II SAB/Op 24/07

PostanowienieWSA w Opolu2008-04-07

Skład orzekający: Grażyna Jeżewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu w przypadku nieuiszczenia przez skarżącego wpisu sądowego pomimo wezwania?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeżeli skarżący, pomimo wezwania sądu do uiszczenia należnego wpisu sądowego, nie dopełni tego obowiązku w zakreślonym terminie. Jest to konsekwencja przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczących opłat sądowych i skutków ich nieuiszczenia.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. w sprawie opłaty adiacenckiej. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi, jednak skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów, które zostało odmówione. Po prawomocności postanowienia odmawiającego zwolnienia, sąd ponownie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu, pouczając o skutkach jego nieuiszczenia. Skarżący nie uiścił wpisu, w związku z czym sąd postanowił odrzucić skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. w przedmiocie rozpoznania odwołania w sprawie opłaty adiacenckiej postanawia odrzucić skargę. M. W., pismem z dnia 30 października 2007 r., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. w rozpoznaniu odwołania skarżącego od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...], Nr [...] w sprawie ustalenia wysokości opłaty adiacenckiej w kwocie 330,00 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości – działki nr A położonej w J., spowodowanej wybudowaniem urządzeń infrastruktury technicznej, tj. kolektora sanitarnego. Pismem z dnia 6 grudnia 2007 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie zakreślonym przez Sąd, skarżący w piśmie procesowym z dnia 18 grudnia 2007 r., wniósł o zwolnienie od uiszczenia wpisu od skargi. Wskutek rozpoznania tego wniosku skarżącego, referendarz sądowy postanowieniem z dnia 7 lutego 2008 r. odmówił przyznania M. W. prawa pomocy. Po uprawomocnieniu się wyżej podanego orzeczenia referendarza, Sąd ponownie wezwał skarżącego pismem z dnia 21 lutego 2008 r. do uiszczenia wpisu od skargi i pouczył, iż niezastosowanie się do powyższego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie zostało doręczone skutecznie M. W. w dniu 25 lutego 2008 r., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Skarżący nie uiścił żądanego wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W świetle art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. ) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.", od skargi pobiera się wpis. Wpis, obok opłaty kancelaryjnej, jest jednym z dwóch rodzajów należności, pobieranych wskutek wniesienia do sądu administracyjnego pisma zawierającego żądanie podjęcia określonych czynności ( art. 214 § 1 p.p.s.a.), zbiorczo oznaczonych jako opłaty sądowe ( art. 212 § 1 p.p.s.a.). Opłaty sądowe i zwrot wydatków składają się na pojęcie kosztów postępowania ( art. 211 p.p.s.a.). Wpis może mieć charakter stosunkowy, gdy jego wysokość obliczana jest według procentowego wskaźnika w zależności od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem, lub stały, gdy jego wysokość odzwierciedla określona kwota, zróżnicowana w zależności od przedmiotu zaskarżonego aktu albo rodzaju czynności, która ma zostać podjęta przez sąd (zob. S. Babiarz, P. Zaborniak, Wpis stały i wpis stosunkowy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, PS 2005, nr 5, s. 154 i n.). W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia nie jest akt prawny obejmujący należność pieniężną, a zatem zastosowanie mają tu przepisy dotyczące wpisu stałego. Według w § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ), wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej – 100 zł. Do uiszczenia wpisu we wskazanej wyżej wysokości, wezwano M. W. pismem z dnia 21 lutego 2008 r. Skutecznego doręczenia dokonano natomiast w trybie art. 72 P.p.s.a., do rąk dorosłego domownika – brata skarżącego P. W., w dniu 25 lutego 2008 r. Zgodnie z przywołaną regulacją art. 72 P.p.s.a., jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Skoro doręczenie było skuteczne, termin do dokonania żądanej czynności upłynął w dniu 3 marca 2008 r. Pomimo upływu wskazanego terminu, skarżący nie uiścił jednakże wpisu od skargi. Zgodnie z brzmieniem art. 230 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skoro M. W. nie uiścił wpisu, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, jego skarga podlegała odrzuceniu, na zasadzie przywołanego wyżej art. 220 § 3 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy, postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło