II SAB/Op 14/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz po rozpoznaniu w dniu 23 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. K. na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Sądu Okręgowy w O. w przedmiocie załatwienia skargi na Prezesa Sądu Rejonowego w O. postanawia odrzucić skargę. F. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Sądu Okręgowego w O. Bezczynność ta polegać miała, w ocenie skarżącego, na niezałatwieniu przez Rzecznika złożonego przez skarżącego pisma, w którym zarzucił on Prezesowi Sądu Rejonowego w O. popełnienie przestępstwa, podczas posiedzenia przeprowadzonego w dniu 25 lutego 2003 r., w sprawie oznaczonej sygn. akt [...]. W uzasadnieniu stwierdził, że termin załatwienia sprawy dawno upłynął, a skarga nie została załatwiona. Do skargi F. K. dołączył pismo, z dnia 27 lutego 2003 r., skierowane do Rzecznika Dyscyplinarnego Sądu Okręgowego w O. Pismo to F. K. określił jako skargę na przestępstwo popełnione przez Prezesa Sądu Okręgowego w O., podczas posiedzenia w sprawie [...]. W skardze tej, nawiązując do posiedzenia Sądu Rejonowego z dnia 25 lutego 2003 r., w sprawie zmiany osoby jego opiekuna prawnego, zarzucił Prezesowi Sądu Rejonowego, prowadzącemu posiedzenie, popełnienie przestępstwa, polegającego na umieszczeniu w protokole z posiedzenia nieprawdziwych danych oraz nieprawidłowym ustanowieniu opiekuna. Po uzyskaniu informacji o tym, że F. K. jest ubezwłasnowolniony całkowicie, postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2006 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu dopuścił tymczasowo czynność wniesienia skargi przez F. K. i zobowiązał M. K., opiekuna F. K., do uzupełnienia braku skargi poprzez zatwierdzenie czynności wniesienia skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem zniesienia postępowania i odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie, pismem z dnia 24 sierpnia 2006 r., M. K. zatwierdziła czynność wniesienia skargi przez F. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4. Przedmiot skargi nie należy do przypadków enumeratywnie wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 P.p.s.a. W szczególności do aktów określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 P.p.s.a nie należy, przewidziane w art. 238 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), pismo organu stanowiące zawiadomienie o załatwieniu skargi, wniesionej w trybie art. 227 i nast. K.p.a. Zawiadomienie o załatwieniu skargi nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na jego niezgodność z prawem (por. Janusz Borkowski [w:] B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2000, s. 770). Skoro zawiadomienie o załatwieniu skargi, którego oczekiwał skarżący, nie należy do aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 P.p.s.a., to zaskarżeniu do sądu administracyjnego nie podlega bezczynność organu w zakresie udzielenia takiej odpowiedzi. Odnosząc się do treści skargi powiedzieć jeszcze warto, że do właściwości sądów administracyjnych, nawet w sprawach skarg innych niż skarga na bezczynność organu, nie należy prowadzenie postępowań karnych. Organy właściwe do prowadzenia takich postępowań określają przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555 ze zm.). Nadto, kwestionowanie prawidłowości postępowania cywilnego, dotyczącego ustanowienia opiekuna, jest możliwe w trybach określonych przepisami ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) przed sądami powszechnymi. Wobec powyższego należało, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w sentencji.