p.c. zawierającego zbliżoną regulację prawną do unormowania art. 205 § 1 i 2 P.p.s.a., wypowiedziano pogląd, że "Przepis art. 98 § 3 k.p.c. należy interpretować w ten sposób, że sąd rozstrzygając o kosztach procesu strony wygrywającej może zasądzić na jej rzecz nie tylko zwrot kosztów wskazanych w tym przepisie, lecz także zwrot innych poniesionych przez tę stronę kosztów, jeżeli okażą się one niezbędne do celowego dochodzenia praw lub celowej obrony w rozumieniu art. 98 § 1 k.p.c.". W konkluzji Sąd Najwyższy zajął stanowisko, że do kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw i celowej obrony ( art. 98 § 1 k.p.c.) strony reprezentowanej przez adwokata podlega zaliczeniu wydatek poniesiony przez nią w związku z koniecznością uiszczenia opłaty skarbowej od dokumentu stwierdzającego ustanowienie pełnomocnika (patrz: Komentarz do art. 205 § 1 i 2 P.p.s.a. [w:] B. Dauter. B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II) W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia.