II SAB/Op 16/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik (sprawozdawca) Protokolant:- Po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym przy udziale --- sprawy ze skargi J. G. na bezczynność przewodniczącego Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w O. w przedmiocie bezczynności organu o d r z u c i ć s k a r g ę Skarżący J. G. wniósł w dniu 13 października 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność przewodniczącego Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w O. w związku z skierowanym do niego wezwaniem z dnia 14 lipca 2004 r. do usunięcia naruszenia prawa w sprawie utraty członkowstwa w kole łowieckim nr [...] "A" w O. W uzasadnień skargi skarżący podnosił, iż po wyczerpaniu środków zaskarżenia wynikających ze statutu i po odrzuceniu pozwu przez Sąd Rejonowy w O. z powodu niedopuszczalności drogi sądowej, skargę winien rozpatrzyć sąd administracyjny, gdyż spełnia ona określone prawem wymogi. Skarżący wskazał także, iż przewodniczący Zarządu Okręgowego PZŁ w O. nie udzielił mu merytorycznej odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, pomimo, iż skierował stosowne wezwanie w dniu 14 lipca 2004 r. W ocenie skarżącego brak odniesienia się do podniesionych w wezwaniu naruszeń prawa jednoznacznie wskazuje na bezczynność przewodniczącego Zarządu Okręgowego PZŁ w O. Jednocześnie skarżący wskazał na przepisy statutu WKŁ nr [...] "A", które w jego ocenie naruszone zostały przy podejmowaniu uchwał. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga winna ulec odrzuceniu. Z przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. znr 153 poz. 1269) r. oraz art. 3 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270) wynika konieczność zbadania dopuszczalności skargi w świetle przepisów obowiązujących w dacie jej wniesienia, czyli pod kątem przepisów powołanych ustaw. Zgodnie z powołanym przepisem art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 , podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach (art. 16 ust. 2 powołanej ustawy). Przepisy ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo Łowieckie (Dz. U z 2002 r., Nr 42, poz. 372 z późn. zm.) nie przewidują kontroli sądowo administracyjnej uchwał i podejmowanych czynności przez organy statutowe Polskiego Związku Łowieckiego. Z treści skargi wniesionej przez J. G. wynika, że skarży on bezczynność organu statutowego PZŁ, a to Zarządu Okręgowego PZŁ w O. i nie podjęcie przez tenże organ przewidzianych prawem działań, które w ocenie skarżącego zapobiegłyby utracie przez niego członkowstwa w kole łowieckim, a także nie podjęcie żadnych czynności w związku z jego wezwaniem z dnia 14 lipca 2004 r. do usunięcia naruszenia prawa. Sąd administracyjny dokonuje kontroli działalności administracji publicznej. Pod pojęciem administracji publicznej rozumieć należy przyjęte przez państwo i realizowane przez jego zawisłe organy, a także organy samorządu terytorialnego zaspokajanie zbiorowych i indywidualnych potrzeb obywateli, wynikających ze współżycia w państwie (por. Prawo administracyjne pod redakcją Jana Bocia, wydanie X, s. 16). W myśl art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo Łowieckie (Dz. U z 2002 r., Nr 42, poz. 372 z późn. zm.) Polski Związek Łowiecki jest zrzeszeniem osób fizycznych i prawnych, które czynnie uczestniczą w ochronie i rozwoju populacji zwierząt łownych oraz działają na rzecz ochrony przyrody. Powyższe oznacza, iż wszelkiego rodzaju decyzje i czynności podejmowane przez organy statutowe związku nie mają charakteru aktów z zakresu prawa administracyjnego związanych z mechanizmami regulowania stosunków społecznych przez organy administracji publicznej, a to organy znajdujące się w strukturze organizacyjnej państwa lub samorządu terytorialnego. Zatem i ewentualna bezczynność organów PZŁ nie może stanowić przedmiotu kontroli sądowoadministracyjnej. Uchwały bowiem Polskiego Związku Łowieckiego w O. w przedmiocie utraty członkowstwa przez skarżącego w kole łowieckim nr [...] "A" nie pochodzą od organów administracji publicznej. Postępowanie sądowo-administracyjne może się toczyć dopiero po zakończeniu orzekania o czyichś prawach lub obowiązkach przez organ administracji publicznej w postępowaniu administracyjnym. Skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna bowiem w przypadku, gdy przedmiotem bezczynności jest niewydanie aktu lub podjęcie czynności określonej w art. 3 powołanej ustawy przez organ administracji publicznej. Skarga na bezczynność organu jest pochodną skargi na określone prawne formy działania organów administracji publicznej. Oznacza to, że skarga na bezczynność organu przysługuje tylko w tych sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1-3 ustawy – p.p.s.a., poprzednio w art. 16 ust. 1 pkt 1-3 ustawy o NSA) oraz w tych sprawach, w których mogą być podejmowane akty lub czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (poprzednio przed 1 stycznia 2004 r. art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o NSA), a także wówczas, gdy odrębna ustawa tak stanowi. Sąd administracyjny zobowiązuje organ do wydania aktu lub czynności bądź przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa administracyjnego. Sąd administracyjny wyposażony jest bowiem w uprawnienia o charakterze kasacyjnym, orzeka o pozbawieniu mocy obowiązującej zaskarżonego aktu lub czynności (stwierdzeniu nieważności lub uchyleniu). W ten sposób sąd kontrolujący administracje publiczną nie zostaje włączony w proces administrowania, nie staje się organem administracyjnym wyższej instancji. W świetle powyższego skonstatować należy, iż skarga J. G. jest niedopuszczalna. Pokreślić należy jeszcze raz, iż w przypadku skargi na bezczynność przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji publicznej, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ administracji publicznej miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Zwrócić należy także uwagę, iż odrzuceniu skargi nie stało na przeszkodzie uprzednie odrzucenie pozwu przez sąd powszechny. Art. 58 § 4 statuuje bowiem zakaz odrzucenia skargi, której dopuszczalność była przedmiotem oceny przez sąd powszechny, jedynie w sytuacji o której stanowi § 1 pkt 1 tegoż artykułu, a to wówczas, gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a mimo to sąd powszechny uznał się za niewłaściwy. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 58 § 1 pkt. 6 w zw. z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy o p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.