II SAB/Op 15/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Teresa Cisyk – spr. po rozpoznaniu w dniu 23 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. i R. H. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. w przedmiocie opłaty z tytułu użytkowania wieczystego postanawia: odrzucić skargę. A. i R. H. wnieśli skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. w sprawie rozpatrzenia ich wniosku przeciwko Burmistrzowi [...] o ustalenie, że podwyższenie opłaty z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej w K. przy ul. [...] stanowiącej działkę ewidencyjną nr a [...] o powierzchni 1,199,00 ha jest nieuzasadnione. Działając na podstawie art. 54 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej Prawem o postępowaniu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu przekazał skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. w celu nadania jej biegu i nadesłania przez organ odpowiedzi na skargę. W odpowiedzi na skargę z dnia 29 maja 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o jej odrzucenie z uwagi na to, że skarga na bezczynność Kolegium w sprawie podwyższenia opłaty z tytułu użytkowania wieczystego gruntu nie podlega kontroli przez Sąd Administracyjny, charakter bowiem rozpoznawanej sprawy wyklucza, by w wyniku jej rozpatrzenia zostały wydane: 1. decyzja administracyjna, 2. postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, 3. postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, 4. inny określony w pkt 1-3 akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa – vide art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Pismami z dnia 28 czerwca 2006 r., tut. Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 2 miesięcy pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez oznaczenie organu, którego bezczynności skarga dotyczy tzn. Burmistrza [...] czy Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., a także oznaczenie aktu, którego niewydajnie powoduje zarzucanie bezczynności. Jednocześnie na mocy § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193), Sąd wezwał każdego ze skarżących do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych), w terminie 2 miesięcy od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto skarżący zostali wezwani, jako strona zamieszkała za granicą do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w kraju, gdyż w razie niedopełnienia tego obowiązku, pisma w postępowaniu sądowym pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Wezwania w przedmiocie wyżej wskazanych kwestii skierowane do A. H. zostało przez nią odebrane w dniu 4 lipca 2006 r., a przez R. H. w dniu 1 lipca 2006 r., co ustalono w toku postępowań reklamacyjnych w nadawczej placówce pocztowej. Skarżący nie odpowiedzieli na wezwania Sądu do dnia dzisiejszego, nie uiścili także żądanych w tych wezwaniach wpisów od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: skargę należało odrzucić. Zasadą w postępowaniu sądowym jest stosownie do art. 220 § 1 zdanie pierwsze Prawa o postępowaniu, niepodejmowanie przez sąd żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata we właściwej formie. Sąd wezwał zatem każdego ze skarżących do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości wymaganej przy skargach na bezczynność organów administracji publicznej, pouczając ich jednocześnie w wezwaniu, iż nieuiszczenie wpisu, stosownie do art. 220 § 2 Prawa o postępowaniu, w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie ich skargi, na podstawie art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu. Skarżący odebrali wezwanie do uiszczenia wpisu. R. H. w dniu 1 lipca 2006 r., termin zatem do uiszczenia przez niego wpisu od skargi rozpoczął bieg w dniu 2 lipca 2006 r. i zakończył się w dniu 1 września 2006 r., jako, że na mocy art. 83 § 1 Prawa o postępowaniu terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, a zgodnie z art. 112 kodeksu cywilnego termin oznaczony w miesiącach kończy się upływem dnia, który odpowiada początkowemu dniowi terminu. A. H. w dniu 4 lipca 2006 r., termin zatem do uiszczenia przez nią wpisu rozpoczął bieg w dniu 5 lipca 2006 r. i zakończył się w dniu 4 września 2006 r. Ponieważ żaden ze skarżących do dnia dzisiejszego nie uiścił wpisu, ich skargę jako nieopłaconą należało odrzucić. Ponadto zgodnie z art. 57 § 1 Prawa o postępowaniu, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto powinna zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez oznaczenie organu, którego bezczynności skarga dotyczy tzn. Burmistrza [...] czy Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a nadto do oznaczenia aktu, którego niewydanie powoduje zarzucanie bezczynności. Skarżący nie odpowiedzieli także na te wezwania Sądu, które odebrali w tych samych datach co wezwania o wpis, i których termin uzupełnienia również upłynął w tych samych datach. Skarżący również pomimo wezwania Sądu, nie wskazali pełnomocnika do doręczeń w kraju, wymaganego na podstawie art. 299 § 1 Prawa o postępowaniu, co skutkować będzie zgodnie pouczeniem zawartym w wezwaniach, na mocy art. 299 § 2 Prawa o postępowaniu, pozostawianiem pism sądowych kierowanych do strony w aktach ze skutkiem doręczenia. Reasumując, skoro skarżący nie uiścili w terminie 2 miesięcy - od doręczenia im wezwania - wpisu od skargi, ani też nie uzupełnili braków formalnych skargi, ich skarga podlegała odrzuceniu na zasadzie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.