II SAB/Op 23/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska Sędzia WSA Krzysztof Bogusz Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz (spr.) Protokolant St. sekretarz sądowy Joanna Szyndrowska po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w przedmiocie zezwolenia na lokalizację urządzenia w pasie drogowym postanawia umorzyć postępowanie. A. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w przedmiocie zezwolenia na lokalizację w pasie drogowym, stanowiącym ciąg drogi gminnej, projektowanego przyłącza kanalizacji sanitarnej do budynku przy ul. [...] w O. W uzasadnieniu, zarzucając Kolegium bezczynność i opieszałość w załatwianiu spraw podała, że decyzję wydaną w dniu [...] doręczono jej dopiero w dniu 6 sierpnia 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie wskazując, że decyzja z dnia [...] została doręczona skarżącej, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, a to wyklucza możliwość pozostawania przez organ w bezczynności przy załatwianiu sprawy. Jednocześnie podniosło, że zarzut opieszałości nie może być rozpatrywany w kontekście bezczynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu, tj. w sprawach na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie oraz na inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia lub uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z powyższej regulacji wynika, że skarga na bezczynność dotyczy niepodejmowania przez organy administracji publicznej aktów lub czynności w sprawach indywidualnych, a więc takich, które odnoszą się do konkretnego podmiotu i regulujących jego sytuację prawną. O bezczynności organu administracji publicznej można mówić wówczas, gdy w ustawowo ustalonym terminie do załatwienia sprawy organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu albo nie podjął stosownej czynności z zakresu administracji publicznej do podjęcia której był zobowiązany. Terminy załatwienia spraw w postępowaniu jurysdykcyjnym określają przepisy art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej K.p.a. i przekroczenie tych terminów, o ile nie zostały przedłużone o czym strona winna być każdorazowo zawiadomiona w formie postanowienia (art. 36 K.p.a.), bądź przekroczenie terminów przedłużonych określonych w tym postanowieniu oznacza stan bezczynności zaskarżalnej do sądu administracyjnego. W myśl art. 149 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 P.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu. Niewątpliwe więc jest, że przepis ten ma zastosowanie, jeśli organ, którego bezczynność zaskarżono, pozostaje w bezczynności w dacie orzekania przez sąd administracyjny. Ustanie bezczynności przed tą datą czyni niemożliwym uwzględnienie skargi przez sąd stosownie do uprawnień, jakie wynikają z art. 149 P.p.s.a., nawet wówczas, gdy decyzja lub inny akt podjęte zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. Sąd nie może bowiem zobowiązać organu do wydania aktu, który przed dniem orzekania został wydany. Nie ulega wątpliwości, że na etapie rozpoznawania sprawy przez Sąd postępowanie przed organem odwoławczym zostało już zakończone, a decyzja została skarżącej doręczona. W tych okolicznościach poza oceną Sądu jest, czy w toku sprawy były okresy, w których organ administracyjny pozostawał w bezczynności. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. , orzeczono jak w sentencji