II SAB/Op 24/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Z. w przedmiocie świadczeń rodzinnych postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 6 marca 2014 r. W. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę, w której wskazał, że zwraca się "z wnioskiem dotyczącym złożenia skargi w związku z wstrzymaniem wypłaty świadczeń: pielęgnacyjnego, zasiłku rodzinnego wraz z przysługującymi do tego zasiłku dodatkami, alimentów oraz świadczenia pielęgnacyjnego", wnioskowanymi na dziecko - R. Z. za okres od 1 lutego do 30 kwietnia 2013 r., następnie także za okres od 1 listopada 2013 r. Zaznaczył, że do chwili obecnej wymienione świadczenia zostały wstrzymane. Na złożenie skargi do sądu administracyjnego wpłynęło również zawiadomienie SKO w Opolu, w którym zakwalifikowano rozpatrzenie jego odwołania przez zespół orzekający na dzień 30 maja 2014 r. Skargę swoją uzasadnił tym, że został pozbawiony jakichkolwiek środków do życia po raz kolejny od 1 listopada 2013 r. do chwili obecnej i zmuszony jest do "skrajnej wegetacji", a wręcz "klepania biedy z nędzą". W związku z powyższym, a konkretnie z przewlekłym rozpatrzeniem jego odwołania, ma uzasadnione powody aby uznać, że zaległe świadczenia przepadną. Skarżący zaznaczył, że zrezygnował z pracy zarobkowej w celu zapewnienia stałej opieki osobom niepełnosprawnym w stopniu znacznym. Zwrócił też uwagę na nieprawidłowe działania MOPS przy wydawaniu rozstrzygnięć. Ponadto upoważnił w skardze do występowania w jego imieniu przed sądem administracyjnym swoją matkę K. Z.. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Opolu wniosło o odrzucenie skargi, wskazując, że dotyczy ona przewlekłości postępowania w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji z dnia 13 grudnia 2013 r. Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Kietrzu, działającego z upoważnienia Burmistrza Kietrza, nr [...], odmawiającej W. Z. świadczenia w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego oraz składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne. Organ uzasadnił swoje stanowisko tym, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wezwał go do usunięcia naruszenia prawa polegającego na niezałatwieniu sprawy w terminie, nie wyczerpał więc obligatoryjnego trybu przed wniesieniem skargi, wynikającego z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego i art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Organ wskazał również, że pozostałe zarzuty skargi nie znajdują uzasadnienia, albowiem wychodzą poza zakres sprawy objętej odwołaniem. W toku postępowania sądowego, pismem z dnia 23 kwietnia 2014 r., wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy oraz wskazanie, czy skarga dotyczy: przewlekłego prowadzenia postępowania przez SKO w Opolu, czy bezczynności SKO w Opolu, czy też decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Kietrzu z dnia 13 grudnia 2013 r., nr [...]. Wezwanie zawierało pouczenie, że niezastosowanie się do jego treści w terminie 7 dni od dnia doręczenia, spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwanie, adresowane do pełnomocnika skarżącego, jego matki K. Z., doręczono w dniu 28 kwietnia 2014 r., do rąk dorosłego domownika, męża K. Z. - W. Z., co potwierdza adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 6 akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uzupełniono braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie wskazać trzeba, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna m.in. czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast każde pismo strony powinno zawierać imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia oraz podpis strony lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a także wymienienie załączników (art. 46 § 1 P.p.s.a.). Dodatkowo, stosownie do podanego wyżej art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna zawierać wskazanie zaskarżonego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, a także określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Ze skargi W. Z. nie wynika, który organ skarży i jakiego konkretnie aktu, bądź czynności lub bezczynności, czy też przewlekłego prowadzenia postępowania skarga ta dotyczy. Analiza treści skargi wskazuje, że podniesiono w niej różne kwestie, nie podając jednak, czy i jaki organ przewlekle prowadzi postępowanie lub pozostaje w bezczynności, czy też wolą W. Z. jest zaskarżenie (tylko lub dodatkowo) rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Sąd natomiast nie może domyślać się, czego domaga się skarżący i na tej podstawie samodzielnie dokonywać wyboru przedmiotu zaskarżenia. Decyzja w tym zakresie należy wyłącznie do wnoszącego skargę. W tym miejscu odnotować trzeba, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu uznało, iż W. Z. złożył skargę dotyczącą przewlekłości postępowania w związku z nierozpatrzeniem odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, jednak stanowisko organu odwoławczego w tym zakresie nie jest wiążące i wymagało weryfikacji przez Sąd, na co jednak nie pozwalał brak odpowiedzi na wezwanie. Z uwagi na powyższe uznać należało, że skarga nie spełnia wymogu określonego w art. 57 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. Stosownie więc do art. 49 § 1 P.p.s.a., wezwano skarżącego do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, przez oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy oraz wskazanie, czy skarga dotyczy: przewlekłego prowadzenia postępowania przez SKO w Opolu, czy bezczynności SKO w Opolu, czy też decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Kietrzu z dnia 13 grudnia 2013 r., nr [...]. Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało doręczone w trybie art. 72 P.p.s.a., w myśl którego jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi. Skoro wezwanie odebrał w dniu 28 kwietnia 2014 r. mąż pełnomocnika skarżącego - W. Z., to doręczenie to należy uznać za skuteczne. Zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi rozpoczął zatem bieg w dniu 29 kwietnia 2014 r. i upłynął z końcem dnia 5 maja 2014 r. (poniedziałek) Pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach niewykonania obowiązków z niego wynikających, w wyznaczonym przez Sąd terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi. Uznać tym samym należało, że w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do odrzucenia skargi, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Wobec powyższego Sąd orzekł, jak w sentencji.