II SAB/Op 25/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji A z siedzibą w [...] na bezczynność Prezesa [...] Centrum Zdrowia S.A. z siedzibą w [...] w przedmiocie informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 19 lutego 2015 r. Fundacja A z siedzibą w [...] (dalej: Fundacja) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Prezesa [...] Centrum Zdrowia S.A. z siedzibą w [...] w związku z nieudostępnieniem informacji publicznej - aktualizacji danych do bazy szpitali położniczych oraz ankiety dla oddziału położniczego, o którą występowała wnioskiem z dnia 26 maja 2014 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 19 marca 2015 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało przesłane skarżącej Fundacji na adres podany w skardze i pod tym adresem doręczone w dniu 23 marca 2015 r. upoważnionemu pracownikowi, o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 20 a. sąd.). Nawiązując do treści powyższego wezwania strona skarżąca w piśmie z dnia 24 marca 2014 r. zawarła oświadczenie o cofnięciu skargi w całości w związku z wykonaniem przez Prezesa [...] Centrum Zdrowia S.A. z siedzibą w [...] obowiązku udostępnienia informacji publicznej. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżąca Fundacja nie uiściła wpisu od skargi, o czym świadczy treść zapisku urzędowego z dnia 9 kwietnia 2015 r. (k. 53 a. sąd.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis. Wpis stały w kwocie 100 zł, na podstawie art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. w związku z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), pobiera się w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej. Do uiszczenia wpisu w tejże wysokości wezwana została skarżąca Fundacja. W tych okolicznościach zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin do wykonania obowiązku wskazanego w wezwaniu rozpoczął bieg w dniu 24 marca 2015 r. i upłynął z dniem 31 marca 2015 r. Stosownie do art. 220 §1 P.p.s.a., skarżąca w tym terminie obowiązana była uiścić wpis pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Ponieważ pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach nieuiszczenia wpisu, skarżąca do dnia upływu zakreślonego terminu, a nawet do czasu wydania niniejszego postanowienia, nie uiściła wymaganego wpisu od skargi, należało przyjąć, iż w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Odnośnie oświadczenia skarżącej Fundacji o cofnięciu skargi należy wyjaśnić, że postępowanie administracyjne może być zainicjowane i może się toczyć wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Jak słusznie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny (por. postanowienie z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, opubl. System Informacji Prawnej Lex nr 335007), sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymieniona w art. 58 § 1 P.p.s.a. Obok tych przesłanek, do warunków skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego zalicza się - stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi. Merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca. Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji tego przyjąć należy, że cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Skoro strona skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu od skargi, to skargi nie można było uznać za wniesioną skutecznie, co uniemożliwiło nadanie jej dalszego biegu. Tym samym brak było podstaw do badania przez Sąd dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenia postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.