II SAB/Op 20/12

PostanowienieWSA w Opolu2012-06-25

Skład orzekający: Grażyna Jeżewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, w szczególności nie wniosła zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeżeli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym, w tym nie wniosła zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. W przypadku oczywistej bezzasadności skargi, w tym z przyczyn procesowych, sąd odmawia przyznania prawa pomocy.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie nyskim w przedmiocie wykonania robót budowlanych. Organ administracji wskazał, że prowadził postępowanie dotyczące stanu technicznego budynku, które zostało umorzone decyzją z października 2006 r., a kolejne postępowanie jest w toku. Skarżący nie złożył zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym wskazania podstawy prawnej żądania i wykazania złożenia zażalenia, z pouczeniem o skutkach jego nieusunięcia. Skarżący odpowiedział na wezwanie, ale nie wykazał złożenia zażalenia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i odmówiono przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie nyskim w przedmiocie wykonania robót budowlanych postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. odmówić przyznania prawa pomocy. P. P. pismem z dnia 28 marca 2011 r., złożył skargę, w której wniósł o stwierdzenie naruszenia prawa polegającego na niewydaniu przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie nyskim decyzji w 2006 r. nakazującej organom administracji architektoniczno-budowlanej i osobom pełniącym funkcje techniczne w budownictwie usunięcie zaistniałych w trakcie realizacji budynku handlowo-uslugowego niezgodności "architektoniczno-budowlanych i robót budowlanych wykonanych niezgodnie z wiedzą techniczną, (...)." Odpowiadając na skargę Powiatowy Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie nyskim, wskazał, że w 2006 r. prowadził kontrolę stanu technicznego budynku przy ul. [...] w [...], stanowiącego własność P. P. i W. P., która zakończyła się wydaniem decyzji z dnia 23 października 2006 r. o umorzeniu postępowania, wobec niestwierdzenia wad technicznych budynku. Natomiast w marcu 2012 r., organ ponownie przeprowadził oględziny stanu technicznego budynku, na wniosek P. P., i postępowanie to w dalszym ciągu jest w toku. Odnośnie postępowania, dotyczącego odpowiedzialności zawodowej kierownika budowy–R. K., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w powiecie nyskim wskazał, że na mocy postanowienia Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z 13 października 2005 r., nr [...], został wyłączony od prowadzenia postępowania w powyższym zakresie, a jako organ właściwy w zakresie wyżej wskazanym wyznaczono PINB w powiecie opolskim. W tym stanie rzeczy wezwano skarżącego, wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 17 maja 2012 r., do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania braków formalnych skargi z dnia 28 marca 2011 r. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie nyskim, w przedmiocie wykonania robót budowlanych, przez określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego i wskazanie podstawy prawnej żądanych decyzji oraz wykazanie, czy złożył on zażalenie w trybie art. 37 K.p.a. do organu wyższego stopnia. Wezwanie to zawierało pouczenie, że nieusunięci braków formalnych skargi w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi w trybie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej alej P.p.s.a. Skarżący odpowiedział na wezwanie, mieszcząc się w wyznaczonym terminie, pismem z dnia 23 maja 2012 r. i wskazał w nim, że wnosi o wydanie orzeczenia w zakresie naruszenia prawa polegającego na niewydaniu decyzji przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie nyskim wskazanym podmiotom a dotyczącym usunięcia przez te podmioty zaistniałych wad budowlanych. Wyjaśnił też, że nie składał zażalenia w trybie art. 37 K.p.a. Nadmienił także, że analogiczna sprawa do postępowania organu nadzoru w powiecie nyskim związana z budynkiem i postępowaniem nadzoru budowlanego w powiecie opolskim została zaskarżona do WSA w Opolu i widnieje pod sygn. akt II SAB/Op 17/12. W tym miejscu należy odnotować, że na skutek wyznaczenia postanowieniem z dnia 13 października 2005 r., Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie opolskim do przeprowadzenia postępowania, w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej kierownika budowy–R. K., sprawa ze skargi P. P. w tym zakresie została zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. akt II SAB/Op 17/12 i pod tą sygnaturą będzie rozpoznawana. W niniejszym postępowaniu natomiast przedmiotem sprawy jest skarga P. P. na niewydajnie decyzji przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie nyskim w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 23 października 2006 r., nr [...], dotyczącej umorzenia postępowania w przedmiocie stanu technicznego budynku wobec ujawnionych wad projektowych i wykonawczych. Skarżący w skardze stwierdził też, że w przypadku przyjęcia sprawy do rozpatrzenia przez Sąd będzie się ubiegał o zwolnienie z opłat sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje: Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt. 8 P.p.s.a., skargę na bezczynność organu administracji publicznej można wnieść do sądu administracyjnego, w przypadkach określonych w pkt 1-4 powołanego przepisu. Jednakże warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie służących stronie w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia (art. 52 P.p.s.a.), do których należy zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 – zwanej dalej K.p.a.). Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne w odniesieniu do skargi na bezczynność polegającej na niewydaniu w terminie decyzji musi być poprzedzone postępowaniem przewidzianym art. 37 K.p.a. Przepis art. 37 § 1 K.p.a. stanowi, że "Na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa." Zaś § 2 tego przepisu stanowi, że organ "wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjecie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwienia spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa." Organem wyższego stopnia nad Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w powiecie nyskim, jest Opolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Opolu, do niego zatem, przed wniesieniem skargi do Sądu na bezczynność PINB w powiecie nyskim, skarżący powinien był wnieść zażalenie, w trybie art. 37 K.p.a. Skoro skarżący, jak oświadczył w omówionym piśmie procesowym skierowanym do Sądu, nie złożył takiego zażalenia, to tym samym nie wyczerpał trybu przewidzianego powyższymi przepisami postępowania, dlatego Sąd zobowiązany był na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., odrzucić skargę, jako niedopuszczalną. Odnośnie zawartej przez skarżącego w skardze prośby o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów, Sąd na podstawie art. 247 P.p.s.a., zobligowany był odmówić skarżącemu prawa pomocy z uwagi na oczywistą bezzasadność jego skargi. Zgodnie bowiem z utrwalonym w orzecznictwie i doktrynie poglądem – skarga jest oczywiście bezzasadna wtedy, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi tu więc o sytuacje, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądana skarżącego (patrz: " Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Jan Paweł Tarno, Wydawnictwo Prawnicze "LexisNexis", Warszawa 2004 r., str. 320-321; postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 19 sierpnia2009 r., sygn. akt I Oz 788/09, System Informacji Prawnej Lex nr 552419). Podkreślić trzeba, iż prawo pomocy nie przysługuje przede wszystkim w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych, gdy np. nie ulega wątpliwości, że skarżący nie wyczerpał toku instancji, czyli jak w niniejszej sprawie nie wykorzystał wymaganego środka zaskarżenia bezczynności, czy też przewlekłości organu w postępowaniu administracyjnym. W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a i art. 247 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło