II SAB/Op 18/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B., P. G., B. G., K. G., A. K., M. P. oraz B. P. na bezczynność Rady Powiatu w K. w przedmiocie zarządu powiatu postanawia: o d r z u c i ć s k a r g ę. Radni powiatu [...]: M. B., P. G., B. G., K. G., A. K., M. P. oraz B. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu za pośrednictwem Starostwa Powiatowego w K. skargę na bezczynność Rady Powiatu w K., polegającej na niepodjęciu uchwały o odwołaniu J. G. z funkcji Starosty [...]. Skarga została złożona w Starostwie Powiatowym w K. w dniu 23 grudnia 2004 r., na co wskazuje data prezentaty, natomiast do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu została przesłana przez Radę Powiatu listem poleconym nadanym w dniu 24 grudnia 2004 r., co wynika ze stempla pocztowego. Z treści skargi wynikało, iż skarżący wnoszą o zobowiązanie Rady Powiatu w K. do podjęcia uchwały odwołaniu J. G. z funkcji Starosty, wobec niezłożenia przez niego oświadczenia o działalności gospodarczej prowadzonej przez żonę. Wywodzili, że do podjęcia uchwały o odwołaniu Starosty Rada Powiatu była zobligowana na mocy przepisu art. 25f ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1592 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny pismem z dnia 2 marca 2005 r. wezwał każdego ze skarżących, do uzupełnienia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania braków formalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez wskazanie w jakiej dacie Rada Powiatu w K. otrzymała wezwanie z dnia 26 października 2004 r. oraz czy i kiedy skarżący otrzymali odpowiedź na to wezwanie. Pismo powyższe zostało przesłane na adresy wskazane w skardze i pod tymi adresami doręczone za pisemnym pokwitowaniem skarżącym P. G., B. G., K. G., B. P. oraz M. P. w dniu 7 marca 2005 r., natomiast A. K. w dniu 8 marca 2005 r. W odpowiedzi skarżący przesłali jednobrzmiące oświadczenia, z których wynikało, iż wezwanie zostało złożone w dniu 26 października na ręce Przewodniczącego Rady Powiatu w K. i żaden ze skarżących nie otrzymał odpowiedzi na to wezwanie; nie było ono również rozpatrywane na sesji rady w dniu 26 października 2004 r. Oświadczenie P. G., nadane faksem, wpłynęło do Sądu w dniu 14 marca 2005 r. Pozostali skarżący przesłali oświadczenia pocztą, listami poleconymi nadanymi przez M. B., B. G., K. G., A. K. oraz B. P. w dniu 14 marca 2005 r., natomiast przez M. P. - w dniu 15 marca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Dokonując oceny skargi pod tym kątem należało stwierdzić, że w skarga wniesiona przez M. P. podlegała odrzuceniu z powodu niewykonania w terminie zarządzenia Sądu i nieuzupełnienia braku skargi. Skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi, polegającego na wykazaniu, że wyczerpany został przewidziany prawem tryb wezwania do usunięcia naruszeń. Pismo Sądu w tym przedmiocie, wskazujące termin oraz rygor w razie niewykonania wezwania, zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 7 marca 2005 r. Zakreślony siedmiodniowy termin upływał zatem z dniem 14 marca 2005 r. Skarżący odpowiedź na pismo przesłał pocztą, listem nadanym w dniu 15 marca 2005 r., a zatem po upływie wyznaczonego terminu, co skutkuje odrzuceniem wniesionej przez niego skargi na podstawie art. 58 §1 pkt 3 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W odniesieniu do skargi pozostałych skarżących, zważywszy, że skarga dotyczyła bezczynności Rady Powiatu w K., należy wskazać, iż w świetle przepisów p.p.s.a. skargę można wnieść po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one w postępowaniu, a jeśli nie były one przewidziane ustawą, wniesienie skargi musi być poprzedzone wezwaniem właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Szczególne przesłanki dopuszczalności zaskarżania aktów podejmowanych przez organy samorządu powiatowego przewiduje art. 87 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1592 ze zm.), w myśl którego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego (ust. 1). W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (ust. 4). Powyższy przepis ustanawia zatem przesłankę dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego w postaci wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z art. 88 ust. 1 powołanej ustawy o samorządzie powiatowym przepisy art. 87 mają odpowiednie zastosowanie w razie niewykonywania przez organ powiatu czynności nakazanych prawem albo gdy organ ten przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. Oznacza to, że skarga do sądu administracyjnego w trybie art. 88 powołanej ustawy o samorządzie powiatowym może być złożona dopiero wówczas, gdy organ powiatu, który nie wykonał czynności nakazanej prawem, odmówi usunięcia naruszenia interesu prawnego albo nie wypowie się w tej kwestii w terminie, jaki obowiązuje dla załatwiania sprawy w postępowaniu administracyjnym (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Postępowanie sądowoadministracyjne, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., str. 120-121). Terminy, o których mowa, wynikają z art. 35 i 36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej K.p.a. Ustawodawca w przepisie art. 35 § 3 K.p.a. określił, że załatwienie sprawy przez organy administracyjne powinno nastąpić nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od wszczęcia postępowania, stąd bieg terminu do wniesienia do sądu skargi w trybie omawianego przepisu rozpoczyna się po upływie dwóch miesięcy, w czasie których organ miał obowiązek ustosunkowania się do wezwania. Niespełnienie tej przesłanki powoduje niedopuszczalność skargi. Skarżący, wezwani do uzupełnienia braku skargi, polegającego na wykazaniu, że wyczerpany został przewidziany prawem tryb wezwania do usunięcia naruszenia prawa, wskazali jako datę wniesienia wezwania Rady Powiatu w K. do usunięcia naruszenia prawa dzień 26 października 2004. r. Dwumiesięczny termin do wypowiedzenia się przez organ, wynikający ze wskazywanego wyżej przepisu art. 35 § 3 K.p.a., upływał zatem w dniu 27 grudnia 2004 r. Zgodnie bowiem z art. 57 §3 K.p.a. terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu. Z tego względu należało uznać, że skarga, złożona w dniu 23 grudnia 2004 r. w organie, którego bezczynność była przedmiotem skargi, wniesiona została z naruszeniem terminu określonego w art. 35 § 3 K.p.a., upływającego dopiero w dniu 27 grudnia 2004 r. Naruszenie terminu do wypowiedzenia się przez organ powoduje, że tym samym nie został wyczerpany tryb zaskarżenia określony w art. 87 i 88 powołanej ustawy o samorządzie powiatowym. W tych okolicznościach skarga M. B., P. G., B. G., K. G., A. K. oraz B. P., jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z przedstawionych względów orzeczono jak w sentencji.