II SAB/Op 16/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność A S.A. Oddział w O. w przedmiocie zwrotu dokumentów postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 24 sierpnia 2008 r. A. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na bezczynność A S.A. Oddział w O. W skardze A. K. podniosła, że zwróciła się do [...] Ośrodka A S.A. o interwencję w swojej sprawie wobec "trudnej sytuacji życiowej oraz bezradności organów administracji terenowej i wymiaru sprawiedliwości". Zwracając się o interwencję A. K. przekazała reporterce [...] S.A. [...] oryginały wszystkich dokumentów, jakie zostały wydane w sprawie (tj. wyroki sądowe, pisma urzędów administracji centralnej i terenowej, wypisy i karty informacyjne ze szpitali, inne). Jednakże wobec dłuższego upływu czasu oraz braku jakiejkolwiek reakcji za strony [...] S.A. [...], skarżąca wielokrotnie zwracała się o zwrot przedmiotowych dokumentów, jednakże jej prośby pozostały bez odpowiedzi. Dalej skarżąca zawarła żądanie, aby tut. Sąd podjął interwencję w jej sprawie i spowodował zwrot dokumentów, należących do skarżącej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału A S.A. [...] stwierdził, że zarzuty A. K. są bezpodstawne, albowiem [...] oddział telewizji podjął działania zmierzające do wyjaśnienia sprawy, jednakże wobec tego, że po dokonaniu dokumentacji tematu, zarzuty A. K. okazały się bezpodstawne, nie podjął się interwencji. W tych okolicznościach sprawy, wszystkie dokumenty przedłożone przez skarżącą w [...] S.A. [...] zostały jej odesłane przesyłką pocztową wraz z informacją, iż A nie będzie zajmować się zgłoszoną sprawą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie zważyć należy, iż badanie legalności aktów administracyjnych, poddanych kontroli tego Sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Odnosząc się zatem do kognicji sądów administracyjnych, wskazać należy, że kwestię tę reguluje art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) – zwaną dalej: "P.p.s.a.", zgodnie z którym sądy te sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach. W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 ustawy, a także inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy, jak wymienione w art. 4 spory o właściwość lub kompetencję, a także przekazane z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach. Odnosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy podnieść należy, iż skarżąca nie wskazała decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności, które organy administracji publicznej wydały, a które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogłyby stanowić przedmiot skargi do sądu administracyjnego. Zawarty w skardze zarzut A. K. pod adresem A Oddział [...] dotyczący bezczynności polegającej na nie zwróceniu jej oryginałów dokumentów, nie mieści się zatem także w zakresie zacytowanego powyżej przepisu art. 3 §1 pkt 8 P.p.s.a. Kluczowe znaczenie dla przyjęcia bądź nie, kognicji sądu administracyjnego w niniejszej sprawie ma zatem dalsze zbadanie przesłanek dopuszczalności drogi tego postępowania. Zważyć więc należy, że przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego jest kontrola przez sąd administracyjny działalności administracji publicznej. Organem zaś administracji publicznej jest wyodrębniona organizacyjnie część aparatu państwowego, powołana do wykonywania określonych przez prawo zadań państwa, przy zastosowaniu środków (form) wynikających z przysługującej państwu zwierzchniej władzy (imperium). W sprawie będącej przedmiotem niezadowolenia skarżącej występują natomiast dwa równoprawne w rozumieniu prawa podmioty, z którego żaden nie jest wyodrębnionym organizacyjnie podmiotem działającym w imieniu państwa i na jego rzecz, posiadającym umocowanie do stosowania środków władczych oraz działający w zakresie przyznanych kompetencji. Jak wynika bowiem z treści art. 26 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2004 r. Nr 253, poz. 2531 ze zm.), jednostki publicznej telewizji działają wyłącznie w formie jednoosobowej spółki akcyjnej Skarbu Państwa, a telewizję publiczną tworzy spółka "A – Spółka Akcyjna", zawiązana w celu tworzenia i rozpowszechniania ogólnokrajowych programów I, II i TV Polonia oraz regionalnych programów telewizyjnych. [...] Ośrodek "A – Spółki Akcyjnej", w myśl art. 26 ust. 2a ustawy o radiofonii i telewizji, jest natomiast terenowym oddziałem wyżej wymienionej spółki, do której stosuje się przepisy Kodeksu spółek handlowych, z wyjątkiem art. 312 i 402 ( por. art. 26 ust. 4 ustawy o radiofonii i telewizji). Z powyższych regulacji wynika zatem jednoznacznie, że Oddział A nie jest organem administracji publicznej, w myśl przepisów ustawy P.p.s.a., a spór powstały pomiędzy w/w Ośrodkiem a skarżącą, nie wyniknął w związku z rozpoznawaniem sprawy administracyjnej, mającej swoje źródło w przepisach regulujących zadania państwa i obowiązki obywateli. Zauważyć przeto należy, że przedmiotem postępowania administracyjnego są sprawy indywidualne rozstrzygane decyzją administracyjną. Nawet z faktu, że sprawa ma charakter indywidualny, nie wynika jeszcze to, że może ona być rozstrzygana decyzją administracyjną. Powyższe ma miejsce w przypadku, gdy z przepisów prawa materialnego wynika umocowanie do prowadzenia postępowania administracyjnego. Taka sytuacja nie wystąpiła w przedmiotowej sprawie, gdyż – na co wskazywano powyżej – powstały pomiędzy skarżącą, a terenowym oddziałem spółki akcyjnej "A" spór w zakresie zwrotu dokumentów, zaistniał w wyniku wzajemnego porozumienia się skarżącej z [...] oddziałem telewizji w zakresie emisji programu telewizyjnego, a co za tym idzie nie posiada charakteru sprawy administracyjnej. Stąd brak jest kognicji sądu administracyjnego do jego rozstrzygnięcia. Mając zatem powyższe na uwadze, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., który stanowi, iż sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwymi sądu administracyjnego, skargę tę należało odrzucić jako niedopuszczalną.