II SAB/Op 25/14

PostanowienieWSA w Opolu2014-07-28

Skład orzekający: Krzysztof Bogusz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w sprawie świadczeń rodzinnych jest dopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała trybu zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w sprawie świadczeń rodzinnych jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała trybu zażalenia do organu wyższego stopnia przewidzianego w art. 37 K.p.a. Brak złożenia takiego zażalenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego stanowi naruszenie wymogu wyczerpania środków zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 P.p.s.a., co skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na bezczynność Gminy Kędzierzyn-Koźle w przedmiocie niewykonania decyzji przyznającej świadczenie rodzinne. Wskazała, że organ nie wypłacił jej zasiłku mimo upływu terminu. Organ wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, w tym zażalenia na przewlekłość postępowania. Sąd wezwał skarżącą do wyjaśnienia, czy składała takie zażalenie. Skarżąca nie przedstawiła dowodu na złożenie zażalenia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na bezczynność Gminy Kędzierzyn-Koźle w przedmiocie niewykonania decyzji w sprawie prawa do świadczeń rodzinnych postanawia: odrzucić skargę. K. G. pismem z dnia 2 kwietnia 2014 r., złożyła skargę na bezczynność Gminy Kędzierzyn-Koźle w przedmiocie niewykonania decyzji w sprawie prawa do świadczeń rodzinnych. W skardze wskazała, że Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Kędzierzynie-Koźlu wydał w dniu 28 listopada 2013 r., decyzję nr [...], przyznającą świadczenie rodzinne na jej dwie córki. Skarżąca w dniu 30 grudnia 2013 r. złożyła odwołanie od decyzji w zakresie ustalenia, iż zasiłek rodzinny na jedną z córek będzie wypłacany od dnia 30 września 2013 r., a nie jak uznał organ od dnia 30 listopada 2013 r. oraz w sprawie odmowy przyznania dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka. Skarżąca uważała, że skoro odwołanie od decyzji nie dotyczyło wysokości zasiłku rodzinnego, to decyzja w tym zakresie po upływie 30 dni uprawomocniła się, pomimo to organ nie wypłacił jej tego zasiłku. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wyjaśnił, że skarżąca zarzuca Prezydentowi Kędzierzyna-Koźla bezczynność w wykonaniu czynności materialno-technicznej w postaci wypłaty zasiłku rodzinnego, przyznanego jej decyzją z dnia 28 listopada 2013 r. wydaną z upoważnienia Prezydenta Kędzierzyna-Koźla przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Kędzierzynie-Koźlu. Przed wniesieniem skargi skarżąca powinna była wyczerpać przysługujące jej w sprawie środki zaskarżenia, stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z2012 r., poz. 270, z późn. zm.), dalej zwany P.p.s.a. W sprawie skarżącej przysługiwało wniesienie zażalenia przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), dalej zwany K.p.a. jednocześnie poinformował, że wypłata zasiłku nastąpiła dla skarżącej w dniu 14 kwietnia 2014 r., po zakończeniu postępowania odwoławczego. Z akt sądowych, ani z akt administracyjnych nie wynikało, aby skarżąca przed złożeniem skargi składała zażalenie na przewlekłość postępowania w trybie art. 37 § 1 K.p.a. do organu wyższego stopnia. Skarżąca została w związku z tym wezwana do wyjaśnienia w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed jej wniesieniem składała zażalenie na bezczynność organu w trybie art. 37 K.p.a., do organu wyższego stopnia nad Prezydentem Miasta Kędzierzyna-Koźla, którym jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu. Skarżąca odebrała wezwanie osobiście w dniu 20 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej zwany P.p.s.a., skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść do sądu administracyjnego, w przypadkach określonych w pkt 1-4a powołanego przepisu. Jednakże warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie służących stronie w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia (art. 52 P.p.s.a.), do których należy zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie stosownie do art. 37 K.p.a. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne w odniesieniu do skargi na przewlekłość postępowania, musi być poprzedzone postępowaniem przewidzianym art. 37 K.p.a. Przepis art. 37 § 1 K.p.a. stanowi, że "Na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa." Natomiast § 2 tego przepisu stanowi, że organ "wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjecie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwienia spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa." Organem wyższego stopnia nad Prezydentem Miasta Kędzierzyna-Koźla, jako organem jednostki samorządu terytorialnego, stosownie do art. 17 pkt 1 K.p.a., jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu. Do niego zatem, przed wniesieniem skargi do Sądu na bezczynność skarżąca powinna była wnieść zażalenie, w trybie art. 37 K.p.a. Skoro skarżąca, jak wynika z akt sądowych i administracyjnych, nie złożyła takiego zażalenia, to tym samym nie wyczerpała trybu przewidzianego powyższymi przepisami postępowania, dlatego Sąd zobowiązany był na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., odrzucić skargę, jako niedopuszczalną.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło