II SAB/Op 149/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Ewa Janowska – spr. po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji w sprawie przyznania prawa do świadczenia wychowawczego postanawia: odrzucić skargę. M. R. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji w sprawie przyznania prawa do świadczenia wychowawczego. Na skutek zarządzenia z dnia 20 grudnia 2017 r. Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu, wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania przez wykazanie, że przed wniesieniem skargi na bezczynność organu – dotyczącą rozpoznania odwołania i wydania w terminie decyzji odwoławczej, wyczerpała tryb z art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego i w tym celu tut. Sąd wezwał o nadesłanie kopii pisma wystosowanego w tym trybie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, przed wniesieniem skargi. Jednocześnie pouczono, że nieusunięcie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie skargi art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.) – zwanej dalej: "P.p.s.a.". Opisane wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 27 grudnia 2017 r., co obrazuje podpis i adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (por. k- 5 akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego postanowienia, skarżąca w żaden sposób nie odniosła się do wezwania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), dalej zwanej: "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei art. 53 § 2b P.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W przypadku skarg na bezczynność postępowania organu od dnia 1 czerwca 2017 r. wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie przez stronę ponaglenia przewidzianego w art. 37 § 1 pkt 2 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem stronie przysługuje prawo do wniesienia ponaglenia jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność). Stosownie do brzmienia art. 37 § 2 K.p.a. ponaglenie zawiera uzasadnienie. Natomiast § 3 tego przepisu nakazuje wnosić ponaglenie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1); do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2). Z treści cytowanych przepisów wynika zatem, że uprzednie ponaglenie stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek nie został spełniony. Z treści odpowiedzi na skargę organu nie wynika, ażeby przez wniesieniem skargi do Sądu skarżąca wniosła takie ponaglenie, zaś na wezwanie Sądu, czy przed wniesieniem skargi skarżąca wyczerpała środek zaskarżenia przez wniesienie ponaglenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, skarżąca nie odniosła się w żaden sposób do wezwania. W ustalonym stanie faktycznym uznać zatem należy, że skarżąca nie wyczerpała trybu opisanego w art. 37 K.p.a. w związku z art. 53 § 2b P.p.s.a., skutkiem czego jej skarga wniesiona do Sądu jest niedopuszczalna. Następstwem niedopuszczalności skargi jest jej odrzucenie z racji niemożliwości przyjęcia skargi przez sąd do merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Dopiero bowiem wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (tj. przed właściwymi organami administracji publicznej) może otworzyć skarżącej drogę do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi, jak w sentencji.